Monthly Archives: December 2014

Ευχές

narayama_moc_006_01-1024x676

Να κρατάς δυνάμεις για την τεμπελιά.
Απήλαυσε οχείαν εν τοις ουρανοίς και γλυκασμούς.
Όταν ανοίγει διάπλατα το έτσι της.
Φαρμάκωσε με ξάπλες τη μισθωτή σκλαβιά.

Ω, ευλογημένος ο φθόνος σας δεσποσύνες.
Αφού κλάσματα δευτερολέπτων χαράς είμαστε.

Αδέσποτος Σκύλος

Advertisements

Electroacoustic Music Archive Tapes Synthesizer ANS 1964 -1971 – USSR

Archive Types Synthesizer ANS 1964-1971 (disc)

Electroacoustic Music. Vol. IV – Archive Tapes Synthesizer ANS 1964-1971

"Electroshock Presents - Electroacoustic Music, Vol. 4:
Archive tapes Synthesiser ANS (1964-1971)" ELCD 011.
     Vol.3:
     1. Oleg Buloshkin
        "Sacrament"                                03.34
     2. Sofia Gubaidulina
        "Vivente-Non Vivente" ("Alive & Dead")     10.44
   3-4. Edward Artemiev
        "Mosaic"                                   04.00
        "12 Looks At The World Of Sound"           12.52
     5. Edison Denisov
        "Bird's Singing"                           05.05
     6. Alfred Schnitke
        "Steam"                                    05.50
   7-8. Alexander Nemtin
        "Tears"                                    04.41
        "I.S.Bach: Choral Prelude C-DUR"           02.30
     9. Schandor Kallosh "Northern Tale"           05.38
    10. Stanislav Kreitchi
        "Voices Of The West"                       02.00
    11. Edward Artemiev and Stanislav Kreitchi:
        "Music From The Motion Picture "Cosmos"    12.15
    12. Stanislav Kreitchi
        "Intermezzo"                               02.00

 

1.

2.

3.

4.

5.

6.

7.

8. …

9. …

10.

11.

12.

 

 

Γελοίοι…

worker_poster

Worker or Proletariat

Στην «Καθημερινή» της περασμένης Κυριακής δημοσιεύτηκε περισπούδαστο άρθρο του αναπληρωτή καθηγητή και γνωστού θεράποντα της ορθής σκέψης Μαραντζίδη, όπου μεταξύ άλλων διαβάζουμε και τα εξής:

*

«Αν κάτι εντυπωσιάζει πραγματικά τα τελευταία χρόνια είναι πως ο μετακομμουνιστικός κόσμος, οι χώρες δηλαδή που εξήλθαν ή εξέρχονται από τον κομμουνιστικό ολοκληρωτισμό, σημαδεύουν όλο και περισσότερο με την παρουσία τους τις διεθνείς εξελίξεις. Περίπου το ένα τρίτο του πλανήτη, που μέχρι πρότινος βρισκόταν στο περιθώριο, τώρα καταλαμβάνει νέα θέση. Η κατάρρευση του κομμουνισμού σε συνδυασμό με την παγκοσμιοποίηση έφερε τους πληθυσμούς των χωρών αυτών στο προσκήνιο της παγκόσμιας σκηνής (…) Τελικά, από μια παράξενη ειρωνεία της ιστορίας, είναι ο καπιταλισμός που απελευθέρωσε εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους από τις αλυσίδες τους (…) Οι μετακομμουνιστικές δημοκρατίες της ανατολικής Ευρώπης κατάφεραν μέσα σε είκοσι χρόνια κάτι εντυπωσιακό και ίσως πρωτοφανές στη σύγχρονη Ιστορία: τη διπλή μετάβαση, δηλαδή, την οικοδόμηση μιας οικονομίας της αγοράς, πλαισιωμένης ταυτόχρονα από δημοκρατικούς πολιτικούς θεσμούς»…

***

Ας δούμε τώρα, στα 20 και πλέον χρόνια μετά, το είδος της «εντυπωσιακής μετάβασης» για την οποία πανηγυρίζουν οι «σοφοί» πέριξ των εφοπλιστών

και ας τα κωδικοποιήσουμε για να διαπιστώσουμε πώς μετριέται η «ελευθερία» και η «δημοκρατία» της ανατροπής, πρώτα και κύρια στην ίδια την πρώην Σοβιετική Ενωση, στη σημερινή Ρωσία.

*

Στη Ρωσία, λοιπόν, εκεί όπου οι Πούτιν και Μεντβέντεφ έχουν διακηρύξει την «οριστική ρήξη» με το σοβιετικό παρελθόν και όπου

– στο πλαίσιο του καπιταλιστικού παρόντος –

το άθροισμα των περιουσιών των 400 πλουσιότερων «ολιγαρχών» Ρώσων φτάνει το μισό και πλέον του ΑΕΠ της χώρας,

συμβαίνουν τα εξής:

*

1) Μετά την πτώση της ΕΣΣΔ, ο πληθυσμός της Ρωσίας, λόγω της εκτίναξης της θνησιμότητας, έχει μειωθεί κατά 10 εκατομμύρια. Υπολογίζεται, δε, ότι η μείωση του πληθυσμού μέχρι το 2025 θα φτάσει τα 18 εκατομμύρια και μέχρι το 2050 θα έχει ξεπεράσει τα 26 εκατομμύρια.

«Οι διαστάσεις και η άνευ προηγουμένου αύξηση της θνησιμότητας και η χειροτέρευση της υγείας του πληθυσμού της Ρωσικής Ομοσπονδίας είναι τόσο σημαντικές που εμφανίστηκε η απειλή της εθνικής ασφάλειας της χώρας»,

ήταν το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε πριν μια διετία η 10η Σύνοδος της Γενικής Συνέλευσης της Ακαδημίας Ιατρικών Επιστημών της Ρωσίας, που δημοσίευσε τα συμπεράσματά της σε άρθρο υπό τον τίτλο «Αργός θάνατος»…

Το ποσοστό θνησιμότητας στη Ρωσία είναι τόσο υψηλό ώστε να συγκρίνεται με εκείνο των χωρών της Αφρικής.

Τα αίτια της αυξανόμενης θνησιμότητας αποδίδονται στην κατάρρευση του συστήματος Υγείας, της Πρόνοιας, στην κακή διατροφή και στην υπαγωγή των Ρώσων σε καθεστώς στρεσογόνων καταστάσεων, όπως η ανεργία…

*

2) Σύμφωνα με τις μελέτες που ολοκληρώθηκαν στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, η γεννητικότητα στη Ρωσία από το 1987 μειώθηκε κατά 2 φορές, η θνησιμότητα αυξήθηκε κατά 1,5 φορές, ο αριθμός των θανάτων ξεπερνούσε σταθερά τον αριθμό των γεννήσεων κατά 2,5 φορές. Στη Ρωσία η μεγάλη θνησιμότητα του ικανού για εργασία πληθυσμού από αφύσικες αιτίες είναι κατά 2,5 φορές υψηλότερη απ’ ό,τι στις προηγμένες χώρες και κατά 1,5 φορές υψηλότερη απ’ ό,τι στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Σε μια σειρά περιοχές της Ρωσικής Ομοσπονδίας η διάρκεια ζωής των ανδρών δεν ξεπερνάει τα 55 – 56 χρόνια.

Ο μέσος όρος για το σύνολο της χώρας ήταν μετά την πτώση του σοσιαλισμού τα 61,4 χρόνια – πιο χαμηλό από το προσδόκιμο ζωής των ανδρών στο Μπαγκλαντές!

Για σύγκριση:

Η μέση διάρκεια ζωής των ανδρών το 1961 ήταν 64 χρόνια και των γυναικών 72 χρόνια.

*

3) Σύμφωνα με τους επιστήμονες γιατρούς της Ακαδημίας Ιατρικών Επιστημών της Ρωσίας,

«οι συνέπειες των γκορμπατσοφικο-γελτσινικο-πουτινικών μεταρρυθμίσεων οδήγησαν στο γεγονός ότι μέσα σε 10 χρόνια (1989 – 1999) όλες οι κατηγορίες ασθενειών στη Ρωσία αυξήθηκαν κατά 15,4%».

*

4) Ακόμα ένας αριθμός που συγκλονίζει:

Μόνο από τη μαζική έξαρση του αλκοολισμού που σημειώθηκε μετά την ανατροπή, σε διάστημα μιας 20ετίας στη Ρωσία έχασαν τη ζωή τους πάνω από 3 εκατομμύρια άνθρωποι!

Για σύγκριση:

Στα 10 χρόνια πολέμου στο Αφγανιστάν σκοτώθηκαν 12.000 στρατιωτικοί. Με άλλα λόγια, από το αλκοόλ πέθαναν στη μετασοβιετική Ρωσία κατά 250 φορές περισσότερα άτομα από τις στρατιωτικές απώλειες που είχε σε 10 χρόνια η Σοβιετική Ενωση στο Αφγανιστάν.

Επίσης:

Μόνο τη δεκαετία 1999 – 2009, όπως καταγράφεται από την υπηρεσία του ΟΗΕ, ο αριθμός των ναρκομανών αυξήθηκε κατά 60%, στη σημερινή Ρωσία υπάρχουν πάνω από 1,5 εκατομμύριο χρήστες ηρωίνης και τα κέρδη των εμπόρων ναρκωτικών ξεπερνούν ετησίως τα 75 δισ. δολάρια, αφού η Ρωσία έχει μετατραπεί στη μεγαλύτερη αγορά ηρωίνης με το 20% του παγκόσμιου εμπορίου του συγκεκριμένου «προϊόντος» να διενεργείται στο έδαφός της…

*

5) Τρομακτικά είναι τα στοιχεία για τη θνησιμότητα των παιδιών και μητέρων.

Η θνησιμότητα των παιδιών στον πρώτο χρόνο της ζωής τους είναι κατά 2 – 3 φορές υψηλότερη απ’ ό,τι στις οικονομικά αναπτυγμένες χώρες.

Ο παιδικός πληθυσμός, σύμφωνα με τα στοιχεία του 2009, έχει μειωθεί τουλάχιστον κατά 12,3%. Η μητρική θνησιμότητα στη Ρωσία είναι κατά 5 – 10 φορές υψηλότερη απ’ ό,τι στις οικονομικά αναπτυγμένες χώρες.

*

6) Η «σπουδαία», κατά ορισμένους, μεταβατική διαδικασία από το σοσιαλισμό στην άγρια «οικονομία της αγοράς» και στους «δημοκρατικούς πολιτικούς θεσμούς», συνοδεύτηκε, κατά την πρώτη μόνο δεκαετία, από πρωτοφανή στην ιστορία αύξηση των κοινωνικών νοσημάτων, όπως είναι η φυματίωση, η σύφιλη, η ναρκομανία, οι μολυσματικές ηπατίτιδες.

Η θνησιμότητα από φυματίωση σε σύγκριση με το 1990 αυξήθηκε κατά 2,5 φορές. Από το 1990 έως το 1997 η νοσηρότητα από σύφιλη αυξήθηκε κατά 64 φορές.

Ας σημειωθεί ότι στο πλαίσιο του σοβιετικού κράτους, στα πρώτα μόλις χρόνια της νεαρής Σοβιετικής Ενωσης εξαλείφθηκαν οι μολυσματικές ασθένειες.

*

7) «Εξαρση της φτώχειας στη Ρωσία» είναι ο τίτλος με τον οποίο περιγράφεται στα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στη χώρα.

Σύμφωνα με τη ρωσική στατιστική υπηρεσία «Ροστάτ», στο πρώτο τρίμηνο του 2011 ο αριθμός των Ρώσων, τα εισοδήματα των οποίων δεν ξεπερνάνε το ελάχιστο επίπεδο διαβίωσης, αυξήθηκε κατά 2,3 εκατομμύρια.

Ετσι, ο αριθμός των ανθρώπων που ζούνε – επισήμως – κάτω από τα όρια της φτώχειας έφτασε τα 22,9 εκατομμύρια ανθρώπους, που αποτελούν το 1/6 του πληθυσμού της Ρωσίας.

*

8) Από τα μεγαλύτερα θύματα της ανατροπής στη Σοβιετική Ενωση, και όχι μόνο, ήταν τα παιδιά. Η ίδια η διευθύντρια της ΓΙΟΥΝΙΣΕΦ, η Κάρολ Μπέλαμι, είχε αναγκαστεί να παραδεχτεί, παρουσιάζοντας την έκθεση του 2004, ότι

«η οικονομική ανάπτυξη (σ.σ. μετά το 1990) στην Ανατολική Ευρώπη και την πρώην ΕΣΣΔ απέκλεισε τα παιδιά».

Σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία (και πάλι της ΓΙΟΥΝΙΣΕΦ), ένα στα τρία παιδιά στη σημερινή Ρωσία ζει κάτω των ορίων της φτώχειας, στις ρωσικές πόλεις κυκλοφορούν πάνω από 2 εκατομμύρια «παιδιά του δρόμου», ενώ πάνω από 700.000 παιδιά βρίσκονται σε ιδρύματα, «παρατημένα» από τις οικογένειές τους.

Και κάτι ακόμα:

Κάθε χρόνο στη μετασοβιετική Ρωσία εξαφανίζονται πάνω από 30.000 παιδιά, τα οποία είτε καταλήγουν στη «βιομηχανία» λευκής σαρκός, την παιδική πορνεία, είτε θυσιάζονται στο εμπόριο οργάνων…

*

Ολα αυτά είναι πράγματι «εντυπωσιακά».

Εντούτοις, ποτέ δε θα γίνουν τόσο «εντυπωσιακά» όσο «εντυπωσιακή» είναι η γελοιότητα εκείνων που τα βαφτίζουν μετάβαση στην… «ελευθερία» και στη «δημοκρατία».

Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ, Σάββατο 1 Σεπτέμβρη 2012 – 1η έκδοση, Ριζοσπάστης

το καπιταλιστικό εικοσιτετράωρο

il_340x270.489839739_gmyp

 

Στην Κύπρο ο πληθυσμός μειώθηκε στις 858.000 το 2013 από 865,9 χιλιάδες το 2012 και “ο αριθμός των γεννήσεων το 2013 ήταν 9.341 σε σύγκριση με 10.161 τον προηγούμενο χρόνο”…

αλλά επίσης με τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής:

1) η γεννητικότητα μειώνεται και η θνησιμότητα αυξάνεται

2) καταρρέει το συστήμα Υγείας

3) καταρρέει το σύστημα Πρόνοιας

4) η κακή διατροφή γίνεται διατροφική συνήθεια

5) υπάγεται ο λαός σε μακρόχρονες αγχωτικές καταστάσεις (φόβος, πανικός, στρες) λόγω π.χ. της ανεργίας

6) αυξάνονται όλες οι κατηγορίες ασθενειών

7) μαζικές έξαρσεις του αλκοολισμού και ναρκωτικών

8) αυξάνεται η φτώχεια

9) η πείνα χτυπάει τις πόρτες σπιτιών

10) αυξάνονται οι αυτοκτονίες

11) η παιδεία γίνεται εμπόρευμα και μαύρη προπαγάνδα, το νέο φίμωτρο

12) οι άστεγοι πολλαπλασιάζονται

13) φασιστοποιείται ο πληθυσμός

14) το κεφάλαιο συσσωρεύεται

15) για κάποιους η ανάπτυξη είναι γεγονός

16) η εκμετάλλευση θεωρείται μια κανονικότητα της φύσης της εργασίας

17) εμπορευματοποιείται οτιδήποτε που καταπιάνεται το κεφάλαιο

18) η τέχνη γίνεται μια σειρά από χυδαίες διαφημίσεις

19) ο αθλητισμός θέαμα ηλιθίων

20) η χαλάρωση μετατρέπεται από δικαίωμα σε ενοχή

21) οι κρίσεις αποδεικνύουν τις αντιφάσεις του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής

22) οι γεωπολιτικές, πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές ανισορροπίες συντυρούνται

23) ο ρατσισμός, ο σεξισμός, ο αντικομμουνισμός και η ομοφοβία αναβαθμίζονται

24) η ταξική συνείδηση εξαλέιφεται

 

Καλές γιορτές, έχει περάσει ακόμα ένα εικοσιτετράωρο.

 

Ο λενινισμός είναι…

 lenin

 

“Ο λενινισμός είναι ο μαρξισμός της εποχής του ιμπεριαλισμού και της προλεταριακής επαναστάσης. Ακριβέστερα: ο λενινισμός είναι η θεωρία και η τακτική της προλεταριακής επανάσταοης γενικά η θεωρία και η τακτική της δικτατορίας του προλεταριάτου ειδικά.”

Ι.Β.Στάλιν: Ζητήματα Λενινισμού, Ο Ορισμός του Λενινισμού, σελ 136, Εκδ. “Νέα Ελλάδα”, 1950.