Ψευδαισθήσεις, πραγματικότητες και ασάφειες

NatoEU-ebf9b

Ο Στέφανος Στεφάνου συμπεραίνει:

“Συμπέρασμα πρώτο: Η αντίληψη ότι η ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση και η ανακάλυψη υδρογονανθράκων αυτόματα ενισχύει τη γεωστρατηγική θέση της χώρας μας, είναι ψευδαίσθηση. Η αναβάθμιση του γεωστρατηγικού ρόλου της χώρας μας μπορεί να επιτευχθεί με συγκεκριμένο σχεδιασμό και κατάλληλο πολιτικό χειρισμό που θα αξιοποιεί ανάλογα τις δύο πιο πάνω σημαντικές εξελίξεις.”

Ερώτημα πρώτο: Το πρόβλημα δηλαδή ως ψευδαίσθηση δεν έγκειται στην ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ούτε στην ανακάλυψη υδρογονανθράκων αλλά ο “αυτοματισμός” της διαχείρησής τους. Ποιός είναι ο συγκεκριμένος και κατάλληλος πολιτικός σχεδιασμός που θα “αξιοποιεί ανάλογα τις δύο πιο πάνω σημαντικές εξελίξεις” σε σχέση με τον αυτοματισμό διαχείρησης που ισχυρίζεται ο Σ. Στεφάνου. Ποιός είναι αυτός ο αυτοματισμός; Πως είναι δυνατόν “αυτόματα” να ενισχύεται η στρατηγική θέση μιας χώρας και ταυτόχρονα ο αυτοματισμός να είναι και ψευδαίσθηση; Μήπως ο “αυτοματισμός” του Σ. Στεφάνου έχει δομές ιμπεριαλιστικού καπιταλιστικού χαρακτήρα αλλά δεν τις ονομάζει έτσι; Ο κατάλληλος δηλαδή πολιτικός σχεδιασμός του Σ. Στεφάνου δεν θα είναι αυτόματος άρα δεν θα είναι ούτε ιμπεριαλιστικού καπιταλιστικού χαρακτήρα;

Ερώτημα δεύτερο: Μετά δηλαδή από το συμπέρασματα 2, 3 και 4 με την κριτική του Σ. Στεφάνου στην ΝΑΤΟϊκή ενταξιακή εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης κατεδαφίζεται όλο το σκεπτικό μιας αντιΝΑΤΟϊκής ενταξιακής πορείας με βάση το πέμπτο συμπέρασμα: “Αυτή η πολιτική (προηγούμενης κυβέρνησης) αξιοποιούσε την ευρωπαϊκή ιδιότητα της χώρας μας, καθώς και τις παραδοσιακά πολύ καλές σχέσεις που έχει με τα αραβικά κράτη. Παράλληλα, ανέπτυξε πολύ καλές σχέσεις με το Ισραήλ, καθώς και με όλα τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας. Η πολιτική που τώρα ακολουθεί η κυβέρνηση για συνεργασία με κράτη της περιοχής, ελπίζουμε να μην είναι προσωρινή, αλλά ουσιαστική αλλαγή πλεύσης. Το ίδιο ελπίζουμε και για την προσπάθειά της να αναθερμάνει τις σχέσεις της με τη Ρωσική Ομοσπονδία που έχουν πληγεί από την κυβερνητική στροφή προς τη Δύση.”

Το ερώτημα που προκύπτει από το πέμπτο συμπέρασμα του Σ. Στεφάνου είναι αναφορικά με το ποιές είναι οι διαφορές των πολιτικών του Ισραήλ και της ΕΕ με τις αντίστοιχες πολιτικές του ΝΑΤΟ; Γιατί με τις πρώτες να υπάρχει η δυνατότητα να αξιοποιηθούν οι σχέσεις μαζί τους και με τις δεύτερες όχι; Επίσης, αυτό που δεν μας λέει ο κ. Σ. Στεφάνου είναι το περιεχόμενο των σχέσεων που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν με το Ισραήλ και την ΕΕ.

Οι ασάφειες των θέσεων του άρθρου είναι έκδηλες και αναλώνονται σε κενές περιεχομένου θέσεις χωρίς καμιά αμφισβήτηση των πολιτικών της ΕΕ και του Ισραήλ και την κοινή οικονομική και πολιτική σχέση που έχουν με το ΝΑΤΟ.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s