Νυχτολόγιο 12: Ανεργία, ο ελεύθερος χρόνος

​Ο χρόνος δεν μπορεί να είναι άλλος παρά κοινωνικός. Ο άνεργος δεν έχει ελεύθερο χρόνο. Η ελευθερία του χρόνου έγκειται στην κοινωνική χειραφέτηση. 

Η συμπόνια δεν ενοχοποιεί την καθημερινότητά. Ο μικροαστισμός καταγίνεται να λυπάται ή να περιμένει μάταια την καθαρή επανάσταση. 

Ο μικροαστός δεν εκφράζει συμπόνια γιατί η συμπόνια απαιτεί αυξημένη αντοχή του κόσμου που χάνεται μέσα στο τίποτα της εκμετάλλευσης.

Το χρήμα εξαργυρώνει τον χρόνο που χάνεις. Ο ανενεργός χρόνος είναι ο χρόνος του άνεργου. Ο άνεργος δεν υπάρχει στον κοινωνικό χρόνο. Σιγά σιγά αποδεσμεύεται από την κοινωνική σφαίρα και αφανίζει τους χρονικούς κοινωνικούς δεσμούς του με τον κόσμο.

Ο καπιταλισμός γίνεται η κατοχή της χρονικότητας που θέλει να ζεις στο παρόν, μόνο σ’ αυτό χωρίς να κοιμάσαι. 

Το μέλλον γίνεται η σκέψη που δημιουργεί φόβο, μια προαποφασισμένη καταστροφή. Το παρελθόν έχει τελειώσει ήδη. 

Πόλεμος εναντίον του φόβου.

Πόλεμος εναντίον της προαποφασισμένης καταστροφής.

Πόλεμος εναντίον του τελειωμένου ήδη.

Όταν δεν έχεις ελεύθερο χρόνο – όντας εκτεθειμένος στον απεριόριστο χρόνο – είναι γιατί δεν έχεις κερδίσει την κοινωνική ψυχολογία.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s