Category Archives: Μετανάστες

“O Bansky ξαναχτυπά”… ε; και σιγά τα ωά!

Η τελευταία του δουλειά έρχεται μετά από μια σειρά έργων που ασκεί σκληρή κριτική στη διαχείριση του θέματος των προσφύγων από την Ευρώπη. Είναι μια ηχηρή κραυγή απέναντι στην απόφαση της Γαλλίας να γκρεμίσουν μέρος της κατασκήνωσης του Καλαί (η οποία έχει κριθεί επικίνδυνη) και να απομακρύνουν περίπου 1.500 πρόσφυγες.

Οι σκληρές κριτικές και οι ηχηρές κραυγές για τον δυτικό κόσμο αναλώνονται στο ηχόχρωμα του διαμεσολαβητικού στοιχείου της πληροφορίας προς την κοινωνία και μετά απλά χάνεται. Ακριβώς για αυτό το λόγο η αποδοχή ενός έργου όσο και η αποκαθήλωσή του στο δυτικό κόσμο λειτουργεί πέρα από την ουσιαστική δυναμική που θα μπορούσε να ασκήσει. Η αποκαθήλωση ενός έργου τέχνης όσο και η λογοκρισία έχει για τον δυτικό άνθρωπο την ίδια κοινωνική ισχύ διατηρούμενη όχι πέρα από μια διαμεσολαβητική κίνηση.

Σε αυτή την περίπτωση όταν “O Bansky ξαναχτυπά” αποκτά ενδιαφέρον μόνο το πως ο καλλιτέχνης κατάφερε να διαμεσολαβήσει για να μιλήσει στην κοινωνία. Το μήνυμα με άλλα λόγια του Bansky δεν μπορεί να ληφθεί από την κοινωνία επειδή παραμένει από την αρχή ως άλλος ένας τρόπος ενημέρωσης.

Η ενημέρωση για τον δυτικό πολιτισμό γίνεται η καθημερινή του αλλοτρίωση από τον κόσμο. Η ενημέρωσή του συνίσταται στην ταχύτητα των γεγονότων και όχι στο περιεχόμενό τους.

Τα δυτικά ΜΜΕ είναι η διαμεσολάβηση εκείνη που λειτουργεί ως μετρονόμος ενός επαναληπτικού “πήγαινε-έλα»”, κίνηση η οποία δεν έχει αρχή ούτε τέλος. Αυτή η εν τέλει μη διαμεσολαβητική κίνηση αλλά … θέλει να έχει το χαρακτηριστικό της αιωνιότητας, της αλήθειας και του αμόλυντου ακριβώς γιατί κατοικεί από την μια θα έλεγε κανείς αγγίζοντας σε κάποιο ξέφωτο Είναι και από την άλλη σε κάποια μεταφυσική ελευθερία.

Η φύση μιας τέτοιας “διαμεσολάβησης” καταργεί την λειτουργία της διαμεσολάβησης ως εργασίας. Την ίδια λειτουργία έχει και ο βασικός δυτικός καλλιτεχικός τρόπος παραγωγής. Το έργο τέχνης γίνεται με άλλα λόγια το αδιαμεσολάβητα “διαμεσολαβημένο”. ΜΜΕ και τέχνη μοιράζονται το να είναι τα μέσα αλλά όχι μια ενότητας αλλά μιας “διαμεσολάβησης” που αντιστέκεται να διαμεσολαβηθεί.

Το “ξαναχτυπά” του τίτλου είναι ακριβώς το χτύπημα των αυγών στους τοίχους εκφράζοντας έτσι όλη την ευρωπαϊκή ζωτική ορμή του δυτικού ανθρώπου… ε, τότε σιγά τα ώα.

ΕΕ: ένας γίγαντας ανθρωπιάς και αλληλεγγύης

Ο Δήμαρχος των Κάτω Πολεμιδιών και μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΑΚΕΛ, Γιώργος Τ. Γεωργίου, γράφει το άρθρο υπό τον τίτλο Ο ιμπεριαλισμός γεννά πολέμους και πρόσφυγες. Είναι ένα καλό παράδειγμα για το πως αντιλαμβάνεται ένα μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΑΚΕΛ την σχέση του ιμπεριαλισμού με τον καπιταλισμό αλλά και τι ήταν και τι είναι η ΕΕ ή την Ευρώπη.

1: “Σήμερα, ο καπιταλισμός διάγει το ανώτατό του στάδιο και απειλεί ολόκληρη την ανθρωπότητα… Κι όλα αυτά εξαιτίας των επιθετικών σχεδίων του ιμπεριαλισμού!”

και

“… το μεταναστευτικό! Φαινόμενο το οποίο γεννά η κρίση και η αποσύνθεση του καπιταλισμού σε συνάρτηση με την επιθετικότητα του ιμπεριαλισμού.”

Από την μια δηλαδή έχουμε τον καπιταλισμό που διάγει το ανώτατό του στάδιο, που υποθέτω ότι ο αρθρογράφος εννοεί τον ιμπεριαλισμό, αν και δεν το ισχυρίζεται, και από την άλλη έχουμε μια αυτονομία του φαινομένου ιμπεριαλισμός, μια που το “συνάρτηση” κάνει σαφές την διάκριση από τον καπιταλισμό. Επίσης, κατά τον αρθρογράφο, η αποσύνθεση του καπιταλισμού δεν είναι ο ιμπεριαλισμός, αφού ο ιμπεριαλισμός έχει ως στοιχείο την επιθετικότητά του και ο καπιταλισμός αντιθέτως την κρίση και την αποσύνθεση.

2: “Η Ευρώπη μετατρέπεται από ένας γίγαντας ανθρωπιάς και αλληλεγγύης που οι αρχές της επιβάλλουν σ’ ένα νάνο αδύναμο και ανίκανο να δώσει ελπίδα. Η Ευρώπη χρειάζεται να αλλάξει ρότα!”

Εδώ χρειάζεται να μας διαφωτίσει ο αρθρογράφος για να μάθουμε πότε η Ευρώπη ήταν “ένας γίγαντας ανθρωπιάς και αλληλεγγύης” και επίσης ποιες είναι αυτές οι αρχές που της το επιβάλλουν επίσης. Αν λοιπόν η Ευρώπη χρειάζεται να αλλάξει ρότα σημαίνει ότι η Ευρώπη κάποτε είχε γνωρίσει την θεσμοθετημένη πολιτική χειραφέτηση μια που μπορούμε και μιλάμε τόσο άνετα για μια απροσδιόριστη αλλαγή.

3: “Να ξυπνήσουν οι λαοί όλου του κόσμου και να κατανοήσουν ότι η πηγή των κακών, των πολέμων και της καταστροφής είναι η πολιτική του ιμπεριαλισμού και του ΝΑΤΟ.”

Η πολιτική του ιμπεριαλισμού έχει όνομα κύριε Γιώργο Τ. Γεωργίου και ονομάζεται καπιταλισμός. Όσο για το ΝΑΤΟ, η δικιά σας ΕΕ ο γίγαντας αυτός δηλαδή της ανθρωπιάς και της αλληλεγγύης, που έγινε τώρα στο πι και φι νάνος της αμαρτίας, τα ΄χει πλακάκια με το ΝΑΤΟ αν έχετε γνώση. Για ψάξτε πόσες ευρωπαϊκές χώρες είναι στο ΝΑΤΟ;

4: “Οι ηγεσίες και οι χώρες που λαμβάνουν αποφάσεις αποδείχθηκε ότι μια γλώσσα καταλαβαίνουν και αυτή δεν είναι άλλη από την αντίδραση, την οργή των λαών. Ενα τεράστιο λαϊκό κίνημα είναι εφικτό για να τερματίσει τους πολέμους και την καταστροφή!”

Η αντίδραση όμως αν δεν έχει περιεχόμενο μπορεί να είναι και φασιστικού τύπου, αρκεί; Η οργή πρέπει να μπορεί να φιλτραριστεί από σωστές πολιτικές κατευθύνσεις που πρέπει να είναι ταξικού περιεχομένου. Το τεράστιο λαϊκό κίνημα, όπως ισχυρίζεται ο κύριος Γιώργος Τ. Γεωργίου, θέλει να εργαστούν και κάποιοι ταυτόχρονα ώστε να λάβει τις ταξικές του κατευθύνσεις και να διαπαιδαγωγεί ταξικά τους εργαζομένους οργανώνοντας τους για τον κοινό σκοπό, την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής. Ένα από τα όργανα προς αυτή την κατεύθυνση είναι και ένα κομμουνιστικό κόμμα.

Σβήστε όλες τις αναρτήσεις

Όσες διαδικτυακές αναρτήσεις βλέπω για τα παιδιά που πνίγονται, για το παιδί που πνίγηκε, δεν είναι τίποτα μα τίποτα άλλο παρά η εκγύμναση της συναισθηματικής αντοχής στο μη θέαμα ως θέαμα και η προσπάθεια μιας διαχείρισης τύπου ζεν για το παιδί που θα πνιγεί.

Η φιλοσοφία του διευθυντηρίου και το ΑΚΕΛ

Ο Νεοκλής Συλικιώτης ισχυρίζεται με το άρθρο του: Δεν είναι κρίση προσφύγων. Είναι τα

αποτελέσματα συγκεκριμένων πολιτικών τα εξής:
“Αναμένουμε λοιπόν από την ΕΕ να πάψει να ενισχύει τις δυνάμεις καταστολής και το τοίχος στα σύνορα που κάνει την Ευρώπη φρούριο, και να αρχίσει να προωθεί άμεσα πολιτικές για έμπρακτη στήριξη των χωρών της Ασίας και της υποσαχάριας Αφρικής. Η ΕΕ έχει χρέος να ενισχύσει την ανθρωπιστική της βοήθεια, τις δυνάμεις διάσωσης των ανθρώπων αλλά ταυτόχρονα να συμβάλλει στην προώθηση αναπτυξιακών πολιτικών στις χώρες των μεταναστών καθώς και να στηρίξει τα κράτη που συνορεύουν με τις χώρες που βρίσκονται σε κρίση. Για να γίνει όμως αυτό απαιτείται πρώτα να αλλάξει η φιλοσοφία του διευθυντηρίου των Βρυξελλών και των χωρών του Βορρά…”

Παρατηρήσεις:

1. Το ΑΚΕΛ αναμένει την απροσδιόριστη έμπρακτη στήριξη από το κεφάλαιο της ΕΕ στις χώρες της Ασίας και της Αφρικής. Με άλλα λόγια  η αριστερά νέες δυνάμεις με την φωνή Συλικιώτη περιμένει τον κεφαλαιοκρατικό τρόπο παραγωγής να στηρίξει την Αφρική και την Ασία.

2. Το ΑΚΕΛ με την πυγμή του Συλικιώτη νομίζει ότι το ευρωενωσιακό κεφάλαιο στο ανώτατό του στάδιο, δηλαδή ως ιμπεριαλισμός, έχει χρέος να ενισχύσει την ανθρωπιστική του βοήθεια στον κόσμο. Η εναλλακτική του ιμπεριαλισμού για τον φιλελεύθερο αριστερό λέγεται ανθρωπιστική βοήθεια. Επίσης το χρέος σε αυτή την περίπτωση από που προκύπτει; Με τέτοια ΕΕ από που πηγάζει όποιο χρέος αλλυλεγγύης; Μήπως από τα σαλόνια των Βρυξελλών;

3. Το ΑΚΕΛ επιθυμεί το ευρωενωσιακό κεφάλαιο να συμβάλει στην προώθηση αναπτυξιακών πολιτικών. Η κυπριακή αριστερά των νέων δυνάμεων με άλλα λόγια δεν επιθυμεί νατοϊκές εγγυήσεις αλλά ιμπεριαλιστικές αναπτυξιακές πολιτικές σε Ασία και Αφρική.

4. Το ΑΚΕΛ όμως, από το στόμα του Συλικιώτη, έχει την εντύπωση ότι για να γίνει η σωστή ιμπεριαλιστική προώθηση της ανθρωπιστικής και αναπτυξιακής πολιτικής “απαιτείται πρώτα να αλλάξει η φιλοσοφία του διευθυντηρίου των Βρυξελλών και των χωρών του Βορρά…”. Αν το πρόβλημα είναι απλά η φιλοσοφία του διευθυντηρίου, δηλαδή με άλλα λόγια τα πρόσωπα, γιατί δεν μας λέει κάποιος από την αριστερά νέες δυνάμεις πώς λέγεται αυτή η φιλοσοφία που πρέπει να αλλάξει αλλά επίσης να μας διαφωτίσει και για τον τρόπο της αλλαγής;

5. Κύριε Συλικιώτη, αφού με την φωνή σας εκφράζεται και την αριστερά νέες δυνάμεις, όσο και το λαό που λέτε ότι αντιπροσωπεύετε, τότε το μόνο που έμεινε να λεχθεί από μας είναι:

Σκασμός!

 

Η ελπίδα σας είναι για να πνίγεται

Το ευρωπαϊκό όραμα καταρρέει” ισχυρίζεται η κυρία Μαύρου. Μα ακόμα καταρρέει, διερωτάμαι ο φτωχός, ή έχει ήδη καταρρεύσει;

Βλέπετε το πρόβλημα του χρόνου είναι πάντα επίκαιρο, μια ολόκληρη στροφή, ένα διαφορετικό ξύπνημα. Η αριστερά πάντως επιμένει να ξυπνάει από τα δεξιά.

Επίσης σκέφτεται η κυρία Μαύρου ότι πρέπει να λέμε και κάποιες αλήθειες μέσα μέσα… ότι δηλαδή έχουν και κάποιες ευθύνες και οι ΗΠΑ όπως και η Ευρώπη παρακαλώ. Η Ευρώπη όμως ε! όχι η ΕΕ.

Με τέτοια ελπίδα που επιλέγετε να πολιτεύεστε κυρία Μαύρου και κάθε κυρία Μαύρου η ελπίδα θα βουλιάζει μια από τα αριστερά σας και μια από τα δεξιά σας.

Κάντε κάτι εκεί στον Διάλογο γιατί είμαι σίγουρος ότι έχετε πάρει σβάρνα να μας βγάλετε από τα ρούχα μας και έρχεται και λύση, νατοϊκή ε;

Να μην γίνομεν και ρεζίλιν εις την Ευρώπη, όπως λέτε, που πολύ ανήκομεν και κώλον δείχνομεν. 

Καπιταλισμός – ‘The Jungle’ camp

μετανασταστες

μεταναστες φορτηγο

Μετανάστες από το Καλέ (Calais)

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο καπιταλισμός κύριε Κ. είναι ένα σύστημα στο οποίο ο άνθρωπος ως άνθρωπος μπορεί να θεωρηθεί παράνομος αλλά και να ζεί ως τέτοιος. Στο ‘The Jungle’ στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Καλέ της Γαλλίας είναι ένα από τα πολλά επιτεύματα του δυτικού πολιτισμού. Κύριε Κ., βιώνουμε μια εποχή όπου ο καπιταλισμός πρέπει να ανατραπεί, ως ιστορική ανάγκη. Επειδή όμως η ιστορία δεν είναι μια προκαθορισμένη μεταφυσική είναι αναγκαία μια προλεταριακή επανάσταση.

Το δίλημμα λοιπόν είναι: οργάνωση ή θάνατος.

 

Ανακοίνωση της Κ.Ο Κύπρου του ΚΚΕ για το θάνατο προσφύγων στη Μεσόγειο

Η νέα τραγωδία, με το θάνατο εκατοντάδων προσφύγων στη Μεσόγειο, είναι μια ακόμη απόδειξη για το ότι η πολιτική της ΕΕ και άλλων χωρών, όπως οι ΗΠΑ, που ευθύνονται για τους πολέμους στην περιοχή της Αν. Μεσογείου, της Μ. Ανατολής, της Β. Αφρικής, για την προσφυγιά και το θάνατο χιλιάδων κατατρεγμένων, έχει πάρει χαρακτηριστικά εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας.
Τα “δάκρυα” της ΕΕ και των κυβερνήσεών της γι’ αυτή τη νέα τραγωδία είναι ψεύτικα και αποτελούν πρόκληση για τους λαούς. Είναι η ίδια η ΕΕ, μαζί με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ που πρωταγωνίστησαν σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις κατά χωρών όπως η Συρία, η Λιβύη, το Ιράκ, το Αφγανιστάν, που δημιούργησαν το τέρας των “τζιχαντιστών”. Είναι η ίδια η ΕΕ που με την πολιτική της πνίγει χιλιάδες πρόσφυγες στη Μεσόγειο, αφού τα κύματα των απελπισμένων ανθρώπων, εξαιτίας της φτώχειας, των πολέμων και των αντιδραστικών καθεστώτων, δεν μπορούν να τα σταματήσουν ούτε οι “φράχτες”, ούτε η Frontex, ούτε άλλα μέτρα καταστολής. Όλα αυτά απλά και μόνο αυξάνουν τον αριθμό των νεκρών και την τιμή των δουλεμπόρων.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ αναλαμβάνει τεράστια ευθύνη. Η Ελλάδα δεν πρέπει να έχει συμμετοχή σ’ αυτό το έγκλημα, πρέπει να το εμποδίσει.
Η απειθαρχία στον Κανονισμό του Δουβλίνου και στη Σένγκεν είναι μονόδρομος για την αντιμετώπιση του προσφυγικού και μεταναστευτικού προβλήματος. Η κυβέρνηση πρέπει, εδώ και τώρα, να εξασφαλίσει ανθρώπινους χώρους προσωρινής φιλοξενίας για τους πρόσφυγες και μετανάστες που φτάνουν στη χώρα. Να πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα για τη γρήγορη και δίκαιη απονομή ασύλου στους πρόσφυγες, καθώς και για τη χορήγηση ταξιδιωτικών εγγράφων για να φτάσουν στις χώρες του πραγματικού προορισμού τους. Ταυτόχρονα με αυτά, τώρα χρειάζεται άμεση αποχώρηση όλων των ελληνικών στρατευμάτων από ιμπεριαλιστικές αποστολές. Καμία συμμετοχή στις νέες επεμβάσεις που προετοιμάζονται με πρόσχημα τους “τζιχαντιστές”, που θα πολλαπλασιάσουν τα κύματα των προσφύγων.
Κανένας εργαζόμενος, κανένας νέος, κανένας άνθρωπος καλής θέλησης δεν μπορεί να μείνει αδιάφορος απέναντι σ’ αυτά τα εγκλήματα. Ο πόνος και η οργή για τον τραγικό θάνατο χιλιάδων ανθρώπων, ανάμεσά τους και μικρών παιδιών, πρέπει να στραφεί ενάντια στους υπεύθυνους αυτών των εγκλημάτων, που είναι η ΕΕ, το ΝΑΤΟ και οι κυβερνήσεις τους, το ίδιο το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα. Πρέπει να μετουσιωθεί σε αλληλεγγύη για “της Γης τους κολασμένους” σε αγώνα για να εκλείψουν οι αιτίες αυτής της τραγωδίας.
Πηγή: lenin reloaded