Category Archives: Ευρωπαϊκή Ένωση

BREXIT και μαντικές ικανότητες

Έχουμε ακούσει τους ΝΑΙνέκους του Ηνωμένου Βασιλείου να εκπροσωπούνται από ρατσιστές μέχρι αριστερούς. Τους έχουμε δει ως θύματα των ανθρώπων μιας εποχής που θέλει το μίσος να κυριαρχεί γιατί είπαν ΟΧΙ στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Έχουμε δει πορείες διαμαρτυρίας, και συλλογή υπογραφών με αίτημα την επιστροφή των καλών καιρών που είχαμε την συνειδησιακή απονεύρωση του Ευρωπαϊκού συνδρόμου ‘πας μη δυτικός βάρβαρος εστίν’.

Δημοσιογράφοι με φλύαρα λογύδρια, πολιτικοί με επαναστατικές διακηρυκτικές καρικατούρες, διανοούμενοι με αφηρημένα εννοιολογικά μπαλόνια, ακαδημαϊκοί με μαντικές ικανότητες έχουν να λένε για συμπεράσματα, για συμπεράσματα, συμπεράσματα, συμπεράσματα, συμπεράσματα…

Η Ευρωπαϊκή Αριστερά μαζί με τον Ευρωπαϊκό εθνικισμό αποφάσισαν την ίδια πορεία. Οι πολιτικές παραιτήσεις των εθνικιστών στο Ηνωμένο Βασίλειο αλλά και η ανημποριά των αριστερών να αναλάβουν την απόφαση του λαού τι αποτέλεσμα έχει; Τι συμπεράσματα βγάζουν οι προφεσόροι διανοούμενοι, πολιτικοί και δημοσιογράφοι που άλλο τίποτα παρά ακόμα και την συγκεκριμένη ιστορική απόφαση του βρετανικού λαού την διαβάζουν μέσα από το αιώνιο φίλτρο της παρατηρητικότητας;

Η φωνή του λαού, του 52%, από ποιο μικρόφωνο, ποια οθόνη, ποια αίθουσα θα μπορούσαν να εισακουστούν; Τι σκέφτεται αλήθεια ο βρετανικός λαός μια που η φωνή του δεν ακούγεται από κανένα επίσημο στόμα;

Τι άλλο άφησε το BREXIT πίσω του τελικά παρά την ανημποριά και την ανετοιμότητα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς να αλλάξει την Ευρωπαϊκή Ένωση από τα μέσα;

Τι άλλο άφησε αν όχι την απόδειξη ότι ο εθνικισμός είναι η άθλια υπαρξιακή οντότητα, η οποία ο πατριωτισμός του έγκειται στο ατομικίστικο συμφέρον;

Τι άλλο άφησε το BREXIT παρά την τυφλή ακαδημία να ψάχνει στις βιβλιογραφίες τι πήγε στραβά;

Βασικά προβλήματα του BREXIT

Ποιά είναι τα υποτιθέμενα βασικά προβλήματα του BREXIT:

α. Οι εμπορικές σχέσεις του Η.Β με τον υπόλοιπο κόσμο, αφού ο υπόλοιπος κόσμος είναι μόνο η ΕΕ.

β. Η αύξηση των ρατσιστικών πεποιθήσεων και επιθέσεων, αφού ο ρατσισμός εντός ΕΕ ήταν ανύπαρκτος μέχρι τότε.

γ. Η ανασφάλεια και η αβεβαιότητα του μέλλοντος, αφού η ΕΕ χαρακτηρίζεται από την ασφάλεια και την βεβαιότητα του μέλλοντος.

ISIS Europe Map

δ. Ο φόβος ενός ντόμινο το οποίο θα γίνει σοβαρή ένδειξη αποδόμησης του οικοδομήματος της ΕΕ, αφού μέχρι την περασμένη βδομάδα το οικοδόμημα ήτανε ισχυρό και αμετακίνητο.

ε. Η ανάδειξη του πολιτικού κενού, αφού πρίν το κενό η καλά μπρουρδουκλωμένη ΕΕ με τον ιμπεριαλισμό δεν ήταν ξεκάθαρη.

στ. Ο φόβος και ο τρόμος ενός ανοίγματος πολιτικού εδάφους για συγκρότηση ενός κομμουνιστικού κινήματος.

ΑΚΕΛ: οπορτουνιστική φυγή και φιλάκια στην ΕΕ

Στις 23 Ιουνίου θα διεξαχθεί στο Ηνωμένο Βασίλειο το δημοψήφισμα αν θα συνεχίσει η χώρα την συγκεκριμένη μορφή σχέσης με το Ευρωενωσιακό κεφάλαιο ή αν θα συνεχίσει να διεξάγεται με άλλους όρους πάντα όμως με τον ίδιο ιμπεριαλιστικό παρονομαστή. Με άλλα λόγια το ακριβές ερώτημα τίθεται ως εξής: “Should the United Kingdom remain a member of the European Union or leave the European Union?”

Οι Κύπριοι του Ηνωμένου Βασιλείου έχουν το δικαίωμα να λάβουν μέρος σ’ αυτό το δημοψήφισμα λόγω του ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι μέλος της εθελοντικής – ελεύθερης ένωσης 53 ανεξάρτητων κρατών, τα οποία είναι πρώην αποικίες της Βρετανικής Αυτοκρατορίας ή αλλιώς της Κοινοπολιτείας των Εθνών.

Η κάθε πολιτική, κοινωνική και οικονομική οργάνωση μορφή των Κυπρίων του Ηνωμένου Βασιλείου, από την επίσημη εκκλησιαστική διοίκηση, τις τοπικές οργανώσεις, την Πρεσβεία της Κύπρου αλλά και την εφ’ όλης της ύλης διπλωματική αντιπροσωπεία μέχρι και των επιχειρηματικών ομίλων και συνδέσμων τάχθηκαν εναντίον του BREXIT.

Εναντίον του BREXIT έχουν ταχθεί με ανακοινώσεις και τα πολιτικά κόμματα της Κύπρου, άλλα εμμέσως και άλλα άμεσα, αφού είναι αναγκαία η διαφώτιση του ζητήματος όσον αφορά τους ψηφοφόρους τους.

Υπάρχει όμως ενδιαφέρον η θέση του εργατικού κόμματος της Κύπρου, του ΑΚΕΛ όσον αφορά το δημοψήφισμα. Με το να λάβει πολιτική θέση ως το κόμμα του λαού σ’ αυτό το ερώτημα αφορά τόσο τους ακελικούς ψηφοφόρους όσο και κόσμο που περιμένει συνέπεια και ετοιμότητα για θέματα επίκαιρα και ουσιαστικά που αφορούν το αύριο.

Η θέση λοιπόν του ΑΚΕΛ σ’ αυτήν την περίπτωση είναι ανύπαρκτη. Το ΑΚΕΛ δεν ανακοινώνει ούτε την θέση ότι οι ψηφοφόροι του θα μπορούσαν να ψηφίσουν κατά βούληση.

Έχει πολιτικό ενδιαφέρον η συγκεκριμένη στάση του ΑΚΕΛ επειδή ακριβώς κινείται σε δύο οπορτουνιστικούς άξονες. Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι το μαρξιστικό/λενινιστικό κόμμα της Κύπρου υποστηρίζει αύριο το ΟΧΙ στο BREXIT. Με τέτοια θέση γίνεται ξεκάθαρο το συμπέρασμα οτι το ΑΚΕΛ ακυρώνει ακόμα μια φορά και περίτρανα, χωρίς υπεκφυγές και αστικές μανούβρες, την κρυφή αλλά εκθαμβωτική Ευρωενωσιακή του λαγνεία με ανοικτά ερωτικά ψηφοδέλτια/ραβασάκια στην ΕΕ άρα και στον ιμπεριαλισμό.

Απο τήν άλλη αν υποθέσουμε την υποστήριξη ενος BREXIT τότε είναι ακόμα πιο ξεκάθαρη και αποκαλυπτική η πολιτική φύση του εργατικού λαϊκού κόμματος της Κύπρου. Αν λοιπόν υποστηρίζει με ανακοίνωση αύριο το BREXIT, τότε ταυτόχρονα αγκαλιάζει και φανερώνει ανοικτά πλέον την κρυφή σχέση με το Ευρωενωσιακό κεφάλαιο και την σχέση που προκύπτει με τον ιμπεριαλισμό.

Επίσης, προκύπτει ακόμα ένα πολιτικό ζήτημα με την υποστήριξη του BREXIT το πιο μεταφέρεται αυτόματα στην κυπριακή πραγματικότητα. Η σημαντικότητα έγκειται στο γιατί το ΑΚΕΛ τότε δεν εγείρει θέμα και για ενα CYEXIT;

Το ΑΚΕΛ ακριβώς για να αποφύγει αυτή την διελκυστίνδα που δεν οδηγεί πουθενά παρά στην ανοικτή του οπορτουνιστική φύση, αποφασίζει να μην το λάβει καθόλου υπόψιν.

Το δημοψήφισμα του Ηνωμένου Βασιλείου στις 23 του Ιουνίου για το ΑΚΕΛ είναι ένα πολιτικό γεγονός που δεν υπάρχει.

Με αυτήν λοιπόν την απολιτίκ προσέγγιση και ανάλυση το κόμμα επιβεβαιώνει διπλά την οπορτουνιστική του πολιτική κατάντια και την τελειωμένη σχέση με τον μαρξισμό/λενινισμό που σπασμωδικά επιθυμεί να διασώσει με τα δημοκρατίστικα πλατειακού τύπου διαδικτυακά ανοίγματα.

Η σιωπηρή αποδοχή της βαρβαρότητας

Για τον μελλοντικό ιστορικό η εποχή μετά το ολοκαύτωμα της σάρκας και του λόγου μέχρι και σήμερα, θα είναι η εποχή της αποδεκτής και ελκυστικής βαρβαρότητας. Ο δυτικός πολιτισμός δημιουργεί την βαρβαρότητα στην μεταπολεμική δύση να λειτουργεί ως μια προσβάσιμη έλλογη διαδικασία, φτιασιδωμένη αναγκαία με το καθεστωτικό εργαλείο της έκπληξης ως αρκετό για να συμβάλει κανείς στην κίνηση του ιστορικού χρόνου.

Κατά την διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου στην καρδιά της Ευρώπης κάποιοι κάνανε σχέδια διακοπών το καλοκαίρι και δεν μυρίστηκαν ποτέ καμένη σάρκα, ούτε ακούσανε ποτέ κραυγές, ούτε είδανε σκελετούς να περπατάνε. Κάποιοι ακόμα τα είδανε όλ’ αυτά αλλά συνεχίζαν να ψάχνουν καλοκαιρινά θέρετρα για να περάσουν καλά, να ξεχαστούν. Άλλοι πάλι το φχαριστιόντουσαν άλλοι πάλι όχι.

nazi holidays

Η φασιστική και ναζιστική βαρβαρότητα τότε ήταν πρωτόγνωρο πολιτικό βίωμα. Γέννημα θρέμμα από τον πρώτο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Η βαρβαρότητα δεν ήταν ασθενική τρέλα αλλά πολιτική προοπτική, συγκεκριμένες πολιτικο-οικονομικές θέσεις, νόρμες και νομοθετήματα.

??????????????????????????????????

Η βαρβαρότητα σήμερα είναι καταδικαστέα όταν, και μόνο όταν, δεν λες ότι είναι καταδικαστέα. Διαφορετικά η βαρβαρότητα είναι η επιθυμητή παρέκκλιση του αλλοτριωμένου καπιταλιστικού τρόπου εκμετάλλευσης του πλούτου που παράγει ο εργαζόμενος.

Αν ο πλούτος που παράγεται από αυτούς που τον παράγουν δεν τους ανήκει τότε έχει ήδη αρχίσει ένας πόλεμος με εκμεταλλευτή και εκμεταλλευόμενο. Σε κάθε χώρα υπάρχει ο κυρίαρχος ο οποίος καρπώνει τον πλούτο που ο άλλος παράγει. Για να διατηρηθεί η κυριαρχία πρέπει να καταστέλλεται η αντίσταση στον κυρίαρχο, η οργάνωση των εργαζομένων που παράγουν τον πλούτο… και φτου το αστικό κράτος και φτου η διεθνής αγκαλιά του δυτικού ιμπεριαλισμού.

Σήμερα η κυριαρχία είναι το καθολικό τίποτα που πραγματώνεται ως πολιτισμός. Ο δυτικός πολιτισμός, οι δυτικές αξίες και τα δυτικά ευρωενωσιακά ιδεώδη, η δυτική σκέψη, φιλοσοφία και εκπαίδευση δεν είναι τίποτα άλλο παρά η βαρβαρότητα που κατάφερε να γίνει πολιτική.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ΗΠΑ είναι ο πολιτικός πολιτισμός της βαρβαρότητας και το ΝΑΤΟ ο διεθνής εκφραστής αυτής της πολιτικής. Το ΝΑΤΟ είναι το πολιτικό όργανο του δυτικού πολιτισμού. Όσο για τα πολλά πρόσωπα της ΕΕ που θέλουν να βλέπουν, όσο για τις ελπίδες που θέλουν να τρέφουν, όσο για τις αναλύσεις που θέλουν να δείχνουν είναι απλά η κατάντια της τελειωμένης αριστεράς που ακόμα ελπίζει όχι στην ανατροπή αλλά στην σιωπηρή αποδοχή της βαρβαρότητας.

Good Morning, Cyprus!!!

Μια ώρα δεν πέρασε μετά από την ψηφοφορία στην βουλή στο Λονδίνο και η RAF ήταν έτοιμη από προχθές για τις επιδρομές από την βάση του Ακρωτηρίου στην καρδία τώρα και της Συρίας.

Ο κύπριος σήμερα ξυπνάει κάνοντας κι άλλες πλάτες στους ιμπεριαλιστές. Πάντα όμως οι ιμπεριαλιστές ενημερώνουν τους πολίτες τους για όποια τυχόν επίσκεψη στο ειρηνικό νησί:

Terrorism in Cyprus

There is a general threat from terrorism. Attacks could be indiscriminate, including in places frequented by foreigners.

There is considered to be a heightened threat of terrorist attack globally against UK interests and British nationals, from groups or individuals motivated by the conflict in Iraq and Syria. You should be vigilant at this time.

Καλές διακοπές στα παιδιά της RAF.

Οι ένθερμοι οικοδεσπότες ιμπεριαλιστικών μηχανών.

 

Οι κλασμένοι από την ιστορική αναγκαιότητα

Η τρομολαγνεία είναι μια από τις αξίες εκείνες που λέγονται και ευρωπαϊκές. Ο ευρωπαϊκός πολιτισμός ανήκει στην δύση του… ατρόμητος και νικητής στην μάχη των θεών έλαβε τα μέτρα του από φιλόσοφους ζωγράφους μέχρι πολιτικούς δικαστές. Οι ευρωπαϊκές αξίες είναι προστατευμένες από θηρία και δράκους, από μηχανές πολέμου και ελευθερωτές γκόλντεν μπόις, απο πυραύλους και διακοπές. Ο ευρωπαϊκός πολιτισμός λατρεύει τον τρόμο όπως ο τρόμος λατρεύει τον εαυτό του. Η ασφάλεια γίνεται η αδελφή του φόβου, η αιμομιξία που διατυμπανίζει καθημερινά την συγγενική φύση της.

Μεγάλωσες και ζείς, γερνάς και πεθαίνεις μέσα στο κλουβί του φόβου, της απελπισίας και της φαντασιακής ζεστασιάς μιας ευχής να αποκαλύψεις το ταλέντο σου, το οποίο θα πληρωθεί αν όχι επίγεια, συμπαντικά ευτυχώς στα σίγουρα. Με προσευχές και θαύματα και η ζώη το δωροκουπόνι που έψαχνες έτη στα μουσεία ενός χρόνου που το μόνο που απομένει είναι η εικόνα. Ο ευρωπαίος είναι ο φανατικός θαμώνας των ιστορικών αλμάτων, των ανύπαρκτων χρόνων και της πίστης.

Χρειάζομαι και τον τρόμο και τον φόβο, φωνάζει ο μικροαστρός ευρωπαίος, επειδή ακριβώς η δυτικιά πουτανιά πουλάει μονοπωλιακά τα ιστορικά κίνητρά της μέσα από κλάπ κάρτς και τα μπόνους. Ο φοιτητής, ο νέος οργασμικός Έρασμος, κατάφερε τελικά να ταξιδεύει χωρίς διαβατήρια και βρέθηκε να πετυχαίνει θέσεις στους τριαντακοστούς ορόφους κλασμένοι όμως από την ιστορική αναγκαιότητα.

 

 

Βαρουφάκιος μετακαπιταλισμός και μπουυυυυυυυυμ!!!

Δηλαδή για να καταλάβω γιατί είμαι και λίγο ηλίθιο… θα πληρώσω και 18 λιρούες για να πάω να ακούσω να μιλούν για την νέα ευρωπαϊκή αριστερά που είναι το μέλλον της Ευρώπης;

Δηλαδή θα μας πει ο Γιάννης (εν μπορώ ρε παιθκιά να το γράφω με ένα “ν” θεωρώ τον εαυτό μου βλάκα) ποιο είναι το τελευταίο 3D παίγνιο της αριστεράς με τον άλλο τον αρχιφιλελεύθερο που το κεφάλαιο νομίζει εν παγωτό σοκολάτα μιας μεταμοντέρνας φόρμας μπισκότο που παράγεται από μετακαπιταλιστικές ονειρώξεις νοητικού αυνανισμού;

Ακούτε τίτλο, που να με πάρει ο δαίμονας να με πάρει: “The new European left: A future for Europe?” Λαλεί τζαι πκιό κάτω ότι εννα μιλήσουσιν για το “future of the radical left”. Δηλαδή τι εν να πουν ακριβώς για το μέλλον της ριζοσπαστικής αριστεράς που πρέπει να πληρώσω για να ακούσω; Αν δεν είναι ο Ζιζέκ πάντως παρόν εν πάω με τίποτε, αν ήταν να ακούσουμε τζαι κανένα ανέκδοτο, αν έμαθεν κανένα νέο φυσικά.

Λοιπόν ο μετακαπιταλισμός του Παύλου εν το ίδιο πράμα με τα παιχνίθκια του Γιαννή. Βασικά έχουν να πούν πολλά: που την μια εν οι Podemos που την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ τζαι λλίο πκιο δα ο Jeremy Corbyn… πεεεεεεεεεεεεε αριστερά ποδά, αριστερά ποτζί εν ξέρουμε που εννα σταθούμε πκιον.

Ανατινάξετε μας καλλίτερα τζαι κανεί να ησυχάσει το φλαντζί μας.

massive-nuclear-explosion