Tag Archives: ΜΜΕ

“Καστρικό καθεστώς” σιγά να μην είναι και αστρικό

“Το καστρικό καθεστώς” του Φιλελεύθερου και οι αντιεπεναστάτες Hildebrando Chaviano και Yuniel Lopez.

14ymedio, Havana, 2 April 2015 — The official biographies of Hildebrando Chaviano και Yuniel Lopez have been posted this Thursday for the information of the voters in Havana. The two opposition candidates will stand for election in the upcoming first-round elections for delegates to the Municipal Assemblies of People’s Power — to be held on 19 April – despite having been classified as “counterrevolutionaries” by their respective Municipal Electoral Commissions.

Chaviano’s biography is posted on the ground floor of the Fosca Building in Havana, located in the district to which he belongs, and that of Yuniel Lopez O’Farrill has been placed in an office of the Julian Grimau Policlinic, where presumably the election site will be located. So far, there have been no reports of the posting of the biographies in an accessible form in any other place.

Details biography of Hildebrand Chaviano. The last two paragraphs read: “In 2006 he joined the little counterrevolutionary groups. From 2011-2014 he received training in computers and journalist, organized by the United States Interest Section in Havana. Currently he dedicates himself to publishing articles against the Revolution financed by international organizations and counterrevolutionary organizations abroad, who have also organized and paid for his trips abroad.

Chaviano, 65, belongs to the Plaza of the Revolutiuon municipality and Yuniel López O’Farrill to the Arroyo Naranjo municipality. The first is a freelance journalist and a Law graduate from the University of Havana. His biography, written by the authorities without consulting him, says that he dedicates himself to “publishing articles against the Revolution financed by international organizations and counterrevolutionary organizations abroad.”

Voters read the biography of Hildebrand Chaviano and the other candidates (14ymedio)

The publication of these biographies, strongly criticizing the candidates, is unprecedented in the history of Cuban elections under the current system. So far nominees have always been described in laudatory tones, emphasizing their professional and personal qualities.

Translator’s note: In Cuban elections candidates are only allowed to “campaign” through the posting of their “official biographies” – there are no other permitted campaign activities.

Γράφει ο Βαγγέλης Γονατάς στο Ατέχνως

Στις 24 Απρίλη 2015 στην Κούβα διεξάγονται οι  τοπικές εκλογές, οι οποίες  γίνονται κάθε 2,5 χρόνια.  Υπάρχουν και στη χώρα μας αυτοί που χαμογελούν ειρωνικά στο άκουσμα τέτοιων ειδήσεων, ακόμα και σήμερα που το πολιτικό σύστημα και ο κοινοβουλευτισμός τους, βιώνει τον απόλυτο εκφυλισμό  διεκπεραιώνοντας τις λογιστικές εργασίες   των δανειστών  και λοιπών εταίρων.   Ας τους αφήσουμε  να το γλεντήσουν, και ας προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε την εκλογική διαδικασία μιας χώρας που δεν είναι της πλάκας και  οι άνθρωποι εκεί  δεν ψηφίζουν για πλάκα.

Οι τοπικές εκλογές  στην Κούβα είναι μια σοβαρή διαδικασία, καθώς τα τοπικά Λαϊκά Συμβούλια θεωρούνται και είναι, το κύτταρο της Λαϊκής Εξουσίας. Το Λαϊκό Συμβούλιο (της Λαϊκής Εξουσίας), είναι υποδιαίρεση του Δήμου με βάση τον αριθμό των κατοίκων. Ένας Δήμος  έχει πολλά Λαϊκά Συμβούλια, ένα σε κάθε γειτονιά,   και  το αντίστοιχο  Δημοτικό  Συμβούλιο της Λαϊκής Εξουσίας, που  εκλέγεται με την ίδια διαδικασία.

Στις 24 Φλεβάρη ξεκίνησε η εκλογική καμπάνια με τη διαδικασία της επιλογής των υποψηφίων. Στην Κούβα δεν κατεβαίνουν κόμματα αλλά πρόσωπα στις εκλογές, ούτε το Κομμουνιστικό Κόμμα υποδεικνύει υποψήφιους.

Στις 25 Μάρτη θα ολοκληρωθεί  αυτή  η διαδικασία  της επιλογής των υποψηφίων μέσα από 46.344 λαϊκές συνελεύσεις γειτονιάς, στις οποίες συμμετέχουν, συζητούν  και επιλέγουν τους υποψήφιους, όλοι οι κουβανοί που έχουν συμπληρώσει τα 16 χρόνια.

Για κάθε θέση επιλέγονται 2-8 υποψήφιοι, οι οποίοι για να εκλεγούν θα πρέπει να συγκεντρώσουν την απόλυτη πλειοψηφία των ψηφοφόρων στις εκλογές που θα ακολουθήσουν.

Ο κάθε ψηφοφόρος έχει το δικαίωμα να προτείνει υποψήφιο στη λαϊκή συνέλευση, η οποία αποφασίζει τις υποψηφιότητες  που θα συγκροτήσουν το ψηφοδέλτιο.  Η ψηφοφορία είναι μυστική, η καταμέτρηση των ψηφοδελτίων γίνεται δημόσια, και η συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία είναι ισότιμη και δωρεάν. Την εποπτεία της εκλογικής διαδικασίας  έχει η Εθνική Εκλογική Επιτροπή, με αντίστοιχα όργανα σε όλα τα επίπεδα. Την ευθύνη της  (στη δική μας γλώσσα) “ισότιμης προβολής”, δηλαδή, της γνωστοποίησης των υποψηφίων την έχουν οι αντίστοιχες εφορευτικές επιτροπές.

Αν αυτή η εκλογική διαδικασία μοιάζει ίσως λίγο “μονότονη”, ας δούμε κάποια στοιχεία παντελώς ξένα στο δικό μας κοινοβουλευτισμό.

– Ένας  υποψήφιος  στις τοπικές εκλογές στην Κούβα, όχι μόνο δεν επιτρέπεται αλλά και δε χρειάζεται να ξοδέψει χρήματα για να εκλεγεί, αφού τον επιλέγουν κατ’ αρχή για υποψήφιο  οι συμπολίτες του  μέσα από τις λαϊκές συνελεύσεις, και τον εκλέγουν ή όχι με  μυστική ψηφοφορία.

– Ένας υποψήφιος που εκλέγεται σε ένα δημόσιο αξίωμα που θα χρειαστεί  να απασχοληθεί “επαγγελματικά” σε αυτό,  διατηρεί το μισθολογικό καθεστώς της δουλειάς  που έκανε πριν. Πληρώνεται δηλαδή κάθε μήνα, π.χ από το εργοστάσιο, διατηρεί όλα τα μισθολογικά, συνταξιοδοτικά κ.α  δικαιώματα, και αν δεν επανεκλεγεί (το τελευταίο Συνέδριο αποφάσισε τις 2 θητείες)  επιστρέφει στην παλιά του δουλειά.

–  Κάθε εκλεγμένος σε δημόσιο αξίωμα, υποχρεώνεται από το νόμο (με ποινή έκπτωσης από το αξίωμα)  να  οργανώσει κάθε 6 μήνες δημόσιο απολογισμό στο Σώμα που τον εξέλεξε (λαϊκή συνέλευση). Προβλέπεται διαδικασία   ανάκλησής του, τόσο σε αυτήν την απολογιστική διαδικασία, όσο και πριν ή μετά από αυτήν, αν προκύψει λόγος.

Ας σημειώσουμε εδώ, ότι μιλάμε για το κομμάτι της εδαφικής συγκρότησης της Λαϊκής Εξουσίας στο κατώτερο και πιο άμεσο επίπεδό της.  Η διευκρίνιση αυτή είναι αναγκαία, γιατί  υπάρχει και το παραγωγικό κομμάτι συγκρότησής της, που είναι επίσης σοβαρό και πολύ ενδιαφέρον.

Η αίσθηση που έχεις στην Κούβα, είναι ότι όλοι  διαρκώς, κάπου συμμετέχουν και συζητούν και αυτό ορισμένοι το θεωρούν παράγοντα γραφειοκρατισμού.

Όμως, αν σκεφτεί κανείς ότι οι  μαζικές και κοινωνικές οργανώσεις, έχουν μέχρι και δικαίωμα βέτο σε νόμο που τις αφορά, η συμμετοχή και η συζήτηση έχει άμεσο υλικό ενδιαφέρον, καθώς συμμετέχεις και αποφασίζεις για πράγματα που αφορούν την ζωή σου. Και αυτό  δεν είναι καθόλου θεωρητικό, έχει συμβεί  π.χ, να μην πάνε διατάξεις κάποιου εκπαιδευτικού νόμου στη Λαϊκή Εθνοσυνέλευση, επειδή διαφώνησε η FEU (Ένωση Φοιτητών).

Και όταν λέμε συμμετοχή των μαζικών και λαϊκών οργανώσεων, δεν μιλάμε για συνεδριάσεις  κάποιων Διοικητικών Συμβουλίων. Μιλάμε για μαζικές διαδικασίες, που συμμετέχουν τα  εκατομμύρια μέλη αυτών των οργανώσεων.

Είναι χαρακτηριστική η πολύμηνη συζήτηση για την επικαιροποίηση του βασικού εργατικού νόμου, όπου συζήτησαν  για μήνες εκατομμύρια  σε όλους τους χώρους δουλειάς, και η συζήτηση ολοκληρώθηκε στο Συνέδριο των Συνδικάτων ( CTC ).

Αυτά γίνονται σε αυτό το νησάκι σε πείσμα (του τέλους) της ιστορίας.  Μέσα από φωτιά και τσεκούρι, και μέσα  σε αυτά τα (φαινομενικά) μικρά και καθημερινά, διαμορφώνεται ο Νέος Άνθρωπος και   παραμένει ανοιχτό το παραθυράκι προς τη Νέα Κοινωνία.

Αξίζει τον κόπο …

Advertisements

Η Daily και Sunday Express δίνει ένα εκατομμύριο λίρες στο UKIP

Richard Desmond, whose publishing company owns the Daily and Sunday Express, has donated £1m to UKIP.

Mr Desmond said UKIP was “not run by elitists” and was a party for “good, ordinary British people”.

UKIP leader Nigel Farage said the money would help “significantly” in its fight “against the big battalions”.

Mr Desmond, owner of Northern and Shell Media Group, donated £300,000 to the party late last year.

As well as the Daily and Sunday Express, the group publishes OK! and Now! magazines, as well as the Daily Star and Daily Star Sunday.

Mr Desmond said UKIP, which campaigns for the UK’s exit from the European Union, did not have “a massive party machine or highly paid public relations people” and was “struggling to have a voice”.

Explaining his donation on the Express website, Mr Desmond said: “They are human; they are not perfect and they do not pretend to be. But what they believe in is the best for the British people.

“They are the sort of people who will stand up for people who are struggling.”

Mr Desmond donated £100,000 to the Labour Party in 2001, around the time of Northern and Shell’s takeover of the Express.

 

Πηγή: BBC

Μερικά “κουτιά” αντικομμουνισμού και υψηλή αισθητική

Tο αντικομμουνιστικό αστικό “Κουτί της Πανδώρας” ανοίγει διάπλατα. Ακολουθούν κάποια χυδαία σχόλια για το λογότυπο – σήμα για τα 100 χρόνια από την ίδρυση του ΚΚΕ.

κάντε κλικ στις “καθαρές” εικόνες σχόλια-κουτιά:

Screen Shot 2015-04-09 at 11.27.02

Screen Shot 2015-04-09 at 11.27.41

Screen Shot 2015-04-09 at 11.27.54

Screen Shot 2015-04-09 at 11.28.08

 

Τα λογότυπα – σήματα για τα 100 χρόνια από την ίδρυση του ΚΚΕ. Ακολουθούν τα τρία υψηλής αισθητικής γραφιστικής τέχνης επιλεγμένα λογότυπα:

 

100 κκε

100-xronia-kke-2-logotypo

100-xronia-kke-3-logotypo

 

Άλλο η δράση της διαχείρησης άλλο η δράση της επανάστασης

Στο γκρούπ του facebook η ομάδα Δίκτυο Αλληλεγγύης Ελλήνων πολιτών Κύπρου “έχει ως αντικείμενο την ανάπτυξη ποικίλων μορφών κοινωνικής δράσης με σκοπό την έμπρακτη στήριξη των Ελλήνων που έχουν μεταναστεύσει στην Κύπρο εξαιτίας της ανθρωπιστικής πολιτικής και οικονομικής κρίσης που πλήττει τα τελευταία χρόνια την Ελλάδα.”

Η ομάδα Δίκτυο Αλληλεγγύης Ελλήνων πολιτών Κύπρου διοργανώνει εκδήλωση αλληλεγγύης και συμπαράστασης την ώρα του Γιούρογκρουπ σήμερα Τετάρτη 11/02 και Δευτέρα 15/02 έξω από το από το κτίριο της αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Λευκωσία.

Στο κάλεσμα για στήριξη της ελληνικής Κυβέρνησης αλλά και του ελληνικού λαού ανταποκρίθηκαν χθες θετικά σχεδόν όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα: το ΑΚΕΛ το οποίο “καλεί τους πολίτες να συμμετάσχουν μαζικά στις δυο εκδηλώσεις συμπαράστασης προς την αγωνιζόμενη Ελλάδα”, η ΕΔΕΚ, η οποία “θα μεταβεί εν σώματι στο χώρο όπου θα πραγματοποιηθεί η συγκέντρωση συμπαράστασης στην Ελλάδα σε ένδειξη υποστήριξης της Ελληνικής Κυβέρνησης και του Έλληνα Πρωθυπουργού στις προσπάθειες τους για αλλαγή της οικονομικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και τη μάχη κατά των μνημονίων”. Η Συμμαχία Πολιτών “θέλοντας να δοθεί μαζικό παρόν στις εκδηλώσεις στήριξης της προσπάθειας της Ελληνικής Κυβέρνησης, καλεί ξανά όλους τους πολίτες να δώσουν αύριο το παρών τους στην εκδήλωση που διοργανώνει το «Δίκτυο Αλληλεγγύης Ελλήνων Κύπρου»”, το ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΜΜΑ “εκφράζει τη συμπαράσταση του στον ελληνικό λαό και στην ελληνική κυβέρνηση. Υπάρχει ένα παράθυρο ευκαιρίας ώστε η Ευρώπη να μετριάσει την αυστηρή λιτότητα με πολιτικές ανάπτυξης. Αυτό το παράθυρο επιχειρεί να ανοίξει η ελληνική κυβέρνηση. Σε αυτή την προσπάθεια της, η Κύπρος είναι συνοδοιπόρος και συμπαραστάτης”. Οι Οικολόγοι σε ανακοίνωσή τους τονίζουν πως στηρίζουν την προσπάθεια της νέας Ελληνικής κυβέρνησης ενάντια στις μνημονιακές πολιτικές και στα μέτρα ισοπεδωτικής λιτότητας. Επίσης την στήριξη των εκδηλώσεων αλληλεγγύης προς τον ελληνικό λαό ανακοίνωσε χθες και το τουρκοκυπριακό κόμμα Νέα Κύπρος. Επίσης η ΠΕΟ εκφράζοντας την αλληλεγγύη της προς τον αγώνα του Ελληνικού λαού και ιδιαίτερα των ελλήνων εργαζομένων, ενάντια στις πολιτικές των μνημονίων και της λιτότητας, καλεί τους εργαζόμενους της Κύπρου να δώσουν δυναμικά το παρών τους στις εκδηλώσεις συμπαράστασης προς την αγωνιζόμενη Ελλάδα. Τέλος, Πανεπιστημιακοί, επιστήμονες, πνευματικοί άνθρωποι στηρίζουν την Ελλάδα: “Οι Ευρωπαίοι ηγέτες πρέπει να αναγνωρίσουν την αποφασιστική δημοκρατική επιλογή του ελληνικού λαού μέσα σε αυτές τις εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, πρέπει να προχωρήσουν σε μια ρεαλιστική αξιολόγηση της κατάστασης και να δεσμευθούν για μια λογική διαπραγμάτευση.”

Το κάλεσμα δράσης για να βγεί ο κόσμος στο δρόμο δεν αρκεί για να χαρακτηριστεί ως πάλη και ως δράση. Αν το κάλεσμα δράσης δεν έχει ταξικό περιεχόμενο αν δηλαδή δεν ανασυγκροτεί το εργατικό λαϊκό κίνημα τότε οι όποιες λαϊκές διεκδικήσεις πέφτουν στο κενό γιατί απλά είναι κενές περιεχομένου. Το ΚΚΕ με την συγκεκριμένη δήλωσή του (πιο κάτω)  κάνει σαφές το περιεχόμενο της δράσης αυτών των εκδηλώσεων έχοντας ως σκοπό την επέμβαση των εσωτερικών πολιτικών εξελίξων και την στάση του εργατικού κινήματος μέσα στην Ελλάδα. Αν η δράση είχε ταξικό περιεχόμενο, με ταξικά δηλαδή κριτήρια, τότε το ΚΚΕ δεν θα έκφαζε αυτή την θέση. Είναι σημαντικό ακόμα ότι το ΚΚΕ στην δήλωσή του για την φύση των εκδηλώσεων κάνει εμφανές την αναφορά του στο ΑΚΕΛ: “Σ’ αυτήν την κατεύθυνση κινήθηκε με τη χθεσινή δήλωσή του και ο εκπρόσωπος του ΑΚΕΛ, Γιώργος Λουκαΐδης, που κάλεσε «στο πλαίσιο της αλληλεγγύης του προς τον ελληνικό λαό, τους πολίτες να συμμετάσχουν μαζικά στις δυο εκδηλώσεις συμπαράστασης προς την αγωνιζόμενη Ελλάδα

Μεγάλη ευθύνη αναλαμβάνουν όσοι στηρίζουν την παραπλάνηση του λαού!

Δυναμώνει η επιδίωξη των αστικών ΜΜΕ να μετατρέψουν τους εργαζόμενους σε «νεροκουβαλητές» στο «μύλο» της διαπραγμάτευσης, που έχει αναλάβει να προωθήσει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Μιας διαπραγμάτευσης, που, όπως ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ διακηρύσσει, θα πρέπει να καταλήξει σε ένα νέο «πρόγραμμα», σε συμφωνία με τους δανειστές, που σημαίνει αποπληρωμή των δανείων από το λαό. Ενός «προγράμματος γέφυρας», όπως το αποκαλεί η κυβέρνηση, που πράγματι θα ‘ναι για τους επιχειρηματίες «γέφυρα» προς το «ζεστό χρήμα», αλλά θα αποτελεί μια νέα «τάφρο» στην οποία οδηγούνται οι εργατικές – λαϊκές διεκδικήσεις.

Πρόκειται για μια διαπραγμάτευση που αποτελεί τμήμα της γενικότερης διαπραγμάτευσης ανάμεσα στις αστικές τάξεις της ΕΕ για τη διαχείριση των υπερχρεωμένων κρατών καθώς και για το συνολικότερο μέλλον της Ευρωζώνης.

Τα διεθνή αστικά ΜΜΕ, ανάλογα με την πλευρά που στηρίζουν, κρύβοντας αυτήν την ουσία, επιδιώκουν να παρουσιάσουν την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ πότε ως «ταραξία» και «αποσταθεροποιητή» της Ευρώπης και πότε δήθεν ως «απελευθερωτή» της. Από την άλλη στη χώρα μας διάφοροι κύκλοι «οικοδομούν» τη στήριξη προς την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ μέσα σ’ ένα πνεύμα δήθεν «εθνικής ενότητας και αξιοπρέπειας».

Η προσπάθεια αυτή επιδιώκεται να στηριχτεί και από το εξωτερικό με εκδηλώσεις με τον ψευδεπίγραφο τίτλο της «αλληλεγγύης στην Ελλάδα». Σ’ αυτήν την προσπάθεια ενεργά συμμετέχουν διάφορες ομάδες και κόμματα ανά την Ευρώπη, επεμβαίνοντας στις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις και στη στάση του εργατικού κινήματος, υποδεικνύοντας μάλιστα και ποια στάση πρέπει να έχει το εργατικό λαϊκό κίνημα μέσα στην Ελλάδα απέναντι στη διαπραγμάτευση και στην πολιτική της κυβέρνησης. Σ’ αυτήν την κατεύθυνση κινήθηκε με τη χθεσινή δήλωσή του και ο εκπρόσωπος του ΑΚΕΛ, Γιώργος Λουκαΐδης, που κάλεσε «στο πλαίσιο της αλληλεγγύης του προς τον ελληνικό λαό, τους πολίτες να συμμετάσχουν μαζικά στις δυο εκδηλώσεις συμπαράστασης προς την αγωνιζόμενη Ελλάδα».

Κι αυτά όταν είναι πασίγνωστες οι δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ προς την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, προς την ανταγωνιστικότητα των επιχειρηματικών ομίλων.

Οι εργαζόμενοι και πρώτα απ’ όλα τα Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα των άλλων χωρών δεν μπορεί να γίνουν χειροκροτητές μιας διαπραγμάτευσης ξένης προς τα συμφέροντα των εργαζομένων της Ελλάδας. Μιας καμπάνιας τα νήματα της οποίας κινούν οι δυνάμεις του «Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς» κι άλλα «ναυάγια» της ταξικής πάλης. Είναι οι ίδιες δυνάμεις που πριν μερικά χρόνια πανηγύριζαν για την εκλογή Ολάντ στη Γαλλία, που δήθεν θα έφερνε «νέο άνεμο» στην Ευρώπη, και πιο πριν του Ομπάμα, που δήθεν θα σταματούσε τους πολέμους των ΗΠΑ.

Οι εργαζόμενοι στις άλλες χώρες πρέπει να σταθούν αλληλέγγυοι στο ταξικό εργατικό λαϊκό κίνημα, που  καλεί σε πάλη για την ανάκτηση όλων όσα έχασαν οι εργαζόμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα την περίοδο της κρίσης, για τη διασφάλιση των σύγχρονων δικαιωμάτων κι αναγκών τους, για να διαμορφωθούν οι προϋποθέσεις ώστε να αλλάξει τάξη στην εξουσία.

902

ο καπιταλισμός… το μόνο κοινωνικό σύστημα που μπορεί να λειτουργήσει

SONY DSC

 

Γράφει ο Ν. Θεοδότου περί καταναλωτισμού

“Το «σύστημα» είναι ο καπιταλισμός μέσα στον οποίο ζούμε και ο οποίος, όπως αποδείχτηκε, είναι το μόνο κοινωνικό σύστημα που μπορεί να λειτουργήσει. Είναι μέσα στη φύση αυτού του συστήματος να βρίσκει μηχανισμούς για συνεχώς μεγαλύτερο κέρδος και έτσι συντηρείται και ανανεώνεται. Μπορούμε να αντιδράσουμε σ’ αυτή την τάση της κοινωνίας; Είναι δυνατόν να μην ζούμε την εποχή μας;
 Το σίγουρο είναι ότι κανένας δεν μπορεί να στραφεί αντίθετα προς την εποχή του.”

 

Να και οι προδότες.

Έχουν σκάψει

Μα ο δρόμος δεν θα τους ξεχάσει


Τον λάκκο του αδερφού και του γειτόνου

Ξέρουν πως οι άλλοι τους γνωρίζουν

Τον ύπνο τους δεν τον ορίζουν

Δεν ήρθε ακόμα το πλήρωμα του χρόνου.

Τρόμος και Αθλιότητα του Γ Ράιχ (απόσπασμα)