Category Archives: ΣΥΡΙΖΑ

Το παράδειγμα της Ελλάδας να γίνει μάθημα για το ταξικό κίνημα στην Κύπρο

Ανώμαλη προσγείωση ο τελευταίος μήνας ειδικά για τους φίλους Κύπριους που χάρηκαν ίσως και μέσα στον ανορθολογισμό της στιγμής με την δυναμική που φαινόταν να απόπνεε η επιλογή ΣΥΡΙΖΑ. Η “πρώτη φορά αριστερά”, η αριστερά που έμαθε στην Financial Times τη λέξη “κωλοτούμπα”, πάτησε και εκμεταλλεύτηκε το ένστικτο πολλών ανθρώπων για ένα καλύτερο μέλλον, χωρίς ουσιαστική αλλαγή. Η αριστερά που πούλησε αριστεροσύνη σε όλο το κόσμο, αλλά ψήφισε το χειρότερο μνημόνιο από όλα, με τους χειρότερους συσχετισμούς δυνάμεων.

Δεν είναι λίγες οι αντιγραφές στα λεγόμενα που βλέπουμε και εδώ νομιζόμενοι κάποιοι πως θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν τυχόν δυναμικές. Έκλειναν τα αυτιά τους στους κομμουνιστές και το ταξικό κίνημα που προειδοποιούσαν, κατηγορώντας τους ως σεκταριστές.  Τελικά είναι οι μόνοι που έμειναν στο δρόμο και εντείνουν τις προσπάθειες τους για να μην περάσουν τα μέτρα μέσα στους χώρους δουλειάς. Το λέμε διότι η κατάσταση στην Ελλάδα επηρεάζει άμεσα την Κύπρο. Είναι πολύ σημαντικό να γίνει συστηματική προσπάθεια, η απογοήτευση που έχει αναπτυχθεί να μην πάρει το λαό από κάτω. Εναλλακτική υπάρχει, απλώς δεν μπορεί να είναι εντός του καπιταλιστικού συστήματος.

Η χθεσινή μέρα, με τις ατέλιωτες προσωπικές επιθέσεις και κατινιές μεταξύ ΣΥΡΙΖΑίων βουλευτών και τα τερτίπια της προέδρου της Βουλής για τους όρους διεξαγωγής της συζήτησης και ψηφοφορίας, δείχνουν πως μεταξύ άλλων δεν έχουν αντιληφθεί που βρίσκεται η πλειοψηφία του λαού, λες και αν καθυστερήσει μια ώρα δεν θα ψηφιστεί το νομοσχέδιο. Ένα πραγματικά ξεκατίνιασμα και μέσα στη βουλή και διαμέσου των ΜΜΕ, προσωπικών αλληλοκατηγοριών που σίγουρα αποτελεί νέο επίπεδο. Ο ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα που πριν 6 μήνες δήθεν θα ένωνε την κοινωνία, είναι σήμερα ένα ξέφραγο αμπέλι σκορπώντας την απογοήτευση και την παράλυση σε κόσμο που το πίστεψε, με τους μεν να κατηγορούν τους δε για προδοσία και τους άλλους για αποστάτες. Άγριο παρασκήνιο και ο καθένας με την ατομάρα του να σκέφτεται τις επόμενες του κινήσεις, κανείς από όλους αυτούς τους θιγμένους χωρίς την τσίπα να σηκωθεί και να πάει σπίτι του ή έστω να απολογηθεί που συνέβαλε σε αυτή την κατάντια.

Ο Λαφαζάνης και η αριστερή πλατφόρμα, μη αποδεχόμενοι τις ευθύνες που τους αναλογούν και αφού στήριξαν και συνέβαλαν μέχρι και την υπογραφή τον ΣΥΡΙΖΑ, ετοιμάζονται για νέο κίνημα/κόμμα/σχηματισμό ανάχωμα του κόσμου προς ριζοσπαστικοποίηση και το ταξικό κίνημα, δήθεν για υπεράσπιση του κόσμου του “όχι”. Δεν είναι τυχαίο που θέλουν να υπερασπιστούν το “όχι” διότι το γεγονός αυτό ήταν από μόνο του μια μαύρη τρύπα που χωρούσε ότι νόημα ήθελε ο καθένας κάτι που είχαμε επισημάνει και σε προηγούμενες αναρτήσεις. Ο νέος σχηματισμός εκτός απροόπτου έρχεται εντός ολίγου διαστήματος, με μια ρητορεία αλά ΣΥΡΙΖΑ πριν από τις εκλογές και με παντιέρα την έξοδο από το νόμισμα και γύρισμα στην δραχμή χωρίς να κάνουν λόγο ούτε για αλλαγή παραγωγικών σχέσεων αλλά ούτε και για έξοδο της Ελλάδας από Ε.Ε και ΝΑΤΟ. Η πρόταση τους ουσιαστικά προσπαθεί να αφουγκραστεί συγκεκριμένα επειχηρηματικά συμφέροντα που θεωρούν προυπόθεση ανταγωνιστικότητας την υποτίμιση του νομίσματος. Όσοι γνωρίζουν το ποιοι είναι αυτοί οι κύριοι και κυρίες, το τι στήριξαν στο παρελθόν και ποιες οι θέσεις τους δεν θα πρέπει να εκπλήττονται.

Την ίδια ώρα, το ΠΑΜΕ ήταν το μοναδικό οργανωμένο σύνολο έξω από την βουλή. Χωρίς αισθητικές παρεμβάσεις, εκεί, ωμά, στον ταξικό αγώνα. Ήταν η μόνη δύναμη που έσωσε την αξιοπρέπεια του Ελληνικού λαού, η μοναδική δύναμη που μπορεί να δώσει πραγματική ελπίδα.

Ρωτούσαν κάποιοι φίλοι και σύντροφοι που ξεγελάστηκαν από την προοπτική ΣΥΡΙΖΑ:

Μα καλά το ΚΚΕ είναι απλά ευτυχισμένο σήμερα διότι βγήκε σωστό στις προβλέψεις του;

Κάνουν μεγάλο λάθος. Οι κομμουνιστές δεν είναι ναρκισσιστές ούτε χαιρέκακοι, ούτε βλέπουν την κίνηση της ιστορίας υπό το βλέμμα της προσωπικής ίντρικας και του οπαδισμού, ντρέπονται για λογαριασμό αυτών που δεν ντρέπονται με όλα αυτά που γίνονται στην Ελλάδα. Είδαμε έμπρακτα αυτό που έλεγε το ταξικό κίνημα στην Ελλάδα πως η πάλη πρέπει να έχει αντι-καπιταλιστικό, αντι-ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα (με κατάφαση τον Σοσιαλισμό) και πως ο διαχωρισμός “μνημόνιο-αντιμνημόνιο” “ευρώ-δραχμή” είναι ψεύτικοι, οδηγούν σε αποπροσανατολισμό και καθυστερούν τον κόσμο της εργασίας να οργανωθεί ουσιαστικά. Ένα τέτοιο ταξικό κίνημα χρειάζεται, έμπειρο, μελετημένο και μετρημένο στις κουβέντες, που δεν παρασύρεται από αυθορμητισμούς, που συνδέει τα άμεσα προβλήματα με τον τελικό στόχο, είναι σίγουρο ότι το ταξικό κίνημα της Κύπρου έχει πολλά να μάθει από το αντίστοιχο της Ελλάδας.

Το ταξικό μας κίνημα πρέπει να μάθει να βλέπει πέρα από την επιφάνεια (μνημόνια), να μελετήσει την ιστορία για να μπορεί να προβλέψει και να διεξάγει ανυποχώρητους ταξικούς αγώνες στο μέλλον. Ας τα θυμούνται αυτά οι φίλοι/ες και σύντροφοι/ισσες Κύπριοι/ιες και ας γίνει μάθημα για την δική μας Αριστερά το που μπορεί να φτάσει η λογική του μικρότερου κακού, η δήθεν ενωτική αοριστολογία για διαταξική συνεργασία, η επίκληση στα άτομα και οι δεσμεύσεις για εναλλακτική καπιταλιστική διαχείριση εντός Ε.Ε και ΝΑΤΟ…και έπεται συνέχεια.

Πηγή: Αγκάρρα

Advertisements

Ο μαρτυρικός ΣΥΡΙΖΑ

Ο ΣΥΡΙΖΑ θυσίασε τον ελληνικό λαό για να ανοίξει δρόμο ρήξης στην Ευρώπη:

  • Ήρθε το μνημόνιο αλλά έγινε η ρήξη στην Ευρώπη.
  • Σε σκοτώνω αλλά σου ανοίγω δρόμο αλλαγής και ελπίδας.
  • Δεν τα καταφέρνω στην χώρα μου αλλά δίνω παράδειγμα αντίστασης σε όλη την Ευρώπη.
  • Το μνημόνιο αυτό έχει λεκέδες από αίμα από τις μάχες, σεβασμός λοιπόν.
  • Το μνημόνιο αυτό έχει αξιοπρέπεια, το νιώθουμε πιο δικό μας, οχι πια θυσίες, χρέος μας τώρα ότι οτι ακολουθεί να το αντέξουμε.

Κάτι έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ, και βέβαια κάτι έκανε… επισφράγισε την ιδέα ότι η αντίσταση μεταφράζεται ως σοσιαλδημοκρατία και καλλιέργησε μια νέα αριστερά που καταφέρνει να συμβιβάζεται μεν να αντιστέκεται δε.

Θέλει η πουτάνα να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει

Τα παραμύθια έχουν τελειώσει και οι πουτανιές έχουν στερέψει, από την μια τα διλήμματα για γκρέξιτ ή για συμφωνία, από την αλλη οι αριστερές πλατφόρμες και οι αριστερές ρήξεις, λίγο πιο πέρα η συμφωνία που δεν είναι ρήξη αλλά μια μικρή επανάσταση, λίγο παρά πέρα η ΕΕ είναι ο ναός της δημοκρατίας από την άλλη είναι οι γκάνγκστερς…

Δεν υπάρχει πια ενδιαφέρον στις εξελίξεις, αυτό είναι μια ωραία μπαρούφα των ΜΜΕ να συνεχίζουν να τρέφουν την αγωνία του κόσμου σαν ένα σίριαλ. Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θέλει να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει. Η διαπραγμετευτική όμαδα της συγκυβέρνησης είναι το κυριολεκτικό υλικό της δημιουργικής ασάφειας. Όταν παίζεις τα παίγνια όπως τα αρχίδια και πίσω από την εξυπνάδα της ακαδημαϊκίστικης τακτικής να γίνεσαι η καρικατούρα της ίδιας της πολιτικής τότε όποιος υποστηρίζει κάτι τέτοια είναι άξιος της μοίρας του όπως έλεγε ο παππούς μου.

Για κάποιους η πολιτική είναι παιχνίδι, τακτική, στρατηγική, σκάκι ρε παιδί μου, να κρύβεσαι εκεί που πρέπει να ανοίγεις όποτε είναι ανάγκη, να είσαι ευλίγιστος αλλά και προσεκτικός στις μεγάλες αλλαγές, να διαβάζεις πίσω από τις λέξεις, να διακρίνεις νοήματα, να διαχέεσαι στο χώρο και και και… για κάποιους άλλους όμως, τους κομμουνιστές και συγκεκριμένα το ΚΚΕ, πολιτική είναι να έχεις το θάρρος να λές την αλήθεια στον λαό. Έτσι, απλά ναι, δίχα δημιουργικές μπαρούφες, δίχα τσακαλωμένα χαρτιά για να μην μπορούμε να τα διαβάζουμε.

Η ευρωπαϊκή αριστερά κύριοι αριστεροί είναι η εικόνα του τέλους της αντίστασης και η απογοήτευση των κομμουνιστών που αγωνίζονται. Αν και ακόμα και σε αυτούς βγάλετε χολή. Έχετε καταστρέψει ότι ελπιδοφόρο έμεινε αλλά οι κομμουνιστές δεν λυγίζουν και η ασάφεια δεν είναι χαρακτηριστικό τους, θα τους βρίσκετε πάντα μπροστά τους σαν απαρχαιωμένους και ξύλινους για να σας θυμίζουν πως καταντήσατε, σαν καδρωμένες κατσαρίδες.

Το “όχι” που φρίκαρε από στολίδια και ο ξύλινος λόγος

 

Τα 8 σημεία τα 7 επίθετα ενός άρθρου και ο ξύλινος λόγος:

1. “ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΟΧΙ! ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΜΙΑΣ ΝΕΑΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ!”

2. “Σελίδα αντίστασης, σελίδα περηφάνιας, σελίδα αξιοπρέπειας, σελίδα ανατροπής και ελπίδας.” πολλές σελίδες, γυρισμένες εύκολα και προπαντώς λευκές.”

3. “Πήρε την κατάσταση στα χέρια του και όρθωσε ένα αδιαπέραστο τείχος στη λιτότητα, στον αυταρχισμό, στα νομοθετικά πραξικοπήματα.”

4. “μια έκρηξη λαϊκής οργής και αγανάκτησης που εκφράστηκε με αυτό το περήφανο και πελώριο «ΟΧΙ»!”

5. “Έξοδο από τα μνημόνια. Έξοδο από τη φτώχεια και την εξαθλίωση. Επιστροφή στην ελπίδα. Επιστροφή στη Δημοκρατία.”

6. “βροντερό «ΟΧΙ», που σημαίνει «ναι» στην προοπτική για μια καλύτερη ζωή.

7. “η μεγάλη νίκη του «ΟΧΙ» των Ελλήνων προκαλεί ήδη έναν πολιτικό σεισμό σε όλη την Ευρώπη.”

8. “…παίρνοντας δύναμη από μια ακόμη πιο φρέσκια λαϊκή ετυμηγορία.”

Τι καταλαβαίνω από τα 8 σημεία:

Η νέα ριζοσπαστική πορεία είναι σελίδες χεριών που φτιάχνουν τείχους οργής και εκφράζουν ένα πελώριο «ΟΧΙ» εξόδου και επιστροφής για μια καλύτερη ζωή σε σεισμό και φρέσκια.

Τα επίθετα του “ΟΧΙ”:

1. δυνατό

2. δυναμικό

3. βροντερό

4. πελώριο

5. μεγαλειώδες

6. ασυμβίβαστο

7. ηχηρότατο

Τι έμαθα από τα επίθετα του “ΟΧΙ”:

Έμαθα ότι το “ΟΧΙ” σκέφτεται να γίνει “ΝΑΙ” με τόσα καλούδια που στολίστηκε.

 

και τώρα ο ξύλινος λόγος:

«… δεν μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή, φιλεργατική διαπραγμάτευση μέσα στα τείχη της ΕΕ, μέσα στον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης

ΣΥΡΙΖΑ: “η κατεύθυνση προς την ανθρώπινη χειραφέτηση” και ο Ζιζέκ

Λίγα σχόλια με αφορμή το άρθρο του Κωνσταντίνου Στυλιανού Η καπιταλιστική ελευθερία και η ελευθερία επιλογής:

Ισχυρίζεται λοιπόν ο αρθρογράφος:

1. “Με όποιο φακό και αν κοιτάξει κανείς τις τελευταίες εξελίξεις στην Ελλάδα…” – Το θέμα είναι ότι μια μαρξιστική/λενινιστική ανάλυση των εξελίξεων δεν είναι απλά μια επιπρόσθετη ανάλυση αλλά αυτή που καταφέρνει λόγω της επιστημονικότητάς της να συνυπάρχει ταυτόχρονα με την αλήθεια μιας χειραφέτησης που δεν ασπάζεται καμιά άλλη πολιτική ιδεολογία.

2. “Έχουμε πάντοτε κατά νου εκείνους τους ανθρώπους και εκείνες τις κοινωνικές δυνάμεις που είναι με ειλικρίνεια προσανατολισμένοι προς την ριζοσπαστική κοινωνική αλλαγή και επομένως τους ενδιαφέρει πραγματικά πως μια τέτοια αλλαγή μπορεί να έρθει πιο κοντά. Για τους υπόλοιπους που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο βολεύονται με την υπάρχουσα κατάσταση και έχουν ταυτίσει τον καπιταλισμό με ότι καλύτερο μπορεί να φέρει η μοίρα της ανθρωπότητας, αυτό το κείμενο δεν θα είναι χρήσιμο γιατί δεν μιλά τη γλώσσα τους.” – Εδώ από ότι καταλαβαίνω υπάρχουνε οι άνθρωποι του “Όχι” και οι άνθρωποι του “Ναι”. Για τον αρθρογράφο οι άνθρωποι του “Όχι” αγωνίζονται για “ριζοσπαστική κοινωνική αλλαγή”.

3. Βασικές θέσεις του αρθρογράφου:

  • Η ελευθερία στον καπιταλισμό ξεκινά και τελειώνει στην ελευθερία της επιλογής μπροστά στο ράφι της υπεραγοράς.

  • Η καπιταλιστική ελευθερία εξαντλείται στην καπιταλιστική σφαίρα της κυκλοφορίας.”

  • Για να υπάρχει η καπιταλιστική κυκλοφορία προϋποτίθεται η καπιταλιστική παραγωγή, είναι διαλεκτικά δεμένο ζευγάρι.”

  • Η «ελευθερία» της κυκλοφορίας πρέπει απαραίτητα να συνυπάρχει μαζί με την ανελευθερία της παραγωγής.”

Οι θέσεις αυτές δεν είναι ξεκάθαρες όσον αφορά το περιεχόμενό τους αλλά και ως προς την συμπερασματική δυναμική τους. Για παράδειγμα, η μόνη αλλοιωμένη μορφή ελευθερίας που μπορεί να υπάρξει εντός του καπιταλισμού αναφέρεται στην ασυδοσία του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής, ο οποίος δημιουργεί επίπλαστες ανάγκες στους αγοραστές, τους οποίους προσκαλεί να μετέχουν σε μια ξέφρενη αγορά προϊόντων που καμιά σχέση δεν έχουν με την ελευθερία της επιλογής την οποία διατείνεται ο κ. Στυλιανού. Επίσης πως εξαντλείται η καπιταλιστική ελευθεριά αφού οι ίδιες οι αγορές είναι απελευθερωμένες και άρα η διανομή αγαθών δεν σταματά ποτέ; Από την στιγμή που υφίσταται ο καπιταλισμός πως γίνεται να εξαντλείται κάπου ταυτόχρονα; Η ουσία του καπιταλισμού είναι η συνεχής και ασταμάτητη παραγωγική εκμεταλλευτική αρχή που δεν σταματάει ή εξαντλείται εντός του συστήματος. Ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής είναι η καθολικότητα του αφηρημένου. Ο νόμος του κέρδους είναι η καθολικότητα που διακρίνεται ως αφηρημένη ιδιότητα. Ο καπιταλισμός όμως δεν έχει “τυφλούς νόμους” αλλά ο νόμος του είναι ο νόμος του κέρδους που δεν είναι ούτε αυτός αφηρημένος αλλά είναι νόμος που επιβάλλεται από αυτούς που κατέχουν τα βασικά μέσα παραγωγής και αυτοί που εκμεταλλεύονται τη μισθωτή εργασία.

4. η νεωτερικότητα (βλέπε ο καπιταλισμός) δημιούργησε ιστορικά τέτοιες συνθήκες κάτω από τις οποίες δεν υπάρχει κανένας άλλος τρόπος για την διατήρηση των ανθρώπων στη ζωή.” – Και όμως η κομμουνιστική θεωρία ήταν εντός της νεωτερικότητας μια απάντηση στην αλλοτρίωση του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. Η κομμουνιστική θεωρία γεννήθηκε εντός της νεωτερικότητας και εκφράζει τον άλλο τρόπο. Και επίσης: ο καπιταλισμός δεν δημιούργησε κάτι ο ίδιος ως να είναι μια αφηρημένη οντότητα. Η εκμετάλλευση του καπιταλισμού έρχεται από τον δουλοκτητικό τρόπο παραγωγής και μετά από τον φεουδαρχικό. Αυτό που παραμένει και στα τρία είναι η οργανωτική εκμεταλλευτική τους αρχή.

Γιατί ένας τέτοιος άνθρωπος, που πρακτικά δεν έχει πλέον τίποτε να χάσει, να βρίσκει την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης λανθασμένη; “ – Το ερωτηματικό συμπέρασμα του αρθρογράφου είναι με άλλα λόγια το εξής: η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης είναι σωστή επειδή προτάσσει “ένα όραμα και μια κατεύθυνση προς την ανθρώπινη χειραφέτηση”.

Ο Ζιζέκ, ο μεγάλος φιλόσοφος, μας λέει εμμέσως πλην σαφώς το ίδιο πράγμα όπως ακριβώς ο αρθρογράφος Κ. Στυλιανού:

Ζιζέκ: “Αυτή είναι η θέση μας σήμερα για την Ευρώπη: μόνο μια νέα «αίρεση» (που αυτή τη στιγμή αντιπροσωπεύεται από το ΣΥΡΙΖΑ) μπορεί να περισώσει αυτό που αξίζει να σωθεί από την ευρωπαϊκή κληρονομιά: δημοκρατία, εμπιστοσύνη στο λαό και ισότιμη αλληλεγγύη.”

Κ. Στυλιανού: “Επιστρέφοντας στα συγκεκριμένα, μπούμε να δούμε χαρακτηριστικά πως λειτουργεί αυτός ο φόβος για το άγνωστο στην περίπτωση που περισσότερο ενδιαφέρει την αριστερά, τον άνθρωπο που χτυπήθηκε πραγματικά από την κρίση. Που έμεινε άνεργος, ή δουλεύει μερική απασχόληση. Που του μείωσαν το μισθό ή τον πληρώνουν με κουπόνια. Που το σπίτι του θα το πάρει οσονούπω η Τράπεζα. Γιατί ένας τέτοιος άνθρωπος, που πρακτικά δεν έχει πλέον τίποτε να χάσει, να βρίσκει την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης λανθασμένη;”

Ο δωδεκάλογος της επανάστασης

 kyvernisi-syriza-anexartitoi-ellines

Τι είναι επαναστατικότητα για την αριστερά όπως έρχεσαι απ’ τα δεξιά:

1) να μην φοριέται γραβάτα. Γενικά ένα casual ντύσιμο δημιουργεί ρήξη με τις αστικές ενδυματολογκές συνήθειες.

tsipras_ape_525_355

2) να σου κάνουν με το ζόρι χειραψία γιατί έκανες ρήξη με τις καπιταλιστικές δομές τις ΕΕ.

ÁÈÇÍÁ - ÓÕÍÅÍÔÅÕÎÇ ÔÕÐÏÕ ÔÏÕ ÕÐÏÉÊ Ã. ÂÁÑÏÕÖÁÊÇ ÌÅ ÔÏÍ ÐÑÏÅÄÑÏ ÔÏÕ EUROGROUP Ã. ÍÔÁÚÓÅËÌÐËÏÕÌ  (EUROKINISSI.ÔÁÔÉÁÍÁ ÌÐÏËÁÑÇ)

3) να φτάνεις στο προεδρικό με μηχανή. Να θορυβείται δηλαδή το αστικό κατεστημένο της μεταφορικής συνήθειας.

tsironis

4) όταν η αριστερή κυβέρνηση «τα μαζεύει» για τη Ρωσία

iindex

5) όταν είσαι εξουσία και άχρηστη γίνεται η αστυνομία

police

6) όταν δεσμεύεται για εκπλήρωση των δανεικών υποχρεώσεων της Ελλάδας σε ΕΚΤ και ΔΝΤ και για ένα μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα με πρωτογενώς ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και με ριζικές μεταρρυθμίσεις.

τσιπρας

7) όταν η στάση της Ελλάδας στη συζήτηση για τη Ρωσία διατηρεί την ευρωπαϊκή ενότητα.

ellada-ee

8) όταν για δεύτερη φορά μέσα σε λίγα 24ωρα ο Μπάρακ Ομπάμα παρέχει στήριξη στην συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

obama

9) ένας διαφορετικός δρόμος για ένα «λιτό βίο», αποτέλεσμα της διαπραγματευτικής ριζοσπαστικότητας – αριστερής πάντα – είναι γεγονός.

βαρουφακης

10) να έχεις ένα Καμμένο ως άμυνα

panos_kammenos

11) όταν δεν περιμένεις ότι θα υπήρχαν τόσο ισχυρές δυνάμεις που θα συνδράμουν το έργο της ελληνικής κυβέρνησης.

tsipras-anastasiadhs-3

12) όταν από την κόλαση πάμε στον παράδεισο

ελπιδα έρχεται συριζα

Θάρρος η ζωή μας θέλει

naythskammenos_mpoufan_600_600_375_-1520156876

Τράβα μπρος και μη σε μέλλει
Θάρρος η ζωή μας θέλει
Κι είναι πάντοτε ωραία
Η ελπίδα για παρέα

Η καρδιά σου να μη βάζει
Ούτε πίκρα ούτε μαράζι
Τράβα μπρος και μη σε μέλλει
Τράβα μπρος και μη σε νοιάζει

Τράβα μπρος
Κι όσα έρθουν κι όσα πάνε
Τράβα μπρος
Και του κεφαλιού σου κάνε
Τράβα μπρος
Πριν η νιότη σου να φύγει
Τράβα μπρος
Η ζωή μας είναι λίγη

Τράβα μπρος και μη σε νοιάζει
Μια νυχτώνει μια χαράζει
Και ο κόσμος είναι σφαίρα
Που γυρίζει νύχτα μέρα

Μη λυπάσαι δεν αξίζει
Τίποτα μη σε φοβίζει
Τράβα μπρος και μη σε νοιάζει
Σφαίρα είναι η γυρίζει