Category Archives: Κόμμα

ΑΚΕΛ: οπορτουνιστική αποφόρτιση

Τα δημοκρατικά ανοίγματα του ΑΚΕΛ, μετά τις εκλογές, περί της δυνατότητας να εκφραστούν όλοι και όλες όσον αφορά την πορεία του κόμματος, εκ πρώτης όψεως φαίνεται μια δημοκρατική προοδευτική κίνηση. Εντούτοις, ταυτόχρονα, ελλοχεύει να διατηρηθεί η ταξική ακινησία.

Πιο συγκεκριμένα λοιπόν το ΑΚΕΛ φαίνεται να θεματοποιεί την σχέση της ηγεσίας με φίλους του κόμματος και σε όσους ψηφοφόρους δεν ψήφισαν το κόμμα και γενικότερα απευθύνεται σε πολίτες που θέλουν να μεταφέρουν τις θέσεις τους για την πορεία του ΑΚΕΛ.

Η απόφαση αυτή του κόμματος σίγουρα δεν γεννήθηκε μετά το πέρας των εκλογών. Η απόφαση αυτή ήταν και είναι το σχέδιο Β μιας επικείμενης ήττας του ΑΚΕΛ στις εκλογές. Το ΑΚΕΛ πολύ πιθανόν να έχει εις γνώση του την ήττα του πριν ακόμα τις εκλογές. Λόγω όμως του οπορτουνιστικού του χαρακτήρα δεν μπορούσε να ληφθεί για παράδειγμα η απόφαση του ανοιχτού επικοινωνιακού διαλόγου πριν τις εκλογές και εν μέσω τελευταίου συνεδρίου έτσι ώστε το “νέο ΑΚΕΛ “να πορευτεί συλλογικά με τις αποφάσεις που θα λάμβανε. Ο οπορτουνισμός έγκειται συν τοις άλλοις στην στρατηγική του να αλλάζει κάθε φορά η πορεία αφού η εκλογική διαδικασία δεν του έκανε την χάρη να γίνει ο διαχειριστής του καπιταλιστικού συστήματος. Αν δηλαδή μετά την εκλογική διαδικασία έβρισκε το ΑΚΕΛ όχι τόσο στενάχωρα στο πολιτικό στερέωμα θα λάμβανε επίσης τις ίδιες αποφάσεις περί του τι μέλλει γενέσθαι;

Όσον αφορά την απόφαση του ανοικτού επικοινωνιακού διαλόγου με φίλους και γνωστούς έχω την πεποίθηση ότι αυτή έγκειται πραγματικά σε μια οπορτουνιστική τακτική. Δημιουργεί διόδους επικοινωνίας οι οποίες ενδέχεται να στοχεύουν στην αποφόρτιση των ταξικών ενστίκτων του λαού τα οποία το ΑΚΕΛ βλέπει να σχηματίζονται σταδιακά και ως συνεπακόλουθο να το απειλούν.

Τι θα έχει ως στόχο άραγε όλη αυτή η ανοικτή επικοινωνιακή πλατφόρμα που θα δημιουργήσει το ΑΚΕΛ; Θα είναι άραγε η αποτίναξη του οπορτουνισμού εν μια νυκτί ή θα έχει ως στόχο την αποφόρτιση των θυμωμένων ψηφοφόρων σε μια κούρσα συσπείρωσης για τον επικείμενο προεδρικό θώκο;

ΕΛΑΜ: τι γέννησε η κάλπη

Οι βουλευτικές εκλογές του 2016 προαναγγέλλουν αναπνοές μιζέριας και σκευάσματα δεξιάς παρανόησης. Η ήδη χαμένη εποχή αφήνει πίσω της συντρίμμια και φαντασιακές αριστοκρατικές φιγούρες με σταυρούς και γαλανόλευκες κυματιστά προδοτικές.

Θα λεχθούν πολλά για την είσοδο του ΕΛΑΜ στη Κυπριακή βουλή και οι πλείστες αναλύσεις θα είναι κακές απομιμήσεις από την ελληνική πολιτική πραγματικότητα. Θα διαβάσουμε ότι φταίει η κοινωνία, η εκκλησία, η πολιτική, αυτός ή αυτή και μπορεί και τα μυστήρια. Το ΕΛΑΜ όμως είναι εδώ μέλος της νομοθετικής εξουσίας και τα ακαδημαϊκίστικα και κοινωνικοπολιτικά αναλυτικά προγράμματα περί τι είναι ο φασισμός τα καπνίζει η κοινωνία για να φτιάχνεται για να περιδιαβάζει ανενόχλητη τα ουράνια.

image

Είμαστε σχεδόν έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε το ΕΛΑΜ χαρούμενοι και με μία χαδιάρικη ερωτική αγωνία. Θα θυμηθούμε αντι-φασιστικά τσιτάτα, θα αρχίσει ένας αναμενόμενος πόλεμος με αντικαυλωτικά σπρέι, θα ανοιχτούν σκονισμένα βιβλία μπορεί και του Λένιν, μια που έπεσαν και όλα τ’ αγάλματα και τέλος θα κοιμώμαστε ήσυχοι γιατί η αριστερά θα κάνει αυτό που ξέρει να κάνει… να παλινδρομεί την φαγούρα της ιστορικής της κομμουνιστικής παράδοσης αλλά και να κοιτάει απαξιωτικά οποιαδήποτε αμφισβήτηση της αστικής κυριαρχίας.

Το βαθύ κράτος της δεξιάς δεν είναι πια βαθύ παρά η κορυφή ενός παγόβουνου που τρέφεται από την αλητεία και την υπεραξία. Ο ΔΗΣΥ είναι ο νικητής των εκλογών αν και έχασε ένα 4% και αυτό γιατί έχει μαζί του στην βουλή όλα του τα παιδιά. Η Θεοχάρους από την μια έτοιμη να εγχειρήσει οποιαδήποτε φωνή απελπισίας και από την αλλη το ΕΛΑΜ έτοιμο να πιεί ακόμα και το σπέρμα του αρχιεπισκόπου.

Τα υπόλοιπα κόμματα κάθε φορά κερδίζουν τις εκλογές και κάθε φορά αναμασάνε την βλακεία των δικηγορικών τους γραφείων. Έτοιμοι λοιπόν να συνεχίσουν ένα αγώνα υψηλού κινδύνου.

image

Η αριστερά τώρα έχει αρκετή δουλειά: από του να διαπαιδαγωγήσει τα πιτσιρίκια να μην αυνανίζονται με τις ΕΛΑΜίτισσες Ουρανίες αλλά και να ευγνωμονούν ταυτόχρονα και την παρούσα κατάσταση. Η ευγνωμοσύνη έγκειται στην ύπαρξη του ‘άλλου’ στο οποίο η αριστερά βλέπει τον εαυτό της να εναντιώνεται. Η ουσιαστική δουλειά όμως που έχει ο μηχανισμός της αριστεράς είναι η νέα αναζήτηση συμμαχιών για να επιτευχθεί ο στόχος του 27% άρα και της δικτατορίας του προλεταριάτου. Πάνω από όλα είναι η οικονομικίστικη πολιτική των αισθημάτων και των αρνητικών αριθμών.

Η αποχή απογαλακτήστηκε από τον έλεγχο των κομμάτων και γίνεται η δεξαμενή υγρών αποβλήτων και αδρανών υλικών που απαιτούνται για την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων. Αποχή σημαίνει ότι δεν κατέχουμε τα μέσα παραγωγής.

Τα υπόλοιπα μέσα τ’ αφήνουμε στα ΜΜΕ τα οποία είναι έτοιμα να αντλήσουν πληροφορίες και στοιχεία για ένα μέλλον αίσιο και σκοτεινό.

ΑΚΕΛ, ΚΚΕ και κομμουνιστικό λεξιλόγιο

008_krantz_jim_002

Είναι ενδιαφέρον να καταδειχθεί μια λεξιλογική ανάλυση των καταστατικών και των προγραμματικών θέσεων των κομμουνιστικών κομμάτων της Κύπρου και της Ελλάδας (ΑΚΕΛ και ΚΚΕ αντίστοιχα). Το λεξιλόγιο που χρησιμοποιείται από τα δύο κομμουνιστικά κόμματα διαφέρουν στην συχνότητα των συγκεκριμένων λέξεων που πηγάζουν από την έμπρακτη ταξική σύγκρουση, τους ταξικούς αγώνες και την προλεταρικαή διαπαιδαγώγηση του κάθε κόμματος.

ΚΚΕ (καταστατικό του κόμματος)
▪    την λέξη “κομμουν -” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 12 αναφορές
▪    την λέξη “σοσιαλισ -” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 9 αναφορές
▪    την λέξη “δημοκρατι -” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 10 αναφορές
▪    την λέξη  “τάξ -” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 18 αναφορές
▪    την λέξη “προλεταρ -” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 4 αναφορές
▪    την λέξη “οπορτουνισ -” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 1 αναφορές
▪    την λέξη “πάλη” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 9 αναφορές
▪    την λέξη “αλληλεγγύη” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 2 αναφορές
▪    την λέξη “καποταλισ -” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 5 αναφορές
▪    την λέξη “παραγωγή” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 5 αναφορές
▪    την λέξη “πατρίδα” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 0 αναφορές
▪    την λέξη “εθνικ” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 0 αναφορές
▪    την λέξη “Ιμπεριαλισ -” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 0 αναφορές

KKE (Το πρόγραμμα του 19ου Συνεδρίου του ΚΚΕ)
▪    την λέξη “κομμουν -” στο πρόγραμμα του κόμματος βρίσκει κανείς 52 αναφορές
▪    την λέξη “σοσιαλισ -” στο πρόγραμμα του κόμματος βρίσκει κανείς 81 αναφορές
▪    την λέξη “δημοκρατι -” στο πρόγραμμα του κόμματος βρίσκει κανείς 2 αναφορές
▪    την λέξη  “τάξ -” στο πρόγραμμα του κόμματος βρίσκει κανείς 43 αναφορές
▪    την λέξη “προλεταρια -” στο πρόγραμμα του κόμματος βρίσκει κανείς 9 αναφορές
▪    την λέξη “οπορτουνισ -” στο πρόγραμμα του κόμματος βρίσκει κανείς 6 αναφορές
▪    την λέξη “πάλη” στο πρόγραμμα του κόμματος βρίσκει κανείς 25 αναφορές
▪    την λέξη “αλληλεγγύη” στο πρόγραμμα του κόμματος βρίσκει κανείς 2 αναφορές
▪    την λέξη “καποταλισ -” στο πρόγραμμα του κόμματος βρίσκει κανείς 52 αναφορές
▪    την λέξη “παραγωγή” στο πρόγραμμα του κόμματος βρίσκει κανείς 133 αναφορές
▪    την λέξη “πατρίδα” στο πρόγραμμα του κόμματος βρίσκει κανείς 0 αναφορές
▪    την λέξη “Ιμπεριαλισ -” στο πρόγραμμα του κόμματος βρίσκει κανείς 27 αναφορές

ΑΚΕΛ (καταστατικό του κόμματος)
▪    την λέξη “κομμουν -” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 0 αναφορές
▪    την λέξη “σοσιαλισ -” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 4 αναφορές
▪    την λέξη “δημοκρατι -” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 17 αναφορές
▪    την λέξη “τάξ -” στο καταστατικό του κόμματος αναφέρεται 5 φορές
▪    την λέξη “προλεταρ -” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 0 αναφορές
▪    την λέξη “οπορτουνισ -” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 0 αναφορές
▪    την λέξη “πάλη” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 3 αναφορές
▪    την λέξη “αλληλεγγύη” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 2 αναφορές
▪    την λέξη “καποταλισ -” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 0 αναφορές
▪    την λέξη “παραγωγή” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 0 αναφορές
▪    την λέξη “πατρίδα” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 1 αναφορές
▪    την λέξη “Ιμπεριαλισ -” στο καταστατικό του κόμματος βρίσκει κανείς 5 αναφορές
ΑΚΕΛ (Θέσεις της Κ.Ε. του ΑΚΕΛ προς το Προγραμματικό Συνέδριο του ΑΚΕΛ)
▪    την λέξη “κομμουν -” στο πρόγραμμα του κόμματος βρίσκει κανείς 7 αναφορές
▪    την λέξη “σοσιαλισ -” στο πρόγραμμα του κόμματος βρίσκει κανείς 12 αναφορές
▪    την λέξη “δημοκρατι -” στο πρόγραμμα του κόμματος βρίσκει κανείς 8 αναφορές
▪    την λέξη  “τάξ -” στο πρόγραμμα του κόμματος βρίσκει κανείς 13 αναφορές
▪    την λέξη “προλεταρια -” στο πρόγραμμα του κόμματος βρίσκει κανείς 0 αναφορές
▪    την λέξη “οπορτουνισ -” στο πρόγραμμα του κόμματος βρίσκει κανείς 0 αναφορές
▪    την λέξη “πάλη” στο πρόγραμμα του κόμματος βρίσκει κανείς 8 αναφορές
▪    την λέξη “αλληλεγγύη” στο πρόγραμμα του κόμματος βρίσκει κανείς 2 αναφορές
▪    την λέξη “καποταλισ -” στο πρόγραμμα του κόμματος βρίσκει κανείς 28 αναφορές
▪    την λέξη “παραγωγή” στο πρόγραμμα του κόμματος βρίσκει κανείς 11 αναφορές
▪    την λέξη “πατρίδα” στο πρόγραμμα του κόμματος βρίσκει κανείς 7 αναφορές
▪    την λέξη “Ιμπεριαλισ -” στο πρόγραμμα του κόμματος βρίσκει κανείς 6 αναφορές

Το συμπέρασμα δεν μπορεί είναι μια στείρα και αντιδιαλεκτική σύγκριση των δύο κομμάτων αφού δεν μπορούμε ν΄ αφήνουμε στο περιθώριο τις όποιες ιστορικοκοινωνικές και πολιτικοοικονομικές διαμέτρους κάθε χώρας. Ο σκοπός όμως είναι να καταδειχθεί ότι στην περίπτωση της Κύπρου (ΑΚΕΛ) υπάρχει καθαρά μια μετατόπιση της ανάγκης για διαπαιδαγώγηση της κομμουνιστικής ιδεολογίας αλλά και της ταξικής συνείδησης. Όταν στο προγραμμα και στο καταστατικό του κόμματος απουσιάζουν παντελώς λέξεις φορτισμένες από την ταξική σύγκρουση και επαναστατικότητα τότε αναγκαστικά δημιουργούνται προβλήματα. Από την μια τα νέα στελέχη, μέλη, φίλοι και υποστηριχτές του κόμματος διαπαιδαγωγούνται με την απουσία ουσιαστικών λεξικολογικών αναφορών που εν τέλει δημιουργεί εννοιολογικά, φιλοσοφικά, πολιτικά και οργανωτικά προβλήματα. Από την άλλη η απουσία της αναφοράς μιας ταξικής πολιτικής έκφρασης στον δημόσιο λόγο αφήνει τον λαό στην πολιτική άγνοια, στην μη οργάνωση και την απουσία ταξικών αγώνων. Η υπερταξική ενότητα εντός των καπιταλιστικών σχέσων είναι πιο οικεία στα κοινωνικά στρώματα με εκφράσεις τύπου “ενότητα της ευρώπης”, “η ευρώπη των λαών”, “η εθνική ενότητα”, “ο λαός να ενωθεί για  ένα σκοπό” και άλλες υπερταξικές, εθνικές και φυλετικές ενότητες. Είναι σημαντική η πολιτική γλώσσα που χρησιμοποιείται από ένα κομμουνιστικό κόμμα όχι γιατί χρησιμοποιώντας το συγκεκριμένο λεξιλόγιο στο δημόσιο λόγο σημαίνει κατ’ ανάγκην ότι υπερσπίζεται έμπρακτα αυτό το οποίο λέει. Αντιθέτως, το κομμουνιστικό κόμμα χρησιμοποιεί το συγκεκριμένο λεξιλόγιο με την επίγνωση ότι ανα πάσα στιγμή είναι εκτεθειμένο στην κριτική σε σχέση με το τι λέει και τι πράττει. Επίσης για ένα κομμουνιστικό κόμμα το λεξιλογικό κομμάτι είναι βασικό και ουσιαστικό μέρος της ιδεολογικής διαπαιδαγώγησης έτσι ώστε να μπορεί ο κάθε εργαζόμενος να δίνει περιεχόμενο στους αγώνες του και να οργανώνεται ταξικά. Δεν είναι λοιπόν και τόσο περίεργο που το ΑΚΕΛ δεν χρησιμοποιεί καθόλου στον δημόσιο διάλογο λεξιλόγιο φορτισμένο με την ταξική σύγκρουση, την ταξική πάλη και την διαπαιδαγώγηση της κομμουνιστικής κοσμοθεωρίας. Αν υποθέσουμε ότι το ΑΚΕΛ αρχίζει αύριο μια λεξικολογική στροφή κομμουνιστικών όρων στο δημόσιο διαλόγο το αποτέλεσμα θα μπορούσε να ήταν μια αντίφαση θεωρίας και πράξης η οποία θα πυροδοτούσε την άμεση αποσύνθεση και αποδιάρθρωση των πολιτικών δομών του κόμματος.

(Φωτογραφία: Antonín Kratochvíl)

Ακομματισμός

index

Untitled, Varvara Stepanova (1920)

“Η ακομματική προοδευτικότητα έγινε της μόδας.”

“Η συγκάλυψη των ταξικών αντιθέσεων, η αποσιώπηση της πάλης των τάξεων, η έλλειψη φυσιογνωμίας, η πάλη ενάντια στο πρόγραμμα, η τάση πρός το χάος και το μπέρδεμα των συμφερόντων, αυτός είναι ο ακομματισμός.”

“Τι επιδιώκει ο ακομματισμός; Να συνενώσει αυτά που δε μπορούν να συνενωθούν, να πραγματοποιήσει τα απραγματοποίητα. Να συνενώσει τους κεφαλαιοκράτες με τους προλετάριους, να συνδέσει τους τσιφλικάδες με τους αγρότες, να κινήσει το αμάξι με τη βοήθεια του κύκνου, του κάβουρα και του λούτσου, να τι επιδιώκει ο ακομματισμός. Ο ακομματισμός νιώθει την αδυναμία του να συνενώσει αυτά που δε μπορούν να συνενωθούν και γι’ αυτό λέει αναστενάζοντας: “Αχ, αν δεν υπήρχε αυτό το αν, θα ‘ρχόταν το φαϊ έτοιμο στο στόμα!”. Το φαϊ όμως δεν έρχεται έτοιμο στο στόμα και ο ακομματισμός μένει πάντα στα κρύα του λουτρού και γελιοποιείται. Ό ακομματισμός είναι άνθρωπος χωρίς κεφάλι ή πιό σωστά με μια κολοκύθα ανάμεσα στους ώμους στη θέση του κεφαλιού.”

Ι.Β. ΣΤΑΛΙΝ, ΑΠΑΝΤΑ, ΤΟΜΟΣ 2 1907-1913, Εκδοτικό της Κεντρικής του ΚΚΕ, 1952 (σελ. 259-261).