Tag Archives: ΣΥΡΙΖΑ

Θέλει η πουτάνα να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει

Τα παραμύθια έχουν τελειώσει και οι πουτανιές έχουν στερέψει, από την μια τα διλήμματα για γκρέξιτ ή για συμφωνία, από την αλλη οι αριστερές πλατφόρμες και οι αριστερές ρήξεις, λίγο πιο πέρα η συμφωνία που δεν είναι ρήξη αλλά μια μικρή επανάσταση, λίγο παρά πέρα η ΕΕ είναι ο ναός της δημοκρατίας από την άλλη είναι οι γκάνγκστερς…

Δεν υπάρχει πια ενδιαφέρον στις εξελίξεις, αυτό είναι μια ωραία μπαρούφα των ΜΜΕ να συνεχίζουν να τρέφουν την αγωνία του κόσμου σαν ένα σίριαλ. Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θέλει να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει. Η διαπραγμετευτική όμαδα της συγκυβέρνησης είναι το κυριολεκτικό υλικό της δημιουργικής ασάφειας. Όταν παίζεις τα παίγνια όπως τα αρχίδια και πίσω από την εξυπνάδα της ακαδημαϊκίστικης τακτικής να γίνεσαι η καρικατούρα της ίδιας της πολιτικής τότε όποιος υποστηρίζει κάτι τέτοια είναι άξιος της μοίρας του όπως έλεγε ο παππούς μου.

Για κάποιους η πολιτική είναι παιχνίδι, τακτική, στρατηγική, σκάκι ρε παιδί μου, να κρύβεσαι εκεί που πρέπει να ανοίγεις όποτε είναι ανάγκη, να είσαι ευλίγιστος αλλά και προσεκτικός στις μεγάλες αλλαγές, να διαβάζεις πίσω από τις λέξεις, να διακρίνεις νοήματα, να διαχέεσαι στο χώρο και και και… για κάποιους άλλους όμως, τους κομμουνιστές και συγκεκριμένα το ΚΚΕ, πολιτική είναι να έχεις το θάρρος να λές την αλήθεια στον λαό. Έτσι, απλά ναι, δίχα δημιουργικές μπαρούφες, δίχα τσακαλωμένα χαρτιά για να μην μπορούμε να τα διαβάζουμε.

Η ευρωπαϊκή αριστερά κύριοι αριστεροί είναι η εικόνα του τέλους της αντίστασης και η απογοήτευση των κομμουνιστών που αγωνίζονται. Αν και ακόμα και σε αυτούς βγάλετε χολή. Έχετε καταστρέψει ότι ελπιδοφόρο έμεινε αλλά οι κομμουνιστές δεν λυγίζουν και η ασάφεια δεν είναι χαρακτηριστικό τους, θα τους βρίσκετε πάντα μπροστά τους σαν απαρχαιωμένους και ξύλινους για να σας θυμίζουν πως καταντήσατε, σαν καδρωμένες κατσαρίδες.

Advertisements

Το “όχι” που φρίκαρε από στολίδια και ο ξύλινος λόγος

 

Τα 8 σημεία τα 7 επίθετα ενός άρθρου και ο ξύλινος λόγος:

1. “ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΟΧΙ! ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΜΙΑΣ ΝΕΑΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ!”

2. “Σελίδα αντίστασης, σελίδα περηφάνιας, σελίδα αξιοπρέπειας, σελίδα ανατροπής και ελπίδας.” πολλές σελίδες, γυρισμένες εύκολα και προπαντώς λευκές.”

3. “Πήρε την κατάσταση στα χέρια του και όρθωσε ένα αδιαπέραστο τείχος στη λιτότητα, στον αυταρχισμό, στα νομοθετικά πραξικοπήματα.”

4. “μια έκρηξη λαϊκής οργής και αγανάκτησης που εκφράστηκε με αυτό το περήφανο και πελώριο «ΟΧΙ»!”

5. “Έξοδο από τα μνημόνια. Έξοδο από τη φτώχεια και την εξαθλίωση. Επιστροφή στην ελπίδα. Επιστροφή στη Δημοκρατία.”

6. “βροντερό «ΟΧΙ», που σημαίνει «ναι» στην προοπτική για μια καλύτερη ζωή.

7. “η μεγάλη νίκη του «ΟΧΙ» των Ελλήνων προκαλεί ήδη έναν πολιτικό σεισμό σε όλη την Ευρώπη.”

8. “…παίρνοντας δύναμη από μια ακόμη πιο φρέσκια λαϊκή ετυμηγορία.”

Τι καταλαβαίνω από τα 8 σημεία:

Η νέα ριζοσπαστική πορεία είναι σελίδες χεριών που φτιάχνουν τείχους οργής και εκφράζουν ένα πελώριο «ΟΧΙ» εξόδου και επιστροφής για μια καλύτερη ζωή σε σεισμό και φρέσκια.

Τα επίθετα του “ΟΧΙ”:

1. δυνατό

2. δυναμικό

3. βροντερό

4. πελώριο

5. μεγαλειώδες

6. ασυμβίβαστο

7. ηχηρότατο

Τι έμαθα από τα επίθετα του “ΟΧΙ”:

Έμαθα ότι το “ΟΧΙ” σκέφτεται να γίνει “ΝΑΙ” με τόσα καλούδια που στολίστηκε.

 

και τώρα ο ξύλινος λόγος:

«… δεν μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή, φιλεργατική διαπραγμάτευση μέσα στα τείχη της ΕΕ, μέσα στον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης

ΣΥΡΙΖΑ: “η κατεύθυνση προς την ανθρώπινη χειραφέτηση” και ο Ζιζέκ

Λίγα σχόλια με αφορμή το άρθρο του Κωνσταντίνου Στυλιανού Η καπιταλιστική ελευθερία και η ελευθερία επιλογής:

Ισχυρίζεται λοιπόν ο αρθρογράφος:

1. “Με όποιο φακό και αν κοιτάξει κανείς τις τελευταίες εξελίξεις στην Ελλάδα…” – Το θέμα είναι ότι μια μαρξιστική/λενινιστική ανάλυση των εξελίξεων δεν είναι απλά μια επιπρόσθετη ανάλυση αλλά αυτή που καταφέρνει λόγω της επιστημονικότητάς της να συνυπάρχει ταυτόχρονα με την αλήθεια μιας χειραφέτησης που δεν ασπάζεται καμιά άλλη πολιτική ιδεολογία.

2. “Έχουμε πάντοτε κατά νου εκείνους τους ανθρώπους και εκείνες τις κοινωνικές δυνάμεις που είναι με ειλικρίνεια προσανατολισμένοι προς την ριζοσπαστική κοινωνική αλλαγή και επομένως τους ενδιαφέρει πραγματικά πως μια τέτοια αλλαγή μπορεί να έρθει πιο κοντά. Για τους υπόλοιπους που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο βολεύονται με την υπάρχουσα κατάσταση και έχουν ταυτίσει τον καπιταλισμό με ότι καλύτερο μπορεί να φέρει η μοίρα της ανθρωπότητας, αυτό το κείμενο δεν θα είναι χρήσιμο γιατί δεν μιλά τη γλώσσα τους.” – Εδώ από ότι καταλαβαίνω υπάρχουνε οι άνθρωποι του “Όχι” και οι άνθρωποι του “Ναι”. Για τον αρθρογράφο οι άνθρωποι του “Όχι” αγωνίζονται για “ριζοσπαστική κοινωνική αλλαγή”.

3. Βασικές θέσεις του αρθρογράφου:

  • Η ελευθερία στον καπιταλισμό ξεκινά και τελειώνει στην ελευθερία της επιλογής μπροστά στο ράφι της υπεραγοράς.

  • Η καπιταλιστική ελευθερία εξαντλείται στην καπιταλιστική σφαίρα της κυκλοφορίας.”

  • Για να υπάρχει η καπιταλιστική κυκλοφορία προϋποτίθεται η καπιταλιστική παραγωγή, είναι διαλεκτικά δεμένο ζευγάρι.”

  • Η «ελευθερία» της κυκλοφορίας πρέπει απαραίτητα να συνυπάρχει μαζί με την ανελευθερία της παραγωγής.”

Οι θέσεις αυτές δεν είναι ξεκάθαρες όσον αφορά το περιεχόμενό τους αλλά και ως προς την συμπερασματική δυναμική τους. Για παράδειγμα, η μόνη αλλοιωμένη μορφή ελευθερίας που μπορεί να υπάρξει εντός του καπιταλισμού αναφέρεται στην ασυδοσία του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής, ο οποίος δημιουργεί επίπλαστες ανάγκες στους αγοραστές, τους οποίους προσκαλεί να μετέχουν σε μια ξέφρενη αγορά προϊόντων που καμιά σχέση δεν έχουν με την ελευθερία της επιλογής την οποία διατείνεται ο κ. Στυλιανού. Επίσης πως εξαντλείται η καπιταλιστική ελευθεριά αφού οι ίδιες οι αγορές είναι απελευθερωμένες και άρα η διανομή αγαθών δεν σταματά ποτέ; Από την στιγμή που υφίσταται ο καπιταλισμός πως γίνεται να εξαντλείται κάπου ταυτόχρονα; Η ουσία του καπιταλισμού είναι η συνεχής και ασταμάτητη παραγωγική εκμεταλλευτική αρχή που δεν σταματάει ή εξαντλείται εντός του συστήματος. Ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής είναι η καθολικότητα του αφηρημένου. Ο νόμος του κέρδους είναι η καθολικότητα που διακρίνεται ως αφηρημένη ιδιότητα. Ο καπιταλισμός όμως δεν έχει “τυφλούς νόμους” αλλά ο νόμος του είναι ο νόμος του κέρδους που δεν είναι ούτε αυτός αφηρημένος αλλά είναι νόμος που επιβάλλεται από αυτούς που κατέχουν τα βασικά μέσα παραγωγής και αυτοί που εκμεταλλεύονται τη μισθωτή εργασία.

4. η νεωτερικότητα (βλέπε ο καπιταλισμός) δημιούργησε ιστορικά τέτοιες συνθήκες κάτω από τις οποίες δεν υπάρχει κανένας άλλος τρόπος για την διατήρηση των ανθρώπων στη ζωή.” – Και όμως η κομμουνιστική θεωρία ήταν εντός της νεωτερικότητας μια απάντηση στην αλλοτρίωση του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. Η κομμουνιστική θεωρία γεννήθηκε εντός της νεωτερικότητας και εκφράζει τον άλλο τρόπο. Και επίσης: ο καπιταλισμός δεν δημιούργησε κάτι ο ίδιος ως να είναι μια αφηρημένη οντότητα. Η εκμετάλλευση του καπιταλισμού έρχεται από τον δουλοκτητικό τρόπο παραγωγής και μετά από τον φεουδαρχικό. Αυτό που παραμένει και στα τρία είναι η οργανωτική εκμεταλλευτική τους αρχή.

Γιατί ένας τέτοιος άνθρωπος, που πρακτικά δεν έχει πλέον τίποτε να χάσει, να βρίσκει την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης λανθασμένη; “ – Το ερωτηματικό συμπέρασμα του αρθρογράφου είναι με άλλα λόγια το εξής: η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης είναι σωστή επειδή προτάσσει “ένα όραμα και μια κατεύθυνση προς την ανθρώπινη χειραφέτηση”.

Ο Ζιζέκ, ο μεγάλος φιλόσοφος, μας λέει εμμέσως πλην σαφώς το ίδιο πράγμα όπως ακριβώς ο αρθρογράφος Κ. Στυλιανού:

Ζιζέκ: “Αυτή είναι η θέση μας σήμερα για την Ευρώπη: μόνο μια νέα «αίρεση» (που αυτή τη στιγμή αντιπροσωπεύεται από το ΣΥΡΙΖΑ) μπορεί να περισώσει αυτό που αξίζει να σωθεί από την ευρωπαϊκή κληρονομιά: δημοκρατία, εμπιστοσύνη στο λαό και ισότιμη αλληλεγγύη.”

Κ. Στυλιανού: “Επιστρέφοντας στα συγκεκριμένα, μπούμε να δούμε χαρακτηριστικά πως λειτουργεί αυτός ο φόβος για το άγνωστο στην περίπτωση που περισσότερο ενδιαφέρει την αριστερά, τον άνθρωπο που χτυπήθηκε πραγματικά από την κρίση. Που έμεινε άνεργος, ή δουλεύει μερική απασχόληση. Που του μείωσαν το μισθό ή τον πληρώνουν με κουπόνια. Που το σπίτι του θα το πάρει οσονούπω η Τράπεζα. Γιατί ένας τέτοιος άνθρωπος, που πρακτικά δεν έχει πλέον τίποτε να χάσει, να βρίσκει την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης λανθασμένη;”

Ο δωδεκάλογος της επανάστασης

 kyvernisi-syriza-anexartitoi-ellines

Τι είναι επαναστατικότητα για την αριστερά όπως έρχεσαι απ’ τα δεξιά:

1) να μην φοριέται γραβάτα. Γενικά ένα casual ντύσιμο δημιουργεί ρήξη με τις αστικές ενδυματολογκές συνήθειες.

tsipras_ape_525_355

2) να σου κάνουν με το ζόρι χειραψία γιατί έκανες ρήξη με τις καπιταλιστικές δομές τις ΕΕ.

ÁÈÇÍÁ - ÓÕÍÅÍÔÅÕÎÇ ÔÕÐÏÕ ÔÏÕ ÕÐÏÉÊ Ã. ÂÁÑÏÕÖÁÊÇ ÌÅ ÔÏÍ ÐÑÏÅÄÑÏ ÔÏÕ EUROGROUP Ã. ÍÔÁÚÓÅËÌÐËÏÕÌ  (EUROKINISSI.ÔÁÔÉÁÍÁ ÌÐÏËÁÑÇ)

3) να φτάνεις στο προεδρικό με μηχανή. Να θορυβείται δηλαδή το αστικό κατεστημένο της μεταφορικής συνήθειας.

tsironis

4) όταν η αριστερή κυβέρνηση «τα μαζεύει» για τη Ρωσία

iindex

5) όταν είσαι εξουσία και άχρηστη γίνεται η αστυνομία

police

6) όταν δεσμεύεται για εκπλήρωση των δανεικών υποχρεώσεων της Ελλάδας σε ΕΚΤ και ΔΝΤ και για ένα μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα με πρωτογενώς ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και με ριζικές μεταρρυθμίσεις.

τσιπρας

7) όταν η στάση της Ελλάδας στη συζήτηση για τη Ρωσία διατηρεί την ευρωπαϊκή ενότητα.

ellada-ee

8) όταν για δεύτερη φορά μέσα σε λίγα 24ωρα ο Μπάρακ Ομπάμα παρέχει στήριξη στην συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

obama

9) ένας διαφορετικός δρόμος για ένα «λιτό βίο», αποτέλεσμα της διαπραγματευτικής ριζοσπαστικότητας – αριστερής πάντα – είναι γεγονός.

βαρουφακης

10) να έχεις ένα Καμμένο ως άμυνα

panos_kammenos

11) όταν δεν περιμένεις ότι θα υπήρχαν τόσο ισχυρές δυνάμεις που θα συνδράμουν το έργο της ελληνικής κυβέρνησης.

tsipras-anastasiadhs-3

12) όταν από την κόλαση πάμε στον παράδεισο

ελπιδα έρχεται συριζα

Θάρρος η ζωή μας θέλει

naythskammenos_mpoufan_600_600_375_-1520156876

Τράβα μπρος και μη σε μέλλει
Θάρρος η ζωή μας θέλει
Κι είναι πάντοτε ωραία
Η ελπίδα για παρέα

Η καρδιά σου να μη βάζει
Ούτε πίκρα ούτε μαράζι
Τράβα μπρος και μη σε μέλλει
Τράβα μπρος και μη σε νοιάζει

Τράβα μπρος
Κι όσα έρθουν κι όσα πάνε
Τράβα μπρος
Και του κεφαλιού σου κάνε
Τράβα μπρος
Πριν η νιότη σου να φύγει
Τράβα μπρος
Η ζωή μας είναι λίγη

Τράβα μπρος και μη σε νοιάζει
Μια νυχτώνει μια χαράζει
Και ο κόσμος είναι σφαίρα
Που γυρίζει νύχτα μέρα

Μη λυπάσαι δεν αξίζει
Τίποτα μη σε φοβίζει
Τράβα μπρος και μη σε νοιάζει
Σφαίρα είναι η γυρίζει

“Κρίση, croissanteries και frozen yogurt” ή αριστερή εξέγερση

minimalistic red russia funny communist party threadless lenin karl marx joseph stalin fidel castro_wallpaperswa.com_80

Μαζί με τoυς Podemos στην Ισπανία να δίνουν στύλ στην αριστερή εξέργερση και τον “κομμουνιστή” Τσίπρα στην Ελλάδα να θέλει να μας εμπεδώσει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί τη μόνη ελπίδα για έξοδο από την κρίση αλλά μόνο από την κρίση ολοκληρώνεται η ειδησιογραφική ροή με την παρουσίαση του βιβλίου του Νέαρχου Ιωάννου στην Κύπρο με τίτλο «Κρίση, croissanteries και frozen yogurt» η οποία θα γίνει σήμερα Τρίτη 18 Νοεμβρίου. “Η ιδεολογική και κοινωνική προσέγγιση του συγγραφέα είναι ξεκάθαρα βασισμένη στη Μαρξιστική θεωρία, πάντα με διάχυτο χιούμορ και ακόμα και με σαρκασμό και ερωτηματικά για τις ίδιες τις τοποθετήσεις του.” Για το βιβλίο θα μιλήσει ο Δήμαρχος Λεμεσού κ.Ανδρέας Χρήστου και ο συγγραφέας.

Είναι ελπιδοφόρο ότι η αριστερά ανοίγει τα ιδεολογικά της όρια και ρίχνει τον πολιτισμό στην αγκαλιά της εξέγερσης. Παντού γεννιούνται μέτωπα αντίστασης και γνώσης.

…και ολοκληρώνεται θέλω να πιστεύω για σήμερα η αριστερή δόση επαναστατικότητας με τον ευρωβουλευτή του ΑΚΕΛ Νεοκλή Συλικιώτη ότι με τον Ορίζοντα 2020 πρέπει να εξυπηρετεί την κοινωνία, όχι τις πολυεθνικές“. Συνεχίζει με τον επαναστατικό κομμουνιστικό λόγο του ο οποίος συντάραξε τις αστικές δομές της ΕΕ:  “Ο Ορίζοντας 2020 μπορεί να αποτελέσει ένα πολύ σημαντικό πρόγραμμα για την Έρευνα και την Καινοτομία που να δώσει ώθηση στην οικονομία,  να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα της Ένωσης εν μέσω οικονομικής κρίσης, να στηρίξει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, να προωθήσει νέες θέσεις εργασίας και να ενισχύει την κοινωνική ανάπτυξη. Eν τούτοις, έως τώρα έχει αποδειχτεί πως η πρόσβαση στην χρηματοδότηση ιδιαίτερα για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι πάρα πολύ δύσκολη. Οι συνέργειες δε μεταξύ ακαδημαϊκής κοινότητας και ιδιωτικού τομέα που ευνοούνται από το πρόγραμμα  μετατρέπουν πολλές φορές την έρευνα σε εργαλείο των μεγάλων πολυεθνικών, το οποίο αναπτύσσεται βάσει των δικών τους αναγκών και συμφερόντων αντί των αναγκών και συμφερόντων της κοινωνίας”.

Από την μια δηλαδή πρέπει να ενισχύθει η ανταγωνιστικότητα της Ένωσης αλλά και από την άλλη να εξυπηρετηθεί και η κοινωνία. Είναι ενδιαφέρον ότι όλα αυτα θα γίνουν εν μέσω οικονομικής κρίσης.

Αλλά γιατί όχι; σήμερα είναι η Παγκόσμια Ημέρα Φιλοσοφίας με πρωτοβουλία της UNESCO, η οποία αναγνωρίζει την ανάγκη “για κοινό στοχασμό πάνω στα σύγχρονα προβλήματα, που απασχολούν την ανθρωπότητα.”

Με άλλα λόγια σήμερα είναι η μερά η οποία είναι δυνατόν να στοχαστούμε όλοι μαζί πάνω στα σύγχρονα προβλήματα που μας απασχολούν αλλά πριν να το κάνουμε αυτόν τον κοινό στοχασμό μπορεί να κάνουμε μια κοινή προσευχή και η εξουσία στην Εκκλησία.