Category Archives: ΕΣΣΔ

Victor Yablonsky (1897-1941)

Яблонский В. П. В сумерках: Стихи с переложением на графику. – М., 1922.

futurist 1 futurist 2 futurist 3 futurist 4 futurist 5 futurist 6 futurist 8 futurist 9 futurist 10 futurist 11 futurist 12 futurist 13

Advertisements

Strugatsky Brothers – Soviet Russian science fiction στον κινηματογράφο

The brothers Arkady and Boris Strugatsky (alternate spellings: Strugatskiy, Strugatski, Strugatskii) are Soviet Russian science fiction authors who collaborated on their fiction.

The Strugatsky brothers, as they are usually called, are perhaps the best-known Soviet science fiction writers with a well developed fan base. Their early work was influenced by Ivan Yefremov. Their famous novel Piknik na obochine has been translated into English as Roadside Picnic in 1977 and was filmed by Andrei Tarkovsky under the title Stalker.

Several other of their works were translated into German, French, English, and Italian but did not receive the same magnitude of the critical acclaim granted them by their Russian audiences. The Strugatsky brothers, however, were and still are popular in many countries, including Poland, Hungary, Bulgaria, and Germany, where most of their works were available in both East and West Germany.

The brothers were Guests of Honour at the 1987 World Science Fiction Convention, held in Brighton, England.

Several of the books written by the Strugatsky brothers take part in the same universe, known as The World of Noon; another unofficial and perhaps less-known title is the Wanderers Universe. The name is derived from the title of one of their texts, Noon: 22nd Century. The main characteristics of the Noon Universe are: a very high level of social, scientific, and technological development; the creativity of the general population; and the very significant level of societal maturity compared to the modern world. For instance, this world knows no monetary stimulation (indeed, money does not exist), and every person is engaged in a profession that interests him or her. The Earth of the Noon Universe is governed by a global technocratic council composed of the world’s leading scientists and philosophers.

The Universe was described by the authors as the world in which they would like to live and work. It became highly influential for at least a generation of Soviet people, e.g. a person could quote the Strugatsky books and be sure of being understood. At first the authors thought that the Noon Universe would become reality “by itself”, but then they realized that the only way to achieve it is by inventing the High Theory of Upbringing, making the upbringing of each person a unique deed.

One of the important story arcs of those books is how the advanced human civilization covertly steers the development of those considered less advanced. Agents of humans are known as Progressors. At the same time, some humans suspect that a very advanced spacefaring race called Wanderers exists and is ‘progressing’ humanity itself.

Source: surrealmoviez

 

Filmography
1. ‘Hukkunud Alpinisti’ hotell (1979) aka The Dead Mountaineer Hotel
2. Stalker (1979)
3. Charodei (1982) aka The Sorcerer
4. Egymilliárd évvel a világ vége elött (1983)
5. Pisma myortvogo cheloveka (1986) aka Dead Man’s Letters
6. Dni zatmeniya (1988) aka Days of Eclipse
7. Es ist nicht leicht ein Gott zu sein (1989) aka Hard to be a God
8. Iskushenie B. (1990) aka The Temptation of B.
9. Nesmluvená Setkání (1994)
10. Prin to telos tou kosmou (1996)
11. Gadkie lebedi (2006) aka Ugly Swans
12. Obitaemyy ostrov (2008) aka The Inhabited Island
13. Obitaemyy ostrov: Skhvatka (2009) aka The Inhabited Island 2
14. Trudno byt bogom (2013) aka Hard to be a God

Η χρυσή εποχή του σοβιετικού Soyuzmultfilm (1942-1949) Α’ Μέρος

Το Soyuzmultfilm ήταν ένα στούντιο κινουμένων σχεδίων της Σοβιετικής Ένωσης. Με την πάροδο των ετών έχει αποκτήσει διεθνή αναγνώριση και σεβασμό, συγκεντρώνοντας πολλά βραβεία τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Έχει στην υπηρεσία του ένα ιστορικό μιας μεγάλης ποικιλίας από κινηματογραφικά στυλ. Το στούντιο έχει δημιουργήσει 1530 ταινίες κατά τη διάρκεια της χρυσής ύπαρξής του από το 1942 μέχρι και το 1988. Το Studio ιδρύθηκε στις 10 Ιουνίου του 1936 με την επωνυμία Soyuzdetmultfilm. Το όνομα άλλαξε σε Soyuzmultfilm στις 20 του Αυγούστου 1937. Κατά τη διάρκεια της χρυσής σοβιετικής εποχής στο στούντιο εργάζονταν πάνω από 700 ειδικευμένοι εργάτες και κυκλοφορούσε κατά μέσο όρο 20 ταινίες κάθε χρόνο (ο μεγαλύτερος αριθμός ήταν 47, το 1973).

Η ποικιλία των μορφών των animation ήταν πρωτοφανής μια που η καλλιτεχνική ελευθερία που παραχωρούσε η σοβιετική κουλτούρα έκανε το στούντιο Soyuzmultfilm ίσως το πιο αξιοθαύμαστο στούντιο κινουμένων σχεδίων του κόσμου. Το Soyuzmultfilm τροφοδοτούνταν από τη σοσιαλιστική οικονομία της Σοβιετικής Ένωσης, η οποία δεν είχε στόχο την κερδοφορία. Οι σκηνοθέτες πληρώνονταν από την Ακαδημία Κινηματογράφου, ανεξάρτητα από το πόσο καλά ή πόσο άσχημα τα προϊόντα τους διαδίδονταν (διαδίδονταν και δεν πωλούνταν) ήταν ελεύθεροι να συνεχίσουν την καλλιτεχνική τους δημιουργικότητα χωρίς να έχουν στο μυαλό τους τα οικονομικά.

Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης έφερε το τέλος της χρυσής εποχής του Soyuzmultfilm. Νέες οικονομικές πραγματικότητες κατέστησαν αδύνατο για την κυβέρνηση να στηρίξει το στούντιο. Το 1989, το Soyuzmultfilm έγινε μια κερδοφόρα επιχείρηση και αναγκάστηκε να μπεί στην καπιταλιστική αγορά. Έχασε σχεδόν το 90% του προσωπικού και δημιουργούσε πλέον μόνο λίγες ταινίες.

Σήμερα το Soyuzmultfilm συνεχίζει την κινηματογραφική του παρουσία σίγουρα όμως όχι στον ίδιο βαθμό όπως την σοβιετική χρυσή εποχή.

 

  1. 1942 Fox, Hare and Cock (Лиса, Заяц и Петух)

  2. 1944 The Stolen Sun (Краденое солнце)

  3. 1945 The Lost Letter (Пропавшая грамота)

  4. 1946 Spring Melodies (Весе́нние мело́дии)

  5. 1947 The Humpbacked Horse (Конёк-Горбуно́к)

  6. 1947 To You, Moscow (Тебе́, Москва́!)

  7. 1948 The 7 coloured flower (Цветик-семицветик)

  8. 1949 Geese-Swans (Гуси-лебеди)

  9. 1949 Someone Else’s Voice (Чужой голос)

  10. 1949 Wonderful Bell (Чудесный колокольчик)

 

 

 

The 55 Best Russian and Soviet Films (1908-1999)

1. Otets Sergiy AKA Father Sergius, 1917 – Yakov PROTAZANOV
2. Stachka AKA Strike, 1924 – Sergei EISENSTEIN
3. Bronenosets Potyomkin AKA Battleship Potemkin, 1925 – Sergei EISENSTEIN
4. Po zakonu AKA By the Law, 1926 – Lev KULESHOV
5. Shinel aka The Overcoat, 1926 – Grigori KOZINTSEV, Leonid TRAUBERG
6. Tretya Meshchanskaya AKA Bed And Sofa, 1927 – Abram ROOM
7. Dom na Trubnoy aka The House on Trubnaya Square, 1928 – Boris BARNET
8. Potomok Chingis-Khana aka Storm Over Asia, 1928 – Vsevolod PUDOVKIN
9. Oblomok imperii AKA Fragments of Empire, 1929 – Fridrikh ERMLER
10. Putyovka v zhizn aka Road to Life, 1931 – Nikolay EKK
11. Okraina aka Outskirts, 1933 – Boris BARNET
12. Schastye aka Happiness, 1934 – Aleksandr MEDVEDKIN
13. Yunost Maksima aka Maxim’s Youth, 1935 – Grigori KOZINTSEV, Leonid TRAUBERG
14. Vesyolye rebyata aka Jolly Fellows, 1934 – Grigori ALEXANDROV
15. Chapaev AKA Chapayev, 1934 – Sergei VASILIEV, Georgi VASILYEV
16. Strogiy yunosha aka A Severe Young Man, 1936 – Abram ROOM
17. Aleksandr Nevskiy, 1938 – Sergei EISENSTEIN
18. Mechta AKA Dream, 1941 – Mikhail ROMM
19. Mashenka, 1942 – Yuli RAIZMAN
20. Ivan Groznyy I AKA Ivan the Terrible Part 1, 1944 – Sergei EISENSTEIN
20. Ivan Groznyy II: Boyarsky zagovor aka Ivan the Terrible Part 2, 1945 – Sergei EISENSTEIN
21. Zolushka AKA Cinderella, 1947 – Nadezhda KOSHEVEROVA, Mikhail SHAPIRO
22. Sorok pervyy aka The Forty-first, 1956 – Grigori CHUKHRAY
23. Karnavalnaya noch AKA Carnival Night, 1956 – Eldar RIAZANOV
24. Vesna na Zarechnoy ulitse aka Spring on Zarechnoy Street, 1956 – Marlen KHUTSIEV
25. Letyat zhuravli aka The Cranes are Flying, 1957 – Mikhail KALATOZOV
26. Ballada o Soldate AKA Ballad of a Soldier, 1959 – Grigori CHUKHRAY
27. Mne dvadtsat let AKA I am Twenty, 1964 – Marlen KHUTSIEV
28. Devyat dney odnogo goda AKA Nine days of one year, 1961 – Mikhail ROMM
29. Gamlet, 1964 – Grigori KOZINTSEV
30. Dobro pozhalovat, ili postoronnim vkhod vospreshchyon AKA Welcome, or No Trespassing, 1964 – Elem KLIMOV
31. Andrey Rublyov, 1966 – Andrei TARKOVSKY
32. Aybolit-66, 1966 – Rolan BYKOV (not link found)
33. Istoriya Asi Klyachinoy AKA Asya’s Happiness, 1967 – Andrei KONCHALOVSKY
34. Iyulskiy dozhd AKA July Rain, 1966 – Marlen KHUTSIEV
35. V ogne broda net AKA There is no Passage through Fire, 1967 – Gleb PANFILOV
36. Korotkie vstrechi AKA Brief Encounters, 1967 – Kira MURATOVA
37. Komissar, 1967 – Aleksandr ASKOLDOV
38. Nachalo AKA Debut, 1970 – Gleb PANFILOV
39. Monolog, 1972 – Ilya AVERBAKH (not link found)
40. Kalina krasnaya AKA The Red Snowball Tree, 1973 – Vasili SHUKSHIN (not link found)
41. Zerkalo AKA The Mirror, 1974 – Andrei TARKOVSKY
42. Sto dney posle detstva AKA One Hundred Days After Childhood, 1975 – Sergei SOLOVYOV
43. Neokonchennaya pyesa dlya mekhanicheskogo pianino AKA Unfinished Piece for Mechanical Piano, 1977 – Nikita MIKHALKOV
44. Pyat vecherov aka Five Evenings, 1978 – Nikita MIKHALKOV
45. Osenniy Marafon AKA Autumn Marathon, 1979 – Georgi DANELIA
46. Okhota na lis AKA Fox Hunting, 1980 – Vadim ABDRASHITOV
47. Polyoty vo sne i nayavu AKA Flights in Dream and Reality, 1982 – Roman BALAIAN
48. Moy drug Ivan Lapshin AKA My Friend Ivan Lapshin, 1984 – Aleksei GERMAN (not link found)
49. Parad planet AKA Parade of the Planets, 1984 – Vadim ABDRASHITOV (not link found)
50. Dni Zatmenija AKA The Days Of Eclipse, 1988 – Aleksandr SOKUROV
51. Malenkaya Vera AKA Little Vera, 1988 – Vasili PICHUL
52. Astenicheskiy sindrom AKA Asthenic Syndrome, 1989 – Kira MURATOVA
53. Brat AKA Brother, 1997 – Aleksei BALABANOV
54. Okraina aka The Outskirts, 1998 – Piotr LUTSIK
55. Khrustalyov, mashinu! AKA Khrustalyov, My Car!, 1997 – Aleksei GERMAN

 

Πηγή: kinoglaz.fr (1908-1957) και kinoglaz.fr (1958-1999)

Επίσης από: http://www.surrealmoviez.info

Τα λίνκς από το YouTube από Fristuti

 

Animation and USSR

Πέντε εκπληκτικά και βραβευμένα animation από την ΕΣΣΔ που άφησαν ιστορία στο παγκόσμιο animation:

1. Mest kinematograficheskogo operatora (1912) aka The Cameraman’s Revenge

Vladislav Starevich (August 8, 1882 – February 26, 1965)

Description: Mr. Grasshopper, a jilted cameraman, takes his revenge by filming Mr. Beetle and his mistress Ms. Dragonfly and then shows the results at a local cinema where Mrs. Beetle is in the audience. This was one of Starewicz’s first animated films, and stars very realistic animated beetles.

 

2. Skazka Skazok (1979) aka Tale of Tales

Yuri Borisovich Norshteyn or Yuriy Norshtein (born September 15, 1941)

Description: Animated film directed by Yuriy Norshteyn and produced by the Soyuzmultfilm studio in Moscow. It has won numerous awards, and has been acclaimed by critics and other animators as the greatest animated film of all time. It has been the subject of a 2005 book by Clare Kitson titled Yuri Norstein and Tale of Tales: An Animator’s Journey.

 

3. Seryy Volk end Krasnaya Shapochka (1990)

Garri Bardin (born September 11, 1941, Chkalov, Soviet Union)

Description: While Little Riding Hood and mother are making goodies, Grey Wolf has escaped from prison and is on his way to get new teeth. To the tune of “Mack the Knife”, he sings of how hungry he is. He goes to the doctor’s door where he finds a rabbit waiting outside. Grey Wolf knocks the door with rabbit’s head! Doctor lets him in. Wolf then sings to the tune of “Tea for Two”, about what a great man the doctor is while doctor sings in same tune how he doesn’t want to but reluctantly has to treat wolf. After doctor gives wolf new steel teeth, Wolf puts doctor through stomach. He later does same to rabbit. Little Riding Hood is on her way to Paris to visit grandmother. She meets wolf who is stopped from eating her, by three hunters passing by. Wolf then goes through gate where there is a metal detector. Metal detector is activated when wolf tries to pass through. Wolf pays toll. Little Riding Hood and Hunters (after paying their toll) also pass through. We see the Three Little Pigs to the instrumental theme of “Who’s Afraid of the Big Bad Wolf” before the wolf gobbles them up. Then we see the 7 Dwarfs and hear “Heigh Ho” as wolf gets them too. With all these people in wolf’s stomach, doctor decides to do a Russian dance to enjoy life causing body of wolf to bounce a bit. Wolf goes to Grandma’s house in Paris and puts her in stomach as Riding Hood comes in. Grandma Wolf grabs girl’s pie but his steel teeth gets ripped from mouth as he grabs pie causing everyone to escape from Wolf’s stomach and march and sing for peace. Wolf gets arrested with peace sign attached to him as Riding Hood’s mother is watching on TV and sings what she had just heard to herself. This is an amusingly entertaining musical Russian short that is a great tribute to modern American pop culture. Very worthy entry in Volume 5 of The International Tournee of Animation videocassette. By all means, seek this one out!

 

4. Yozhik v tumane (1975) aka Hedgehog in the Fog

Yuri Borisovich Norshteyn or Yuriy Norshtein (born September 15, 1941)

Description: This is a story about a little hedgehog (voiced by Mariya Vinogradova) and his friend bear cub (voiced by Vyacheslav Nevinnyy). They would meet every evening to drink tea, converse, and count the stars. One day, the hedgehog decided to bring raspberry marmalade. As he went to the bear to count the stars, he passed through the woods and found a horse standing in a fog. He is curious as to whether the horse would suffocate if it lay down in the fog. Being an explorer, the hedgehog decides to explore the fog.

He finds himself in a strange world inhabited by many frightening creatures (eagle-owl and the bat) but also helpful and kind ones (the dog and the fish); that world of silence and rustles, of darkness, high grass and enchanting stars. He hears the sound of the owl. He is so frightened that it seems to him that the owl is very close. He is frightened, but his curiosity keeps him exploring the unknown. The characters Hedgehog and Bear Cub are very kind and friendly. In contrast, the eagle-owl is very hostile, being on the hunt and not taking care of the beauty of the surrounding world.

 

5. Film, film, film (1968)

Fyodor Savelyevich Khitruk (Russian: Фёдор Саве́льевич Хитру́к; 1 May 1917 – 3 December 2012)

Description: This animated short is a parody of the process of film-making. Brilliantly imaginative and very funny.

 

Ο “νέος ιμπεριαλισμός” ως μετα-καπιταλισμός και βάλτου ρίγανη

Ο “νέος ιμπεριαλισμός” γίνεται η καθολική έννοια μιας πανταχούσα παρουσίας που χαρακτηρίζει την πραγματικότητα ως ιμπεριαλιστική καθ’ αυτήν. Μια τέτοια πραγματικότητα είναι προσβάσιμη στην ανάλυση και στην κριτική αφού οι αρχές δεν θα προσφέρουν καμιά θεωρητική ή πρακτική ανατροπή του κεφαλαίου αλλά αντιθέτως την διατήρησή του και την ενδυνάμωση της κυριαρχίας του. Ο ιμπεριαλισμός γίνεται η πολιτική πραγματικότητα που για να γίνει μπορετή η αποδεύσμευσή του από αυτήν πρέπει να εγκαθιδρυθεί ο καθαρός καπιταλισμός του ελεύθερου εμπορίου και της ατομικής ιδιοκτησίας. Με άλλα λόγια ο ιμπεριαλισμός είναι η κακή προέκταση του καλού καπιταλισμού ή καλύτερα το κακό πρόσωπο του ανθρώπινου καπιταλισμού.

Υπάρχει δηλαδή ένας νέου τύπου μετα-ιμπεριαλισμός ενός κακού μετα-καπιταλισμού. Το τέλος της ιστορίας της δυτικής διανόησης έχει αποδεσμεύσει από την ίδια την όποια διαλεκτική σκέψη. Αυτό που παραμένει και συνεχίζει να αναλύει την πραγματικότητα είναι μια μεταφυσική μετα-μεταφυσικού τύπου παρανόηση της εγελιανής άρνησης, δηλαδή ο συλλογισμός από το παλιό να βγεί το νέο και από το νέο το καλο νέο αλλά μπορεί και το κακό νέο με προσδιορσμούς καθαρότητας και μη σύγκρουσης.

Το δίδυμο Μηλιός και Σωτηρόπουλος έχει πολλά να πεί για την ανάγκη του “νέου” μια που το τέλος της ιστορίας έχει ήδη ιδεολογικά χωνευτεί από τον περασμένο αιώνα.

 

” (…) ο καπιταλισμός έχει υποστεί ριζικούς και δομικούς μετασχηματισμούς, με αποτέλεσμα η ανάλυση του Μαρξ να μην επαρκεί πλέον για την πλήρη περιγραφή του“. (σελ. 2)

“Ο Weber ολοκλήρωσε το επιχείρημά του με την παρατήρηση ότι ο φιλελεύθερος καπιταλισμός μπορεί να τιθασεύσει την επεκτατική τάση του κράτους και σε σημαντικό βαθμό να περιορίσει το φαινόμενο του ιμπεριαλισμού. Στο πλαίσιο αυτό εισήγαγε μία θεμελιώδη διάκριση η οποία – όπως θα δούμε στη συνέχεια – έμελε να έχει πολλούς μεταγενέστερους οπαδούς. Η ιμπεριαλιστική «αρπακτική» μορφή του καπιταλισμού, κατά βάση συνδεδεμένη με μονοπωλιακά οικονομικά συμφέροντα, δεν είναι τίποτα περισσότερο από μία απόκλιση από τον καπιταλισμό του ελεύθερου εμπορίου και της ατομικής ιδιοκτησίας. Αναπτύσσοντας με διαφορετικό τρόπο το επιχείρημά του, ο Weber συμμερίζεται σε κάποιο βαθμό τα συμπεράσματα των κλασικών μαρξιστικών θεωριών του ιμπεριαλισμού: παραδέχεται, δηλαδή, τη μερική σύνδεση ανάμεσα στον ιμπεριαλισμό και τη μονοπωλιακή οργάνωση της οικονομίας, υποστηρίζοντας όμως παράλληλα ότι η δυνατότητα μετάβασης σε ένας ειρηνικό φιλελεύθερο καπιταλισμό δεν θα έπρεπε σε καμία περίπτωση να αποκλειστεί”. (σελ. 6)

” (…) ο καθαρός φιλελεύθερος καπιταλισμός δεν έχει ανάγκη την ιμπεριαλιστική επέκταση για την αναπαραγωγή του. (…) ο φιλελεύθερος καπιταλισμός ήταν «από τη φύση του αντι-ιμπεριαλιστικός», έτσι «δεν μπορούμε να εξάγουμε άμεσα από αυτόν ιμπεριαλιστικές τάσεις όπως αυτές που υφίστανται, αλλά πρέπει προφανώς να δούμε τις τελευταίες μόνο σαν ξένα στοιχεία, μεταφερόμενα στον κόσμο του καπιταλισμού από εξωτερικούς χώρους και υποστηριζόμενα από μη-καπιταλιστικούς παράγοντες στη σύγχρονη ζωή» (όπ. παρ.: 96). Ο ιμπεριαλισμός δεν θα έπρεπε λοιπόν να ερμηνευτεί σαν μία αναγκαία φάση του καπιταλισμού, αλλά σαν ένα μεταβατικό φαινόμενο μέχρι τον τελικό θρίαμβο του καπιταλισμού”. (σελ. 7)

“Ενδεικτική είναι η αξιομνημόνευτη παρέμβαση της Arendt (1951). Δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη σύνδεση ανάμεσα στη φασιστική και ιμπεριαλιστική ιδεολογία, υποστήριξε ότι οι ρατσιστικές ιδεολογίες του ιμπεριαλισμού και οι μη-φιλελεύθερες δομές της ιμπεριαλιστικής πολιτικής συμβάλλουν αργά ή γρήγορα στο φασισμό. Κατέληξε, μάλιστα, στο ίδιο συμπέρασμα με τον Schumpeter, επισημαίνοντας ότι σε τελευταία ανάλυση ο ιμπεριαλισμός είναι αποτέλεσμα κατάλοιπων από προ-δημοκρατικές κοινωνικές δομές οι οποίες επιβιώνουν στις μοντέρνες βιομηχανικές κοινωνίες. Κατά συνέπεια, ο καθαρός φιλελεύθερος καπιταλισμός δεν έχει ανάγκη τον ιμπεριαλισμό για την αναπαραγωγή του”. (σελ. 9)

“Όπως εύκολα μπορούμε να παρατηρήσουμε, μεγάλη ήταν η σύγκλιση στην άποψη ότι ο ιμπεριαλισμός αντιστοιχεί σε μορφές καπιταλισμού που αποκλίνουν από την αντίστοιχη φιλελεύθερη του μορφή“. (σελ. 10)

(και εδώ μια ματιά παρακαλώ!)

Από τον στρατιωτικοφεουδαρχικό ιμπεριαλισμό της τσαρικής Ρωσίας στον γραφειοκρατικό ιμπεριαλισμό της ΕΣΣΔ μέχρι και τον καπιταλιστικό ιμπεριαλισμό της σημερινης Ρωσίας.

Ένα ωραίο πλούσιο γεύμα από τον αρχιμάγειρα Zbigniew Marcin Kowalewski και μια εικόνα η οποία αναμφίβολα θα τον γοήτευε:

putin-stalin1

“Ο ≪ιμπεριαλιστικός οικονομισμός≫ [ΣτΜ], η άρνηση του δικαιώματος των λαών στην αυτοδιάθεση, ο οποίος (υπό τις επικρίσεις του Λένιν) εξαπλώθηκε μεταξύ των Ρώσων Μπολσεβίκων, ήταν μια ακραία της εκδήλωση. Στην πραγματικότητα, ισχύει το ακριβώς αντίθετο: η κρατική απόσχιση ενός καταπιεσμένου λαού είναι η προϋπόθεση για την καταστροφή των αποικιακών σχέσεων, μολονότι δεν το εγγυάται. Ο Βασίλ Σακράι (Vasyl Shakhrai), ο μπολσεβίκικος αγωνιστής της ουκρανικής επανάστασης, το είχε ήδηκαταλάβει αυτό από το 1918 και άσκησε δημοσίως πολεμική στον Λένιν για το ζήτημα αυτό10. Πολλοί άλλοι μη-ρώσοι κομμουνιστές το κατάλαβαντότε, ειδικά ο ηγέτης της τατάρικης επανάστασης, Μιρσαΐντ Σουλτάν Γκαλίεφ. Ήταν ο πρώτος κομμουνιστής που αποσύρθηκε από τη δημόσιαπολιτική ζωή κατ’ απαίτηση του Στάλιν, το 1923.”

“Με την εγκαθίδρυση του σταλινικού καθεστώτος, αποκαταστάθηκε η ιμπεριαλιστική κυριαρχία της Ρωσίας επί όλων εκείνων των λαών, που είχαν προηγουμένως κατακτηθεί και αποικιοποιηθεί, όσοι παρέμειναν εντός των συνόρων της Σοβιετικής Ένωσης απαρτίζοντας πλέον το μισό του πληθυσμού της, καθώς επίσης και επί των νέων προτεκτοράτων: Μογγολία και Τούβα.”

“Η κρίση του σοβιετικού γραφειοκρατικού καθεστώτος και του ρωσικού ιμπεριαλισμού ήταν τόσο μεγάλη που, προς έκπληξη όλων, η ΕΣΣΔκατέρρευσε το 1991, όχι μόνο χωρίς έναν παγκόσμιο πόλεμο, αλλά ακόμα και χωρίς εμφύλιο πόλεμο.”

” (…) Ετσι, μπορούμε να πούμε πως στο σύγχρονο ιμπεριαλιστικό σύστημα, όπου περίπου 200 κράτη έχουν “πολιτική ανεξαρτησία”, έχει διαμορφωθεί ένα καθεστώς ανισότιμης αλληλεξάρτησης μεταξύ των καπιταλιστικών κρατών, που μοιάζει με μια ιμπεριαλιστική “πυραμίδα”, όπου κάθε καπιταλιστικό κράτος καταλαμβάνει τη δική του θέση, στη βάση της ισχύος του (οικονομικής, πολιτικής, στρατιωτικής). Βεβαίως, η θέση των κρατών μεταβάλλεται, λόγω της επίδρασης του νόμου της ανισόμετρης ανάπτυξης.

1. “… που μοιάζει με μια ιμπεριαλιστική “πυραμίδα”, όπου κάθε καπιταλιστικό κράτος καταλαμβάνει τη δική του θέση“: ΄τοτε γιατί να μην υποθέσουμε ότι όλες οι χώρες, οι περίπου 200” δηλαδή δεν μπορεί να θεωρηθούν ιμπεριαλιστικές; Γιατί όμως το ιμπεριαλιστικό σύστημα θεωρείται και παρουσιάζεται ως οικονομική “πυραμίδα”; Ποιά χώρα αλήθεια δεν είναι καπιταλιστική όταν περίπου 200 είναι καπιταλιστικές; Δηλαδή θα μπορούσε να υποθέσει κάποιος ότι η παρούσα πολιτική πραγματικότητα είναι ένα ιμπεριαλιστικό αποκλεισμένο στεγανό;

(…) Στην πραγματικότητα, οι πολιτικές δυνάμεις διαφορετικών ιδεολογικών αποχρώσεων αναγνωρίζουν τις νέες ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και τη διαφαινόμενη ανακατάταξη στο παγκόσμιο σύστημα και χαρακτηρίζουν “εκδημοκρατισμό” των διεθνών σχέσεων, “πολυπολικό κόσμο” την τάση ν’ αλλάξει ο συσχετισμός, όπως διαμορφώθηκε μετά τις ανατροπές στις σοσιαλιστικές χώρες, αλλά και τη διεύρυνση κι εντατικοποίηση της δράσης του ΝΑΤΟ, της ΕΕ τα τελευταία 20 χρόνια. Ο νέος συσχετισμός περιλαμβάνει την ενίσχυση των Γερμανίας, Ρωσίας, Κίνας, Βραζιλίας και άλλων κρατών.

2.Ο νέος συσχετισμός περιλαμβάνει την ενίσχυση των Γερμανίας, Ρωσίας, Κίνας, Βραζιλίας και άλλων κρατών.“: Δεν θα μπορούσε εδώ να εξηγηθεί υλιστικά από που προκύπτει αυτός ο νέος συσχετισμός και γιατί περιλαμβάνει την ενίσχυση π.χ της Ρωσίας, για να το συγκεκριμενοποιήσουμε;

(…) Οι διάφορες προτάσεις τους, όπως π.χ. η διεύρυνση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ με άλλες χώρες ή η αύξηση του παγκόσμιου ρόλου της ΕΕ ή ακόμη της Ρωσίας και της Κίνας στις διεθνείς υποθέσεις, δεν είναι ικανές να βάλουν σε άλλες “ράγες” τις εξελίξεις. Και αυτό γιατί δεν μπορούν να σταματήσουν τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, οι οποίες εκδηλώνονται για τις πρώτες ύλες, την Ενέργεια και τους δρόμους μεταφοράς της, τη μάχη για τα μερίδια των αγορών. Ο μονοπωλιακός ανταγωνισμός είναι που οδηγεί σε τοπικές ή και γενικευμένες στρατιωτικές επεμβάσεις και πολέμους.

3.η αύξηση του παγκόσμιου ρόλου της ΕΕ ή ακόμη της Ρωσίας και της Κίνας στις διεθνείς υποθέσεις, δεν είναι ικανές να βάλουν σε άλλες “ράγες” τις εξελίξεις. Και αυτό γιατί δεν μπορούν να σταματήσουν τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις“: Από την μια δηλαδή θεωρείται ιμπεριαλιστική δύναμη η ΕΕ αλλά και η Ρωσία όπως και η Κίνα αλλά από την άλλη ποιός και με ποιά πραγματολογικά κριτήρια διαφαίνεται μια προσπάθεια “να σταματήσουν τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις”; Αν κάποιος προσπαθεί αλήθεια να σταματήσει τις όποιες ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις χαρακτηρίζεται ταυτόχρονα και ιμπεριαλιστική δύναμη;

(…) Οι εργαζόμενοι δεν έχουν κανένα συμφέρον να πιστέψουν πως είναι δυνατόν να “εκδημοκρατιστούν” ο καπιταλισμός και οι διεθνείς σχέσεις και να επιλέξουν ιμπεριαλιστή που δήθεν θα υλοποιήσει κάτι τέτοιο.

4.να επιλέξουν ιμπεριαλιστή που δήθεν θα υλοποιήσει κάτι τέτοιο“: ένας τέτοιος συλλογισμός όμως δεν είναι το συμπέρασμα του ότι η πραγματικότητα διαχέεται από ένα υπεριμπεριαλιστικό πνεύμα με την βοήθεια του οποίου αποκαθηλώνεται η πολιτική και οικονομική διαλεκτική σχέση του τι είναι ιμπεραιλισμός;

 

 

ΕΣΣΔ; Τι είν’ αυτό;

Έχω ρωτήσει μαθητές σε διάφορα σχολεία του Λονδίνου σχετικά του ποιοί είναι αυτοί, όχι απλά που έχουν νικήσει τους Ναζιστές, αλλά ποιοί ήταν απλά ενάντια στη Ναζιστική Γερμανία.  Πήρα απαντήσεις από διάφορες χώρες, άλλες σωστές και άλλες λάθος, αλλά το βασικότερο που δεν ακούστηκε από κάνενα ήταν το: Σοβιετική Ένωση. Όταν τελικά ανέφερα την χώρα αυτή, τους κυρίεψε μια διερώτηση σχετικά με ποιά είναι αυτή η χώρα. Ούτε που είχαν άκουσει το όνομα αυτής της Ένωσης, δεν είχαν ιδέα ούτε κατά που πέφτει.
Σε μια εικοσαετία η ιστορική μνήμη θα έχει ξεχαστεί, όχι μόνο ως βιώμα, αλλά ως όρος επίσης. Η ιστορία θα έχει τόση επαφή με την πραγματικότητα όση έχει ο θάνατος με την αιωνιότητα. Η ιστορία ως εκπαιδευτικό μάθημα πάντα θα υπάρχει και ότι υπάρχει έγκειται μόνο εξαιτίας του χρόνου. Η διαφορά τώρα είναι ότι η ιστορία αναδιπλώνεται στο χρόνο όπου το κεφάλαιο έχει ήδη εισβάλει. Θες να αλλάξεις την ιστορία; Αυτό σημαίνει αλλάζω την ιστορία: όχι αλλάζω τα γεγονότα αλλά αλλάζω αυτό που αλλάζει τα γεγονότα.
The Great Patriotic War of 1941-1945. Banner of Victory over Berlin, 1945 (RIA Novosti / Haldei)

The Great Patriotic War of 1941-1945. Banner of Victory over Berlin, 1945 (RIA Novosti / Haldei)

As little as 13 percent of Europeans think the Soviet Army played the leading role in liberating Europe from Nazism during WW2, a recent poll targeting over 3,000 people in France, Germany and the UK reveals.

The majority of respondents – 43 percent – said the US Army played the main role in liberating Europe. The survey, carried out from March 20 to April 9, 2015, was conducted by the British ICM Research agency for Sputnik News.

Over 50 percent of Germans and over 61 percent of French citizens believe their ancestors were liberated by the Americans. Nearly fifty percent of Britons think British forces actually played the key role in ending the Second World War. Only 8 percent of respondents in France and 13 percent in Germany credited the Soviet Army for the victory.

WW2 lasted from 1939 to 1945 and involved over 80 countries and regions. Up to 70 million people are believed to have lost their lives. However, the USSR suffered the biggest losses. At least 27 million Soviet citizens died during the war.

Russian, US diplomats honor WWII victory together

The US hoped to stay out, not taking part in WW2. Between 1935 and 1939 the US Congress passed a series of Neutrality Acts meant to prevent Americans becoming involved. President Harry S. Truman was quoted as saying by the New York Times in June 24, 1941: “If we see that Germany is winning, we ought to help Russia and if Russia is winning we ought to help Germany, and that way let them kill as many as possible, although I don’t want to see Hitler victorious under any circumstances. Neither of them thinks anything of their pledged word.”

Various estimates say the Soviet Red Army liberated nearly half of Europe’s territory, which comprise 16 modern European countries. Allied forces liberated nine countries, while six more were freed by the Soviets and the Allies together, according to RIA Novosti’s count. The combined population of the territories, in which the Red Army beat back Hitler’s forces, was about 120 million people.

The Red Army also had to face the lion’s share of Nazi forces on the Eastern Front – about five million soldiers. The vast majority of Hitler’s military hardware was also concentrated in the East: 5,400 artillery pieces, 54,600 mortars and over 3,000 warplanes. Combined, it amounted to three-fourths of the heavy weapons at Hitler’s disposal. By the end of the war, the Soviets had destroyed over 70 percent of the enemy’s forces.

The Eastern Front was the widest, spanning four to six thousand kilometers, which is four times more than the North African, Italian and Western European frontlines combined. It was also the hottest, seeing 1,320 days of combat compared to North Africa’s 309 and Italy’s 49.

In mid-April 1945, the Soviet Army started the final offensive against the German capital, and on April 21, they entered Berlin. On April 27, the Red Army linked up with American troops at the River Elbe, cutting the German army in two. At the time, the commander of the US 12th Army Group, General Omar Bradley, praised the Soviet troops for their resolve in forcing the Germans out of Russia. On 2 May 1945, the Berlin garrison finally surrendered to the Soviet army. On 4 July 1945, US Independence Day, American troops officially took charge of their occupation sector in southwest Berlin.

In January, 1945, the Soviet Army liberated the Nazis’ biggest concentration camp at Auschwitz, in southwestern Poland, which was seen as a symbolic landmark.

Biker blacklist: Russia’s Night Wolves on WWII ride denied entry to Poland

Earlier this year, in January, Polish foreign minister Grzegorz Schetyna bluntly dismissed Russia’s role in the liberation of the Auschwitz death camp, claiming it was liberated by Ukrainians.

“Maybe it’s better to say … the First Ukrainian Front and Ukrainians liberated [Auschwitz], because Ukrainian soldiers were there, on that January day, and they opened the gates of the camp and they liberated the camp,”Schetyna said in an interview with Polskie Radio.

Russian Foreign Minister Sergey Lavrov called his comments “sacrilegious and cynical.”

“Auschwitz was liberated by the Red Army, which included Russians, Ukrainians, Chechens, Tatars and Georgians, among others,” Lavrov emphasized, calling Schetyna’s words a “mockery of history [that] needs to be stopped.”

Πηγή: rt