Category Archives: Χίπστερ

Ο ιμπεριαλισμός που έγινε περήφανη παπαρούνα

Έφερε και έβαλε το The Royal British Legion (RBL) μισθωμένους στρατιώτες του Royal Navy, του Army και της RAF που πάνε στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους να πουλήσουν τα poppies στους πολυάσχολους Λονδρέζους

Poppy London Windsor 460

ν’ αναζωογονήσουν την εθνική τους περηφάνια ώστε στις καρέκλες που κάθονται στα πολυώροφα κτίρια να τα ζεσταίνει η καύλα και η κλανιά. Άσε που είναι υποχρεωμένοι όσοι επίσημα εμφανίζονται δημόσια να φοράνε τα poppies στα γιλέκα, στα φουστάνια, στα φορέματα, στα καπέλα όπου βρούνε. Εις μνήμη λένε των πεσόντων του ιμπεριαλιστικού μακελειού του πρώτου παγκοσμίου πολέμου. Σε κεντρικότερους σταθμούς έφεραν μπάντες και μασκότες poppy.

Το βασικότερο, όταν ρίχνεις τον όβολο σου μπορεί και σε βγάζουν με τα παιδιά σου φωτογραφίες. Συν τοις άλλοις να μαζευτούν χρήματα για Ο άγιος Βασίλης βασικά μιας μνήμης που έμεινε παράλυτη και γεννήθηκε το φασιστικό poppy. Γιορτινό το Λονδίνο γεμάτο από poppies και ‘μεις γιορτάζουμε που γιορτάζουν.

20151029_121850098_iOS

Σημερινή φωτογραφία σε σταθμό, η μπάντα

20151029_122011818_iOS

Σημερινή φωτογραφία σε σταθμό, το μασκότα poppy

Η προπαγάνδα της αγγλοσαξονικής αυτοκρατορίας μέχρι την περηφάνια του ιμπεριαλιστικού βρετανικού κεφαλαίου παράγει μια χιπστερική κιτσαρία που αν δεν χοροπηδήσει στα βράχια άλλων χωρών δεν λέει να πάρει αύξηση.

Α, κοιτάξτε τι πανηγύρι έγινε και πέρσι… εκσπερμάτωνε ιμπεριαλιστικό αίμα ο Tower of London με την βασίλισσα να πλέει μες τα μπλέ.

 

 

Advertisements

Βιταμίνες και ιχνοστοιχεία

Η ακαδημαϊκή φιλοδοξία του κρεβατωμένου μυξιάρικου που έμαθε στα εργαστήρια ότι η ταξική πάλη έγινε από συναισθηματικούς οργασμούς, η μικροαστική θρησκευτική χαλαρότητα μιας δύναμης που υποτίθεται αυξάνεται όταν δεν σκοτώνεται αλλά και η επαναστατική γυμναστική του ανοιχτόμυαλου ειδήμονα χιπστερά που κάνει μπαντιέρα την αποδοχή του διαφορετικού σαν να ο ίδιος να έχει πρόσβαση στην κατηγορική προσταγή βάζουν τους δικούς τους μύθους μπροστά στους βρώμικους άθεους προλετάριους επαναλαμβάνοντας στα κέντρα δημιουργικής εγγραφής ότι δεν υπάρχει πλέον εργατική τάξη.

Να σβήσουν θέλουν με ένα πρέπει τα λερωμένα πρόσωπα των εργατών, διαφορετικά τα κάνουν τέχνη ή αλλιώς μεταμοντέρνα παράκρουση. Για να μην γίνουν σαν δαύτους πίνουν τις κατάλληλες βιταμίνες και ιχνοστοιχεία από μπρος και από πίσω. Η υγεία τους έγινε η μεταφυσική μιας ζωής θανάτου. Δεν υπάρχει ο θάνατος στον δυτικό ανοργασμικό μικροαστικό σας κόσμο παρά μόνο υπάρχει ο φόβος της αιωνιότητας όσο ζει κανείς. Η ζωτική ορμή, το πάθος και το ένστικτο της απόλαυσης έγιναν βιταμινούχα επιχειρήματα σφραγισμένα αεροστεγώς. Η λογική, η σκέψη και η διαλεκτική έγιναν απαρχαιωμένα αγάλματα που η χρησιμότητά τους δεν αποδίδει στον μικροαστό την θαυματοποιητική του ανάγκη να αλλάξει με μιας όχι μόνο την κοινωνία αλλά ακόμα και την κοσμική αρμονία.

Η μικροαστική αντίσταση βρίσκει την ουσία της και ξεκινά από μια φοβική κουλτούρα που ο θάνατος είναι γι’ αυτήν η ελπίδα και η νίκη μιας αγωνιστικής καρικατούρας.