Category Archives: ΕΣΣΔ

The 55 Best Russian and Soviet Films (1908-1999)

1. Otets Sergiy AKA Father Sergius, 1917 – Yakov PROTAZANOV
2. Stachka AKA Strike, 1924 – Sergei EISENSTEIN
3. Bronenosets Potyomkin AKA Battleship Potemkin, 1925 – Sergei EISENSTEIN
4. Po zakonu AKA By the Law, 1926 – Lev KULESHOV
5. Shinel aka The Overcoat, 1926 – Grigori KOZINTSEV, Leonid TRAUBERG
6. Tretya Meshchanskaya AKA Bed And Sofa, 1927 – Abram ROOM
7. Dom na Trubnoy aka The House on Trubnaya Square, 1928 – Boris BARNET
8. Potomok Chingis-Khana aka Storm Over Asia, 1928 – Vsevolod PUDOVKIN
9. Oblomok imperii AKA Fragments of Empire, 1929 – Fridrikh ERMLER
10. Putyovka v zhizn aka Road to Life, 1931 – Nikolay EKK
11. Okraina aka Outskirts, 1933 – Boris BARNET
12. Schastye aka Happiness, 1934 – Aleksandr MEDVEDKIN
13. Yunost Maksima aka Maxim’s Youth, 1935 – Grigori KOZINTSEV, Leonid TRAUBERG
14. Vesyolye rebyata aka Jolly Fellows, 1934 – Grigori ALEXANDROV
15. Chapaev AKA Chapayev, 1934 – Sergei VASILIEV, Georgi VASILYEV
16. Strogiy yunosha aka A Severe Young Man, 1936 – Abram ROOM
17. Aleksandr Nevskiy, 1938 – Sergei EISENSTEIN
18. Mechta AKA Dream, 1941 – Mikhail ROMM
19. Mashenka, 1942 – Yuli RAIZMAN
20. Ivan Groznyy I AKA Ivan the Terrible Part 1, 1944 – Sergei EISENSTEIN
20. Ivan Groznyy II: Boyarsky zagovor aka Ivan the Terrible Part 2, 1945 – Sergei EISENSTEIN
21. Zolushka AKA Cinderella, 1947 – Nadezhda KOSHEVEROVA, Mikhail SHAPIRO
22. Sorok pervyy aka The Forty-first, 1956 – Grigori CHUKHRAY
23. Karnavalnaya noch AKA Carnival Night, 1956 – Eldar RIAZANOV
24. Vesna na Zarechnoy ulitse aka Spring on Zarechnoy Street, 1956 – Marlen KHUTSIEV
25. Letyat zhuravli aka The Cranes are Flying, 1957 – Mikhail KALATOZOV
26. Ballada o Soldate AKA Ballad of a Soldier, 1959 – Grigori CHUKHRAY
27. Mne dvadtsat let AKA I am Twenty, 1964 – Marlen KHUTSIEV
28. Devyat dney odnogo goda AKA Nine days of one year, 1961 – Mikhail ROMM
29. Gamlet, 1964 – Grigori KOZINTSEV
30. Dobro pozhalovat, ili postoronnim vkhod vospreshchyon AKA Welcome, or No Trespassing, 1964 – Elem KLIMOV
31. Andrey Rublyov, 1966 – Andrei TARKOVSKY
32. Aybolit-66, 1966 – Rolan BYKOV (not link found)
33. Istoriya Asi Klyachinoy AKA Asya’s Happiness, 1967 – Andrei KONCHALOVSKY
34. Iyulskiy dozhd AKA July Rain, 1966 – Marlen KHUTSIEV
35. V ogne broda net AKA There is no Passage through Fire, 1967 – Gleb PANFILOV
36. Korotkie vstrechi AKA Brief Encounters, 1967 – Kira MURATOVA
37. Komissar, 1967 – Aleksandr ASKOLDOV
38. Nachalo AKA Debut, 1970 – Gleb PANFILOV
39. Monolog, 1972 – Ilya AVERBAKH (not link found)
40. Kalina krasnaya AKA The Red Snowball Tree, 1973 – Vasili SHUKSHIN (not link found)
41. Zerkalo AKA The Mirror, 1974 – Andrei TARKOVSKY
42. Sto dney posle detstva AKA One Hundred Days After Childhood, 1975 – Sergei SOLOVYOV
43. Neokonchennaya pyesa dlya mekhanicheskogo pianino AKA Unfinished Piece for Mechanical Piano, 1977 – Nikita MIKHALKOV
44. Pyat vecherov aka Five Evenings, 1978 – Nikita MIKHALKOV
45. Osenniy Marafon AKA Autumn Marathon, 1979 – Georgi DANELIA
46. Okhota na lis AKA Fox Hunting, 1980 – Vadim ABDRASHITOV
47. Polyoty vo sne i nayavu AKA Flights in Dream and Reality, 1982 – Roman BALAIAN
48. Moy drug Ivan Lapshin AKA My Friend Ivan Lapshin, 1984 – Aleksei GERMAN (not link found)
49. Parad planet AKA Parade of the Planets, 1984 – Vadim ABDRASHITOV (not link found)
50. Dni Zatmenija AKA The Days Of Eclipse, 1988 – Aleksandr SOKUROV
51. Malenkaya Vera AKA Little Vera, 1988 – Vasili PICHUL
52. Astenicheskiy sindrom AKA Asthenic Syndrome, 1989 – Kira MURATOVA
53. Brat AKA Brother, 1997 – Aleksei BALABANOV
54. Okraina aka The Outskirts, 1998 – Piotr LUTSIK
55. Khrustalyov, mashinu! AKA Khrustalyov, My Car!, 1997 – Aleksei GERMAN

 

Πηγή: kinoglaz.fr (1908-1957) και kinoglaz.fr (1958-1999)

Επίσης από: http://www.surrealmoviez.info

Τα λίνκς από το YouTube από Fristuti

 

Animation and USSR

Πέντε εκπληκτικά και βραβευμένα animation από την ΕΣΣΔ που άφησαν ιστορία στο παγκόσμιο animation:

1. Mest kinematograficheskogo operatora (1912) aka The Cameraman’s Revenge

Vladislav Starevich (August 8, 1882 – February 26, 1965)

Description: Mr. Grasshopper, a jilted cameraman, takes his revenge by filming Mr. Beetle and his mistress Ms. Dragonfly and then shows the results at a local cinema where Mrs. Beetle is in the audience. This was one of Starewicz’s first animated films, and stars very realistic animated beetles.

 

2. Skazka Skazok (1979) aka Tale of Tales

Yuri Borisovich Norshteyn or Yuriy Norshtein (born September 15, 1941)

Description: Animated film directed by Yuriy Norshteyn and produced by the Soyuzmultfilm studio in Moscow. It has won numerous awards, and has been acclaimed by critics and other animators as the greatest animated film of all time. It has been the subject of a 2005 book by Clare Kitson titled Yuri Norstein and Tale of Tales: An Animator’s Journey.

 

3. Seryy Volk end Krasnaya Shapochka (1990)

Garri Bardin (born September 11, 1941, Chkalov, Soviet Union)

Description: While Little Riding Hood and mother are making goodies, Grey Wolf has escaped from prison and is on his way to get new teeth. To the tune of “Mack the Knife”, he sings of how hungry he is. He goes to the doctor’s door where he finds a rabbit waiting outside. Grey Wolf knocks the door with rabbit’s head! Doctor lets him in. Wolf then sings to the tune of “Tea for Two”, about what a great man the doctor is while doctor sings in same tune how he doesn’t want to but reluctantly has to treat wolf. After doctor gives wolf new steel teeth, Wolf puts doctor through stomach. He later does same to rabbit. Little Riding Hood is on her way to Paris to visit grandmother. She meets wolf who is stopped from eating her, by three hunters passing by. Wolf then goes through gate where there is a metal detector. Metal detector is activated when wolf tries to pass through. Wolf pays toll. Little Riding Hood and Hunters (after paying their toll) also pass through. We see the Three Little Pigs to the instrumental theme of “Who’s Afraid of the Big Bad Wolf” before the wolf gobbles them up. Then we see the 7 Dwarfs and hear “Heigh Ho” as wolf gets them too. With all these people in wolf’s stomach, doctor decides to do a Russian dance to enjoy life causing body of wolf to bounce a bit. Wolf goes to Grandma’s house in Paris and puts her in stomach as Riding Hood comes in. Grandma Wolf grabs girl’s pie but his steel teeth gets ripped from mouth as he grabs pie causing everyone to escape from Wolf’s stomach and march and sing for peace. Wolf gets arrested with peace sign attached to him as Riding Hood’s mother is watching on TV and sings what she had just heard to herself. This is an amusingly entertaining musical Russian short that is a great tribute to modern American pop culture. Very worthy entry in Volume 5 of The International Tournee of Animation videocassette. By all means, seek this one out!

 

4. Yozhik v tumane (1975) aka Hedgehog in the Fog

Yuri Borisovich Norshteyn or Yuriy Norshtein (born September 15, 1941)

Description: This is a story about a little hedgehog (voiced by Mariya Vinogradova) and his friend bear cub (voiced by Vyacheslav Nevinnyy). They would meet every evening to drink tea, converse, and count the stars. One day, the hedgehog decided to bring raspberry marmalade. As he went to the bear to count the stars, he passed through the woods and found a horse standing in a fog. He is curious as to whether the horse would suffocate if it lay down in the fog. Being an explorer, the hedgehog decides to explore the fog.

He finds himself in a strange world inhabited by many frightening creatures (eagle-owl and the bat) but also helpful and kind ones (the dog and the fish); that world of silence and rustles, of darkness, high grass and enchanting stars. He hears the sound of the owl. He is so frightened that it seems to him that the owl is very close. He is frightened, but his curiosity keeps him exploring the unknown. The characters Hedgehog and Bear Cub are very kind and friendly. In contrast, the eagle-owl is very hostile, being on the hunt and not taking care of the beauty of the surrounding world.

 

5. Film, film, film (1968)

Fyodor Savelyevich Khitruk (Russian: Фёдор Саве́льевич Хитру́к; 1 May 1917 – 3 December 2012)

Description: This animated short is a parody of the process of film-making. Brilliantly imaginative and very funny.

 

Ο “νέος ιμπεριαλισμός” ως μετα-καπιταλισμός και βάλτου ρίγανη

Ο “νέος ιμπεριαλισμός” γίνεται η καθολική έννοια μιας πανταχούσα παρουσίας που χαρακτηρίζει την πραγματικότητα ως ιμπεριαλιστική καθ’ αυτήν. Μια τέτοια πραγματικότητα είναι προσβάσιμη στην ανάλυση και στην κριτική αφού οι αρχές δεν θα προσφέρουν καμιά θεωρητική ή πρακτική ανατροπή του κεφαλαίου αλλά αντιθέτως την διατήρησή του και την ενδυνάμωση της κυριαρχίας του. Ο ιμπεριαλισμός γίνεται η πολιτική πραγματικότητα που για να γίνει μπορετή η αποδεύσμευσή του από αυτήν πρέπει να εγκαθιδρυθεί ο καθαρός καπιταλισμός του ελεύθερου εμπορίου και της ατομικής ιδιοκτησίας. Με άλλα λόγια ο ιμπεριαλισμός είναι η κακή προέκταση του καλού καπιταλισμού ή καλύτερα το κακό πρόσωπο του ανθρώπινου καπιταλισμού.

Υπάρχει δηλαδή ένας νέου τύπου μετα-ιμπεριαλισμός ενός κακού μετα-καπιταλισμού. Το τέλος της ιστορίας της δυτικής διανόησης έχει αποδεσμεύσει από την ίδια την όποια διαλεκτική σκέψη. Αυτό που παραμένει και συνεχίζει να αναλύει την πραγματικότητα είναι μια μεταφυσική μετα-μεταφυσικού τύπου παρανόηση της εγελιανής άρνησης, δηλαδή ο συλλογισμός από το παλιό να βγεί το νέο και από το νέο το καλο νέο αλλά μπορεί και το κακό νέο με προσδιορσμούς καθαρότητας και μη σύγκρουσης.

Το δίδυμο Μηλιός και Σωτηρόπουλος έχει πολλά να πεί για την ανάγκη του “νέου” μια που το τέλος της ιστορίας έχει ήδη ιδεολογικά χωνευτεί από τον περασμένο αιώνα.

 

” (…) ο καπιταλισμός έχει υποστεί ριζικούς και δομικούς μετασχηματισμούς, με αποτέλεσμα η ανάλυση του Μαρξ να μην επαρκεί πλέον για την πλήρη περιγραφή του“. (σελ. 2)

“Ο Weber ολοκλήρωσε το επιχείρημά του με την παρατήρηση ότι ο φιλελεύθερος καπιταλισμός μπορεί να τιθασεύσει την επεκτατική τάση του κράτους και σε σημαντικό βαθμό να περιορίσει το φαινόμενο του ιμπεριαλισμού. Στο πλαίσιο αυτό εισήγαγε μία θεμελιώδη διάκριση η οποία – όπως θα δούμε στη συνέχεια – έμελε να έχει πολλούς μεταγενέστερους οπαδούς. Η ιμπεριαλιστική «αρπακτική» μορφή του καπιταλισμού, κατά βάση συνδεδεμένη με μονοπωλιακά οικονομικά συμφέροντα, δεν είναι τίποτα περισσότερο από μία απόκλιση από τον καπιταλισμό του ελεύθερου εμπορίου και της ατομικής ιδιοκτησίας. Αναπτύσσοντας με διαφορετικό τρόπο το επιχείρημά του, ο Weber συμμερίζεται σε κάποιο βαθμό τα συμπεράσματα των κλασικών μαρξιστικών θεωριών του ιμπεριαλισμού: παραδέχεται, δηλαδή, τη μερική σύνδεση ανάμεσα στον ιμπεριαλισμό και τη μονοπωλιακή οργάνωση της οικονομίας, υποστηρίζοντας όμως παράλληλα ότι η δυνατότητα μετάβασης σε ένας ειρηνικό φιλελεύθερο καπιταλισμό δεν θα έπρεπε σε καμία περίπτωση να αποκλειστεί”. (σελ. 6)

” (…) ο καθαρός φιλελεύθερος καπιταλισμός δεν έχει ανάγκη την ιμπεριαλιστική επέκταση για την αναπαραγωγή του. (…) ο φιλελεύθερος καπιταλισμός ήταν «από τη φύση του αντι-ιμπεριαλιστικός», έτσι «δεν μπορούμε να εξάγουμε άμεσα από αυτόν ιμπεριαλιστικές τάσεις όπως αυτές που υφίστανται, αλλά πρέπει προφανώς να δούμε τις τελευταίες μόνο σαν ξένα στοιχεία, μεταφερόμενα στον κόσμο του καπιταλισμού από εξωτερικούς χώρους και υποστηριζόμενα από μη-καπιταλιστικούς παράγοντες στη σύγχρονη ζωή» (όπ. παρ.: 96). Ο ιμπεριαλισμός δεν θα έπρεπε λοιπόν να ερμηνευτεί σαν μία αναγκαία φάση του καπιταλισμού, αλλά σαν ένα μεταβατικό φαινόμενο μέχρι τον τελικό θρίαμβο του καπιταλισμού”. (σελ. 7)

“Ενδεικτική είναι η αξιομνημόνευτη παρέμβαση της Arendt (1951). Δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη σύνδεση ανάμεσα στη φασιστική και ιμπεριαλιστική ιδεολογία, υποστήριξε ότι οι ρατσιστικές ιδεολογίες του ιμπεριαλισμού και οι μη-φιλελεύθερες δομές της ιμπεριαλιστικής πολιτικής συμβάλλουν αργά ή γρήγορα στο φασισμό. Κατέληξε, μάλιστα, στο ίδιο συμπέρασμα με τον Schumpeter, επισημαίνοντας ότι σε τελευταία ανάλυση ο ιμπεριαλισμός είναι αποτέλεσμα κατάλοιπων από προ-δημοκρατικές κοινωνικές δομές οι οποίες επιβιώνουν στις μοντέρνες βιομηχανικές κοινωνίες. Κατά συνέπεια, ο καθαρός φιλελεύθερος καπιταλισμός δεν έχει ανάγκη τον ιμπεριαλισμό για την αναπαραγωγή του”. (σελ. 9)

“Όπως εύκολα μπορούμε να παρατηρήσουμε, μεγάλη ήταν η σύγκλιση στην άποψη ότι ο ιμπεριαλισμός αντιστοιχεί σε μορφές καπιταλισμού που αποκλίνουν από την αντίστοιχη φιλελεύθερη του μορφή“. (σελ. 10)

(και εδώ μια ματιά παρακαλώ!)

Από τον στρατιωτικοφεουδαρχικό ιμπεριαλισμό της τσαρικής Ρωσίας στον γραφειοκρατικό ιμπεριαλισμό της ΕΣΣΔ μέχρι και τον καπιταλιστικό ιμπεριαλισμό της σημερινης Ρωσίας.

Ένα ωραίο πλούσιο γεύμα από τον αρχιμάγειρα Zbigniew Marcin Kowalewski και μια εικόνα η οποία αναμφίβολα θα τον γοήτευε:

putin-stalin1

“Ο ≪ιμπεριαλιστικός οικονομισμός≫ [ΣτΜ], η άρνηση του δικαιώματος των λαών στην αυτοδιάθεση, ο οποίος (υπό τις επικρίσεις του Λένιν) εξαπλώθηκε μεταξύ των Ρώσων Μπολσεβίκων, ήταν μια ακραία της εκδήλωση. Στην πραγματικότητα, ισχύει το ακριβώς αντίθετο: η κρατική απόσχιση ενός καταπιεσμένου λαού είναι η προϋπόθεση για την καταστροφή των αποικιακών σχέσεων, μολονότι δεν το εγγυάται. Ο Βασίλ Σακράι (Vasyl Shakhrai), ο μπολσεβίκικος αγωνιστής της ουκρανικής επανάστασης, το είχε ήδηκαταλάβει αυτό από το 1918 και άσκησε δημοσίως πολεμική στον Λένιν για το ζήτημα αυτό10. Πολλοί άλλοι μη-ρώσοι κομμουνιστές το κατάλαβαντότε, ειδικά ο ηγέτης της τατάρικης επανάστασης, Μιρσαΐντ Σουλτάν Γκαλίεφ. Ήταν ο πρώτος κομμουνιστής που αποσύρθηκε από τη δημόσιαπολιτική ζωή κατ’ απαίτηση του Στάλιν, το 1923.”

“Με την εγκαθίδρυση του σταλινικού καθεστώτος, αποκαταστάθηκε η ιμπεριαλιστική κυριαρχία της Ρωσίας επί όλων εκείνων των λαών, που είχαν προηγουμένως κατακτηθεί και αποικιοποιηθεί, όσοι παρέμειναν εντός των συνόρων της Σοβιετικής Ένωσης απαρτίζοντας πλέον το μισό του πληθυσμού της, καθώς επίσης και επί των νέων προτεκτοράτων: Μογγολία και Τούβα.”

“Η κρίση του σοβιετικού γραφειοκρατικού καθεστώτος και του ρωσικού ιμπεριαλισμού ήταν τόσο μεγάλη που, προς έκπληξη όλων, η ΕΣΣΔκατέρρευσε το 1991, όχι μόνο χωρίς έναν παγκόσμιο πόλεμο, αλλά ακόμα και χωρίς εμφύλιο πόλεμο.”

” (…) Ετσι, μπορούμε να πούμε πως στο σύγχρονο ιμπεριαλιστικό σύστημα, όπου περίπου 200 κράτη έχουν “πολιτική ανεξαρτησία”, έχει διαμορφωθεί ένα καθεστώς ανισότιμης αλληλεξάρτησης μεταξύ των καπιταλιστικών κρατών, που μοιάζει με μια ιμπεριαλιστική “πυραμίδα”, όπου κάθε καπιταλιστικό κράτος καταλαμβάνει τη δική του θέση, στη βάση της ισχύος του (οικονομικής, πολιτικής, στρατιωτικής). Βεβαίως, η θέση των κρατών μεταβάλλεται, λόγω της επίδρασης του νόμου της ανισόμετρης ανάπτυξης.

1. “… που μοιάζει με μια ιμπεριαλιστική “πυραμίδα”, όπου κάθε καπιταλιστικό κράτος καταλαμβάνει τη δική του θέση“: ΄τοτε γιατί να μην υποθέσουμε ότι όλες οι χώρες, οι περίπου 200” δηλαδή δεν μπορεί να θεωρηθούν ιμπεριαλιστικές; Γιατί όμως το ιμπεριαλιστικό σύστημα θεωρείται και παρουσιάζεται ως οικονομική “πυραμίδα”; Ποιά χώρα αλήθεια δεν είναι καπιταλιστική όταν περίπου 200 είναι καπιταλιστικές; Δηλαδή θα μπορούσε να υποθέσει κάποιος ότι η παρούσα πολιτική πραγματικότητα είναι ένα ιμπεριαλιστικό αποκλεισμένο στεγανό;

(…) Στην πραγματικότητα, οι πολιτικές δυνάμεις διαφορετικών ιδεολογικών αποχρώσεων αναγνωρίζουν τις νέες ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και τη διαφαινόμενη ανακατάταξη στο παγκόσμιο σύστημα και χαρακτηρίζουν “εκδημοκρατισμό” των διεθνών σχέσεων, “πολυπολικό κόσμο” την τάση ν’ αλλάξει ο συσχετισμός, όπως διαμορφώθηκε μετά τις ανατροπές στις σοσιαλιστικές χώρες, αλλά και τη διεύρυνση κι εντατικοποίηση της δράσης του ΝΑΤΟ, της ΕΕ τα τελευταία 20 χρόνια. Ο νέος συσχετισμός περιλαμβάνει την ενίσχυση των Γερμανίας, Ρωσίας, Κίνας, Βραζιλίας και άλλων κρατών.

2.Ο νέος συσχετισμός περιλαμβάνει την ενίσχυση των Γερμανίας, Ρωσίας, Κίνας, Βραζιλίας και άλλων κρατών.“: Δεν θα μπορούσε εδώ να εξηγηθεί υλιστικά από που προκύπτει αυτός ο νέος συσχετισμός και γιατί περιλαμβάνει την ενίσχυση π.χ της Ρωσίας, για να το συγκεκριμενοποιήσουμε;

(…) Οι διάφορες προτάσεις τους, όπως π.χ. η διεύρυνση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ με άλλες χώρες ή η αύξηση του παγκόσμιου ρόλου της ΕΕ ή ακόμη της Ρωσίας και της Κίνας στις διεθνείς υποθέσεις, δεν είναι ικανές να βάλουν σε άλλες “ράγες” τις εξελίξεις. Και αυτό γιατί δεν μπορούν να σταματήσουν τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, οι οποίες εκδηλώνονται για τις πρώτες ύλες, την Ενέργεια και τους δρόμους μεταφοράς της, τη μάχη για τα μερίδια των αγορών. Ο μονοπωλιακός ανταγωνισμός είναι που οδηγεί σε τοπικές ή και γενικευμένες στρατιωτικές επεμβάσεις και πολέμους.

3.η αύξηση του παγκόσμιου ρόλου της ΕΕ ή ακόμη της Ρωσίας και της Κίνας στις διεθνείς υποθέσεις, δεν είναι ικανές να βάλουν σε άλλες “ράγες” τις εξελίξεις. Και αυτό γιατί δεν μπορούν να σταματήσουν τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις“: Από την μια δηλαδή θεωρείται ιμπεριαλιστική δύναμη η ΕΕ αλλά και η Ρωσία όπως και η Κίνα αλλά από την άλλη ποιός και με ποιά πραγματολογικά κριτήρια διαφαίνεται μια προσπάθεια “να σταματήσουν τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις”; Αν κάποιος προσπαθεί αλήθεια να σταματήσει τις όποιες ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις χαρακτηρίζεται ταυτόχρονα και ιμπεριαλιστική δύναμη;

(…) Οι εργαζόμενοι δεν έχουν κανένα συμφέρον να πιστέψουν πως είναι δυνατόν να “εκδημοκρατιστούν” ο καπιταλισμός και οι διεθνείς σχέσεις και να επιλέξουν ιμπεριαλιστή που δήθεν θα υλοποιήσει κάτι τέτοιο.

4.να επιλέξουν ιμπεριαλιστή που δήθεν θα υλοποιήσει κάτι τέτοιο“: ένας τέτοιος συλλογισμός όμως δεν είναι το συμπέρασμα του ότι η πραγματικότητα διαχέεται από ένα υπεριμπεριαλιστικό πνεύμα με την βοήθεια του οποίου αποκαθηλώνεται η πολιτική και οικονομική διαλεκτική σχέση του τι είναι ιμπεραιλισμός;

 

 

ΕΣΣΔ; Τι είν’ αυτό;

Έχω ρωτήσει μαθητές σε διάφορα σχολεία του Λονδίνου σχετικά του ποιοί είναι αυτοί, όχι απλά που έχουν νικήσει τους Ναζιστές, αλλά ποιοί ήταν απλά ενάντια στη Ναζιστική Γερμανία.  Πήρα απαντήσεις από διάφορες χώρες, άλλες σωστές και άλλες λάθος, αλλά το βασικότερο που δεν ακούστηκε από κάνενα ήταν το: Σοβιετική Ένωση. Όταν τελικά ανέφερα την χώρα αυτή, τους κυρίεψε μια διερώτηση σχετικά με ποιά είναι αυτή η χώρα. Ούτε που είχαν άκουσει το όνομα αυτής της Ένωσης, δεν είχαν ιδέα ούτε κατά που πέφτει.
Σε μια εικοσαετία η ιστορική μνήμη θα έχει ξεχαστεί, όχι μόνο ως βιώμα, αλλά ως όρος επίσης. Η ιστορία θα έχει τόση επαφή με την πραγματικότητα όση έχει ο θάνατος με την αιωνιότητα. Η ιστορία ως εκπαιδευτικό μάθημα πάντα θα υπάρχει και ότι υπάρχει έγκειται μόνο εξαιτίας του χρόνου. Η διαφορά τώρα είναι ότι η ιστορία αναδιπλώνεται στο χρόνο όπου το κεφάλαιο έχει ήδη εισβάλει. Θες να αλλάξεις την ιστορία; Αυτό σημαίνει αλλάζω την ιστορία: όχι αλλάζω τα γεγονότα αλλά αλλάζω αυτό που αλλάζει τα γεγονότα.
The Great Patriotic War of 1941-1945. Banner of Victory over Berlin, 1945 (RIA Novosti / Haldei)

The Great Patriotic War of 1941-1945. Banner of Victory over Berlin, 1945 (RIA Novosti / Haldei)

As little as 13 percent of Europeans think the Soviet Army played the leading role in liberating Europe from Nazism during WW2, a recent poll targeting over 3,000 people in France, Germany and the UK reveals.

The majority of respondents – 43 percent – said the US Army played the main role in liberating Europe. The survey, carried out from March 20 to April 9, 2015, was conducted by the British ICM Research agency for Sputnik News.

Over 50 percent of Germans and over 61 percent of French citizens believe their ancestors were liberated by the Americans. Nearly fifty percent of Britons think British forces actually played the key role in ending the Second World War. Only 8 percent of respondents in France and 13 percent in Germany credited the Soviet Army for the victory.

WW2 lasted from 1939 to 1945 and involved over 80 countries and regions. Up to 70 million people are believed to have lost their lives. However, the USSR suffered the biggest losses. At least 27 million Soviet citizens died during the war.

Russian, US diplomats honor WWII victory together

The US hoped to stay out, not taking part in WW2. Between 1935 and 1939 the US Congress passed a series of Neutrality Acts meant to prevent Americans becoming involved. President Harry S. Truman was quoted as saying by the New York Times in June 24, 1941: “If we see that Germany is winning, we ought to help Russia and if Russia is winning we ought to help Germany, and that way let them kill as many as possible, although I don’t want to see Hitler victorious under any circumstances. Neither of them thinks anything of their pledged word.”

Various estimates say the Soviet Red Army liberated nearly half of Europe’s territory, which comprise 16 modern European countries. Allied forces liberated nine countries, while six more were freed by the Soviets and the Allies together, according to RIA Novosti’s count. The combined population of the territories, in which the Red Army beat back Hitler’s forces, was about 120 million people.

The Red Army also had to face the lion’s share of Nazi forces on the Eastern Front – about five million soldiers. The vast majority of Hitler’s military hardware was also concentrated in the East: 5,400 artillery pieces, 54,600 mortars and over 3,000 warplanes. Combined, it amounted to three-fourths of the heavy weapons at Hitler’s disposal. By the end of the war, the Soviets had destroyed over 70 percent of the enemy’s forces.

The Eastern Front was the widest, spanning four to six thousand kilometers, which is four times more than the North African, Italian and Western European frontlines combined. It was also the hottest, seeing 1,320 days of combat compared to North Africa’s 309 and Italy’s 49.

In mid-April 1945, the Soviet Army started the final offensive against the German capital, and on April 21, they entered Berlin. On April 27, the Red Army linked up with American troops at the River Elbe, cutting the German army in two. At the time, the commander of the US 12th Army Group, General Omar Bradley, praised the Soviet troops for their resolve in forcing the Germans out of Russia. On 2 May 1945, the Berlin garrison finally surrendered to the Soviet army. On 4 July 1945, US Independence Day, American troops officially took charge of their occupation sector in southwest Berlin.

In January, 1945, the Soviet Army liberated the Nazis’ biggest concentration camp at Auschwitz, in southwestern Poland, which was seen as a symbolic landmark.

Biker blacklist: Russia’s Night Wolves on WWII ride denied entry to Poland

Earlier this year, in January, Polish foreign minister Grzegorz Schetyna bluntly dismissed Russia’s role in the liberation of the Auschwitz death camp, claiming it was liberated by Ukrainians.

“Maybe it’s better to say … the First Ukrainian Front and Ukrainians liberated [Auschwitz], because Ukrainian soldiers were there, on that January day, and they opened the gates of the camp and they liberated the camp,”Schetyna said in an interview with Polskie Radio.

Russian Foreign Minister Sergey Lavrov called his comments “sacrilegious and cynical.”

“Auschwitz was liberated by the Red Army, which included Russians, Ukrainians, Chechens, Tatars and Georgians, among others,” Lavrov emphasized, calling Schetyna’s words a “mockery of history [that] needs to be stopped.”

Πηγή: rt

Historical Outline USSR – Φωτογραφικό υλικό

“Information USSR”, Vol. I, Robert Maxwell, 1962, Chapter Historical Outline:

Chapter: Historical Outline (page 161)

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

 

Chapter: Historical Outline (page 188)

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

 

Chapter: Historical Outline (page 192)

SONY DSC

Chapter: Historical Outline (page 194)

SONY DSC

Chapter: Historical Outline (page 208)

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

Chapter: Historical Outline (page 209)

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

Chapter: Historical Outline (page 210)

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

Chapter: Historical Outline (page 245)

SONY DSC

 

 

Αϊζενστάιν, Πουντόβκιν, Ντοβζένκο, Οι τεράστιοι Σοβιετικοί του βωβού σινεμά

Με επτά συνολικά ταινίες συμμετέχουν στο κινηματογραφικό αφιέρωμα για τα 145 χρόνια από τη γέννηση του Λένιν, οι τρεις προεξάρχοντες Σοβιετικοί θεωρητικοί και δημιουργοί Αϊζενστάιν, Πουντόβκιν και Ντοβζένκο.

Ο Αϊζενστάιν, διανοούμενος, αστικών καταβολών, πεπεισμένος σοσιαλιστής, εγκατέλειψε τον παραδοσιακό ατομικό ήρωα για ένα συλλογικό και διαμόρφωσε μια ενσυνείδητη μοντερνιστική θεωρία του μοντάζ, βασισμένη στην ψυχολογία της πρόσληψης, τη διαλεκτική και τον ιστορικό υλισμό, που έκανε δυνατή, για πρώτη φορά, την επικοινωνία του κινηματογράφου με τους δικούς του όρους. Η «Απεργία» (1924), χωρισμένη σε 6 σαφώς διακριτά τμήματα, συνιστά δείγμα του «σινεμά – γροθιά» σε αντιπαράθεση με το «σινεμά – μάτι» του Βερτόφ, εξελίσσεται σε χρονικό με μορφή αφηγηματική. Ήταν το πρώτο επαναστατικό φιλμ του καινούργιου σοβιετικού κράτους. Οι καπνισμένες μηχανές του εργοστασίου, οι καπιταλιστές ιδιοκτήτες, οι εργάτες που σχεδιάζουν απεργία, οι προβοκάτορες οι πληροφοριοδότες των αφεντικών και η αστυνομία των αφεντικών συντρίβουν με αιματηρή καταστολή την απεργία δολοφονώντας εν ψυχρώ τους απεργούς και τις οικογένειές τους. Η «Απεργία» εγκαινιάζει την κλασική περίοδο του βωβού σοβιετικού κινηματογράφου. Στην ιστορική ειδικά αναπαράσταση ο Αϊζενστάιν υπήρξε μέγας δάσκαλος με έπη με μάζες. Ο «Οκτώβρης» (1928) είναι ένα πειραματικό φιλμ τεραστίων διαστάσεων, ήταν το εργαστήρι για τον Αϊζενστάιν όπου «δοκίμασε» τις θεωρίες του διανοητικού του μοντάζ σε ένα ακροατήριο της εποχής, σχολιάζοντας κάθε πτυχή της επανάστασης όπως ακριβώς απεικονίζεται σε κάθε τμήμα της αφήγησης. Συνεκδοχές (χρήση μέρους που συμβολίζει το όλον) και αμέτρητα άλλα ρητορικά σχήματα χρησιμοποίησε ο δημιουργός για να μεγιστοποιήσει την ιδεολογική επίδραση της ταινίας. Ο Αϊζενστάιν εδώ διαστέλλει το χρόνο προς όφελος της ψυχολογικής διάρκειας ενός γεγονότος, σε αντίθεση με τη χρονική του διάρκεια.

Η προσέγγιση του Βσέβολοντ Πουντόβκιν στη σκηνοθεσία ήταν περισσότερο προσωπική. Ο Γάλλος κριτικός Λεόν Μουσινάκ έγραψε ότι, «αν μια ταινία του Αϊζενστάιν μοιάζει κραυγή, μια ταινία του Πουντόβκιν μοιάζει τραγούδι». Η πρώτη του δραματική ταινία «Μάνα» (1926), ελεύθερη διασκευή του ομότιτλου λογοτεχνικού έργου του Γκόρκι, με ιστορία που τοποθετείται την περίοδο της επανάστασης του 1905, καθιέρωσε τον Πουντόβκιν σαν τον πιο επικίνδυνο Σοβιετικό αντίπαλο του Αϊζενστάιν. Δε θα αναφερθούμε στην πασίγνωστη «Μάνα», αλλά στη «Θύελλα στην Ασία» (1928) με υλικό βασισμένο σε ένα ιστορικό ατύχημα. Ο αγγλικός στρατός που είχε καταλάβει τη Μογγολία συλλαμβάνει ένα βοσκό/παρτιζάνο και τον καταδικάζει σε θάνατο. Όμως ένας στρατηγός τον ανακηρύσσει σε απόγονο του Τζένγκις Χαν και τον προορίζει για κυβερνήτη – ανδρείκελο. Ο παρτιζάνος επαναστατεί και προκαλεί «θύελλα» στην Ασία. Στο «Τέλος της Αγίας Πετρούπολης» (1927) ένας φτωχός χωρικός, που έρχεται στην Αγία Πετρούπολη να βρει δουλειά, συμβάλλει άθελά του στη σύλληψη ενός συγχωριανού του, ενώ στη συνέχεια συλλαμβάνεται κι ο ίδιος και τον στέλνουν να πολεμήσει στο Μεγάλο Πόλεμο. Τρία χρόνια αργότερα, η απόλυτη εκδίκηση ονομάζεται επανάσταση…

Ο τρίτος σημαντικός καλλιτέχνης του βωβού – ίσως ο λιγότερο συμβατικός – ήταν ο Ουκρανός Αλεξάντερ Ντοβζένκο. Γιος αγροτών, δάσκαλος, διπλωμάτης, σκιτσογράφος και ζωγράφος, άρχισε να ασχολείται με το σινεμά με αμερικανικού τύπου χονδροειδείς κωμωδίες, δημοφιλείς τότε στη Σοβιετική Ένωση. Το 1928 γύρισε μια σειρά μύθων με έντονο στιλιζάρισμα, όπου αποκαλύφθηκε ένα σημαντικό βάθος ποιητικής αίσθησης και τεχνική εκτός συμβάσεων. Αυτή η ταινία υπήρξε ο προάγγελος των επικών ποιημάτων «Aρσενάλ» (1929) και «Γη» (1930), με οικουμενική αναγνώριση ως το αριστούργημα του Ντοβζένκο.

Το «Aρσενάλ» (Οπλοστάσιο) είναι ένα επικό ποίημα για τα αποτελέσματα της επανάστασης και του εμφυλίου στην Ουκρανία. Αρχίζει με τη λέξη πόλεμος και τελειώνει με μια βίαιη απεργία εργατών σε εργοστάσιο του Κιέβου. Η ταινία δεν αφηγείται μια ιστορία, δημιουργεί μια οπτική μεταφορά για την επανάσταση, τον εφιάλτη του πολέμου, τη μιζέρια της οικονομικής καταπίεσης και το αξερίζωτο πνεύμα της ελευθερίας. Δομικά η ταινία αποδίδει ένα συνοπτικό πανόραμα της μπολσεβίκικης επανάστασης στην Ουκρανία. Εντός των πλαισίων των εικόνων, οι άνθρωποι δε ζουν και πεθαίνουν μόνο, αλλά άλογα μιλούν, πορτρέτα ζωντανεύουν και, στο τέλος, ο πρωταγωνιστής κουβαλά το στήθος του και, σαν από θαύμα, στέκεται όρθιος, συμβολισμός για το επαναστατικό πνεύμα. Για την υψηλά συμβολική και όχι αφηγηματική οργάνωση του υλικού της ταινίας, ο Αϊζενστάιν τόνισε ότι πρόκειται για το πρώτο κινηματογραφικό παράδειγμα «απελευθέρωσης του συνόλου της δράσης από τον ορισμό του χρόνου και του χώρου».

Η «Γη», μια σαφής εικονοποίηση του ιστορικού γίγνεσθαι, είναι ουσιαστικά ένας μη αφηγηματικός ύμνος στη ζωή και το θάνατο στην αγαπημένη του γη, την Ουκρανία, και ξεδιπλώνεται με αργό, φυσικό ρυθμό σαν τις διαδικασίες της ίδιας της ζωής. Η «Γη», φωτεινή συνεισφορά στο βασίλειο του λυρικού σινεμά, αφηγείται μια απλή ιστορία γεμάτη ένταση ανάμεσα σε μια οικογένεια κουλάκων και τους νεαρούς αγρότες μιας κολεκτίβας. Οι κουλάκοι αρνούνται να πουλήσουν τη γη τους στην κολεκτίβα και ο Βασίλι, πρόεδρος του χωριού, την επιτάσσει. Αγοράζει κι ένα καινούργιο τρακτέρ και κάνει την κολεκτίβα ακμάζουσα επιχείρηση. Ένα βράδυ ο γιος των κουλάκων σκοτώνει τον Βασίλι. Ο πατέρας του νεκρού διώχνει παπά και δέσποτα και ζητά σύγχρονη ταφή για το παιδί του «με νέα τραγούδια για τη νέα ζωή». Η ταινία τελειώνει με μια εκστατική νεκρική γιορτή για το νέο άνθρωπο…

Πηγή: 902

Φωτογραφία: Varvara Stepanova’s cover design for Soviet Cinema magazine, 1927

Information USSR

The USSR in Figures, 1960 – Important Statistical Data Relating to the National Economy of the USSR from the “Information USSR”, Vol. I, Robert Maxwell, 1962:

Untitled

Rates of Growth of Labour Productivity Among Industrial Workers in the USSR and in Capitalist Countries (1923=100), (page 788).

Industrial Production

Rates of Growth Of Industrial Production in the USSR and the USA (in percentages of 1913), (page 791).

SONY DSC

Number of Students in the USSR and in certain capitalist countries (page 839)

SONY DSC

Output of engineers in e USSR and the USA (page 839)

SONY DSC

Number of Diploma engineers engaged in the Economy of the USSR and the USA (page 840)

SONY DSC

Number of books, journals and paper printed (page 841)

SONY DSC

Rates of growth of the national income of the USSR. Compared with the major capitalist countries (page 844)

SONY DSC

National income calculated per capita (page 845)

SONY DSC

Mortality rate in USSR and in capitalist countries (page 850)

SONY DSC

Numbers of flats built in the USSR and in some capitalist countries – thousands (page 853)

SONY DSC

Number of flats per thousand persons built in the USSR and in some capitalist countries (page 854)

 

πως τα Σοβιέτ έχουν σκοτώσει το γέλιο;

Παρίσι, Σορβόνη, άνοιξη του 1930. O Αϊζενστάιν δίνει μια διάλεξη για τις βασικές αρχές της πρωτοπορείας του Ρώσικου κινηματογράφου. Από το κοινό τίθεται αυτό το ερώτημα στον σκηνοθέτη:

“Γιατί η χώρα σας δεν βγάζει κωμωδίες; Είν’ αλήθεια πως τα Σοβιέτ έχουν σκοτώσει το γέλιο;”

Ο Αϊζενστάιν δεν απαντάει άμεσα. Ο ίδιος γράφει γύρω στα 1937:

“Στην αρχή βάζω τα γέλια. Ύστερα εξηγώ: Εκείνο που μπορώ να σας πώ είναι πως θα γελάσουν με την καρδιά τους στην ΕΣΣΔ, όταν θα τους μεταφέρω την ερώτησή σας!”

“Την άλλη μέρα οι εφημερίδες γράφανε: Οι Μπολσεβίκοι τρομάζουν όχι με το μαχαίρι στα δόντια, αλλά με το χαμόγελο στα χείλια.”

Είναι απαραίτητο να λεχθεί ότι όταν o Αϊζενστάιν ήταν στην Γαλλία τον τραβούσαν από τμήμα σε τμήμα και από μια αστυνομική διεύθυνση στην άλλη. Του απαγορεύτηκε να μείνει στο Παρίσι. Του δόθηκε παρέκληση να εγκαταλείψει το Γαλλικό έδαφος με σ’ ένα εικοσιτετράωρο.

Συνεχίζει ο Αιζενστάιν:

“Εκείνο που με ενδιαφέρει εδώ είναι το πρόβλημα του γέλιου; Κι’ αναρωτιέμαι. ‘Εχουμε το δικό μας τρόπο να γελάμε; Θα τον έχουμε; Ποιός θα είναι; Ποίο είναι γενικά το γέλιο μας; Και, ιδιαίτερα, στην οθόνη; Πολλοί έχουν βάλει το ερώτημα. Πολλοί έχουν απαντήσει. Απλά. Υπεραπλά. Άλλοι με περισσότερη αναζήτηση.

(…) Ίσως πάλι δεν είμαι φτιαγμένος για να γράψω μια κωμωδία. Πάντως ένα πράγμα είναι βέβαιο: προέρχομαι από μια παράδοση γέλιου που απαιτεί το σφύριγμα του μαστιγίου, μ’ αρέσει το γέλιο που γκρεμίζει.

(…) Έλυσα για τον εαυτό μου ένα πρόβλημα αρχής. Τι αξιοπρόσεκτο υπάρχει στο γέλιο του Τσάπλιν; Τι τοποθετεί τον Τσάπλιν πάνω από όλη την ποιητική του γέλιου στον κινηματογράφο; Το βάθος του λυρισμού του. Το ότι, στην κάθε ταινία του, υπάρχει ένα μέρος που κάνει να κλαίς με την ανθρωπιά του αισθήματος που διεγείρει. Ο Τσάπλιν είναι ο παραλογισμός του ώριμου που συμπεριφέρεται σαν παιδί. Ποιές προοπτικές ανοίγει ο Τσάπλιν στην κωμωδία στον τόπο μας; Μπόρουμε να τον εκχυδαίσουμε εύκολα – για να μην πω: να τον αντιγράψουμε αξιοθρήνητα. Για να ρίξουμε στάχτη στα μάτια, μπορούμε να τ΄ ονομάσουμε αυτό πειραματισμό. (…) Είναι αυτονόητο πως δεν μας ταιριάζει η μέθοδος. (…) Αν στον Τσάπλιν υπάρχει η ανθρώπινη συμπόνοια, η συμπάθεια για τα βάσανα των ταπεινών, τα δάκρυα για τους ταπεινούς, τους καταφρονεμένους, τους ξεχασμένους της μοίρας, σ’ εμάς θα πάρει θέση της η κοινωνική συγκίνηση, η σοσιαλιστική ανθρώπινη συμπόνοια, που δεν είναι να οικτείρουμε, αλλά ν΄ αναδημιουργούμε, κι η σκήνη που θα βγαίνει από το κωμικό θα γυρίζει στον κοινωνικό κι όχι στον ατομικό λυρισμό. Ο κοινωνικός λυρισμός είναι η παθητικότητα. Ο λυρισμός των μαζών τη στιγμή που συνενώνονται είναι ο ύμνος.

Δεύτερο σημείο… Δεν θα πάρει θέση σ’ αυτήν μόνο ένας συνθετικός, γενικευμένος τύπος, ένας τύπος όπως τον Τσάπλιν. Αλλά ένας τύπος που, σύγχρονα, θα παρασταίνει μιαν έννοια. Μια έννοια που παίρνει μια καρέκλα να καθίσει, μιαν έννοια που ξυρίζεται, μιαν έννοια που βγάζει το καπέλλο της ή τυλίγεται στην κουβέρτα της.

(…) Σ΄ ένα ορισμένο στάδιο των κοινωνικών, η εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον όμοιό του στάθηκε κινήτρο προόδου. Η εμφάνιση της αστικής τάξης ήταν ένα βήμα μπροστά. Ωστόσο η εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο μένει πάντα ένας κοινωνικός παιδισμός. Και το απαίσιο που υπάρχει στις ανθρώπινες σχέσεις που βασίζονται στην εκμετάλλευση αποκαλύπτεται από την στιγμή που η ανθρωπότητα αρχίζει να περπατάει, δηλαδή με το φανέρωμα αυτών των σχέσεων.

Αυτή η άποψη θ΄ αποτελέσει το στόχο του γέλιου μας: ο κοινωνικός παιδισμός που επιβιώνει στην εποχή που η κοινωνία έχει γίνει ώριμη, στον αιώνα του σοσιαλισμού.”

Σε αρκετά παραδείγματα από τις κινηματογραφικές περιπέτειες του Τσάπλιν, ο Αϊζενστάιν, τις χαρακτηρίζει ως να πηγάζουν “από τον ατομικό παραλογισμό”. Επίσης, διακρίνει ένα σεβασμό της ιδιοκτησίας που θριαμβεύει μαζί με τον σεβασμό του νόμου. Η “κατάσταση αδιεξόδου” της κινηματογραφικής τέχνης του Τσάπλιν γίνεται από τον Αϊζενστάιν η διακριτή μέθοδος του Τσάπλιν.

Λέει ο Αϊζενστάιν:

“Ξέρουμε πως μάχονται οι μπολσεβίκοι.

Ξέρουμε πως δουλεύουν.

Ξέρουμε πως νικούν.

Βλέπουμε τώρα πως γελούν.

Το γέλιο “μας” και το γέλιο “τους” δεν είναι αφηρημένες έννοιες. Ανάμεσα στα δύο υπάρχει η άβυσσος των διαφορετικών κοινωνικών αντιλήψεων.

Πως παρουσιάζονται η κωμικότητα και το γέλιο που φέρνει στον κόσμο η νεαρή εργατική τάξη, που κατέλαβε τον Οχτώβρη την εξουσία και την οδηγεί, με σταθερό χέρι, προς την τελική νίκη;

Θα είναι τάχα το γέλιο της κενής διασκέδασης, που κάνει να περνά ευχάριστα η ώρα, όταν είναι γεμάτη η κοιλιά, ή πάλι ένας τρόπος για να ξεχνιούνται οι στενοχώριες της καθημερινής ζωής;

Θα είναι μόνο μια ανάλαφρη ειρωνεία γύρω από αστεία παθήματα ενός διασκεδαστικού παλαβού τύπου, που περιέχεται σε κωμικές καταστάσεις;

Όχι. Δεν είναι αυτή η ρώσικη παράδοση του γέλιου. Η ρώσικη παράδοση του γέλιου είναι άλλη. Και το διακριτικό γνώρισμα αυτού του γέλιου είναι το στοιχείο της κοινωνικής καταγγελίας που το συνοδεύει παντού. (…) Θ’ ακολουθήσει άραγε το ανέμελο αυλάκι του χοντρού αμερικάνικου γέλιου, ή θα συνεχίσει την παράδοση του τραγικού γέλιου των ρώσων χιουμοριστών του 19ου αίωνα;

Όλοι μας θ’ έχουμε να παρασταθούμε και να πάρουμε μέρος, με το έργο μας, στη δημιουργία ενός νέου είδους γέλιου, να γεμίσουμε μιαν άσπρη σελίδα της παγκόσμιας ιστορίας του χιούμορ και του γέλιου, με τον ίδιο τρόπο που, με μόνο την ύπαρξή της, η Σοβιετική Ένωση έχει γράψει μια καινούργια σελίδα στην ιστορία των παραλλαγών στις κοινωνικές φόρμες. Είναι πολύ νωρίς ακόμα για να γελάμε ξέγνοιαστα. Η οικοδόμηση του σοσιαλισμού δεν έχει ολοκληρωθεί. Δεν υπάρχει θέση για την ελαφρότητα. Το γέλιο, είναι μόνο ένα εναλλακτικό όπλο. Ένα ελαφρό όπλο, που σκοτώνει, εκεί που δεν θα χρησίμευε σε τίποτα να κινηθούν τα βαρειά άρματα της κοινωνικής αγανάκτησης. (…) ο ρόλος του γέλιου, σε μας, είναι ν΄ αποτελειώσει τον εχθρό… το γέλιο, σημειώνει σε μας την προσέγιση της νίκης.

Έτσι αντιλαμβάνομαι, σε χοντρές γραμμές, το γέλιο, στην ώρα των τελευταίων συγκρούσεων σώμα με σώμα με τον ταξικό εχθρό που, επωφελημένος απ΄ όλα τα φανταστικά ή όχι ελαττώματα των τεθωρακισμένων, πασκίζει πεισματικά να επιβραδύνει την προέλαση του θριαμβευτή σοσιαλισμού.

Το κωμικό άτομο, ο κωμικός τύπος, το κωμικό πρόσωπο στη δυτική και αμερικανική παράδοση δεν είναι κωμικά αντιπροσωπευτικό παρά μέσα στα όρια του κοινωνικού του περιβάλλοντος, δεν ξεπερνά το σωβινισμό, τον εθνικισμό του περιγέλιου.

Η κωμικότητα του κοινωνικού προσωπείου κι η δύναμη του κοινωνικού σαρκασμού οφείλουν να προσφέρουν – και θα προσφέρουν – την βάση στο αγωνιστικό γέλιο.”

 

Από το βιβλίο: Σκέψεις μου για τον Κινηματογράφο, Σ. Αιζενσταίν, Κεφάλαιο: Οι Μπολεβίκοι Γελούν (Σκέψεις για την κωμωδία στην ΕΣΣΔ. 1937), (σελ. 121 – 128), Εκδόσεις Μορφές.

 

Σφυροδρέπανο; ΝΑΙ… Σφυροδρέπανο

Hammer and sickle on the administration building in Sergiev Posad, Moscow reg., Russia

Hammer and sickle on the administration building in Sergiev Posad, Moscow reg., Russia

Hammer and sickle on the building

Hammer and sickle on the building

Hammer and sickle on the wall Vocational School №120 Snezhinsk, Chelyabinsk region., Russia

Hammer and sickle on the wall Vocational School №120 Snezhinsk, Chelyabinsk region., Russia

Monument "Hammer and Sickle" Borovichi, Novgorod region., Russia

Hammer and Sickle, Borovichi, Novgorod, Russia

Monument "Hammer and Sickle" in eagles, Altai Krai, Russia

Monument “Hammer and Sickle” in eagles, Altai Krai, Russia

Monument "Hammer and Sickle" in Khujand, Tajikistan (in 2010. Demolished)

Monument “Hammer and Sickle” in Khujand, Tajikistan (in 2010. Demolished)

Monument "Hammer and Sickle" in Necklace, Moscow reg., Russia

Monument “Hammer and Sickle” in Necklace, Moscow reg., Russia

Monument "Hammer and Sickle" in p.g.t.Moskalenki District, Russia

Monument “Hammer and Sickle” in p.g.t.Moskalenki District, Russia

Monument "Hammer and Sickle" in Rybinsk, Russia

Monument “Hammer and Sickle” in Rybinsk, Russia

Monument "Hammer and Sickle" in Samara Oblast, Russia

Monument “Hammer and Sickle” in Samara Oblast, Russia

Monument "Hammer and Sickle" in Seversk, Tomsk region., Russia

Monument “Hammer and Sickle” in Seversk, Tomsk region., Russia

Monument "Hammer and Sickle" in short, the Belgorod region., Russia

Monument “Hammer and Sickle” in short, the Belgorod region., Russia

Monument "Hammer and Sickle" in the village Bol.Karmaly, Tatarstan, Russia

Monument “Hammer and Sickle” in the village Bol.Karmaly, Tatarstan, Russia

Monument "Hammer and Sickle" in the village of Cherkassy, Saratov region., Russia

Monument “Hammer and Sickle” in the village of Cherkassy, Saratov region., Russia

Monument "Hammer and Sickle" in the village Tornovoe, Samara region., Russia

Monument “Hammer and Sickle” in the village Tornovoe, Samara region., Russia

MINOLTA DIGITAL CAMERA

Monument “Hammer and Sickle” in the village Urshelsky, Vladimir region., Russia

Monument "Hammer and Sickle" in Vladimir, Russia

Monument “Hammer and Sickle” in Vladimir, Russia

Monument "Hammer and Sickle" in Zhukovsky, Moscow reg., Russia

Monument “Hammer and Sickle” in Zhukovsky, Moscow reg., Russia

Monument "Hammer and Sickle" on the border stele "Europe-Asia" at the village of Novo-Bayramgulovo, Bashkortostan, Russia

Monument “Hammer and Sickle” on the border stele “Europe-Asia” at the village of Novo-Bayramgulovo, Bashkortostan, Russia

Monument "Hammer and Sickle" on the pond in Ocher, Perm, Russia

Monument “Hammer and Sickle” on the pond in Ocher, Perm, Russia

Monument "Hammer and Sickle" Shelehov, Irkutsk region., Russia

Monument “Hammer and Sickle” Shelehov, Irkutsk region., Russia

Monument "Hammer and Sickle" Sysert, Sverdlovsk region., Russia

Monument “Hammer and Sickle” Sysert, Sverdlovsk region., Russia

Monument "Hammer and Sickle" Zernograd, Rostov reg., Russia

Monument “Hammer and Sickle” Zernograd, Rostov reg., Russia

Monument "Hammer and Sickle" Zheleznogorsk, Kursk region., Russia

Monument “Hammer and Sickle” Zheleznogorsk, Kursk region., Russia

Monument "Hammer and Sickle"

Monument “Hammer and Sickle”

Monument "Hammer, hammer and paint brush" in Pyongyang, North Korea

Monument “Hammer, hammer and paint brush” in Pyongyang, North Korea

Monument "Star, hammer and sickle" in Moscow, Russia

Monument “Star, hammer and sickle” in Moscow, Russia

Monument "Star, hammer and sickle" in Seversk, Tomsk region., Russia

Monument “Star, hammer and sickle” in Seversk, Tomsk region., Russia

Monument "Star" in the village of Cherkassy, Saratov region., Russia

Monument “Star” in the village of Cherkassy, Saratov region., Russia

Monument "Worker and Collective Farm" in Moscow, Russia (at the top - the hammer and sickle, the bottom - the emblem of the USSR)

Monument “Worker and Collective Farm” in Moscow, Russia (at the top – the hammer and sickle, the bottom – the emblem of the USSR)

Monument to Soviet symbolism in Kurashime, Perm, Russia

Monument to Soviet symbolism in Kurashime, Perm, Russia

Monument to the first tractor in Volchansk, Kharkiv region., Ukraine

Monument to the first tractor in Volchansk, Kharkiv region., Ukraine

Mosaic "Hammer and Sickle" on the facade of a house in Snezhinsk, Chelyabinsk region., Russia

Mosaic “Hammer and Sickle” on the facade of a house in Snezhinsk, Chelyabinsk region., Russia

Star with hammer and sickle on the spire of the North River Station in Moscow, Russia

Star with hammer and sickle on the spire of the North River Station in Moscow, Russia

Stela "Hammer and Sickle" Nevyansk, Sverdlovsk region., Russia

Stela “Hammer and Sickle” Nevyansk, Sverdlovsk region., Russia

Worker and Collective Farm monument in Perm, Russia

Worker and Collective Farm monument in Perm, Russia