Ο σοσιαλισμός οικοδομείται με την κάλπη

H σοσιαλιστική προοπτική και η οργάνωση της εργατικής λαϊκής τάξης για την εργατική εξουσία πρέπει στα αλήθεια να περιμένει την λύση του κυπριακού προβλήματος ή έπρεπε ήδη να έχει θέσει τις βάσεις ούτως ώστε ο αγώνας να μην είχε σταματήσει ποτέ; Εκ των πραγμάτων και ως θέση το αίτημα για σοσιαλισμό μπαίνει στην άκρη από την κυπριακή αριστερά με το πρόσχημα ότι αρχικά πρέπει να λυθεί το κυπριακό πρόβλημα και μετά ν’ αρχίσει ο αγώνας για ένα σοσιαλιστικό κράτος.

Με βάση λοιπόν αυτήν τη θέση προκύπτουν κάποια προβλήματα σχετικά με την προοπτική του σοσιαλισμού, δηλαδή την εφικτότητα αλλά και την αναγκαιότητα του σοσιαλισμού στο νησί όσο και με των προϋποθέσων για την υλοποίηση της σοσιαλιστικής αναγκαιότητας.

Αρχικά ας αναλύσουμε το δόγμα της υφιστάμενης κυπριακής αριστεράς/ΑΚΕΛ περί λύσης και μετά σοσιαλισμός. Διαβάζουμε λοιπόν αποσπάσματα από την “δική μας αντίληψη για το Σοσιαλισμό στα δεδομένα της Κύπρου”:

O αγώνας για σοσιαλισμό θα στηριχθεί στην κατάκτηση της πολιτικής πλειοψηφίας του λαού εκφρασμένης μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες και που θα επιτυγχάνεται με την καθημερινή πάλη για την προώθηση των συμφερόντων των ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων και τη συνεχή διαφώτιση” – Με άλλα λόγια ο αγώνας για σοσιαλισμό, και όχι ο σοσιαλισμός, θα αναδυθεί μέσα από τις κάλπες. Η πλειοψηφία είναι αυτή που θα καθορίσει την εκάστοτε πολιτική πενταετία. Μια τέτοια όμως σοσιαλιστική προοπτική γίνεται μια διαχειριστική πολιτική του καπιταλιστικού μοντέλου αφού δεν αμφισβητείται ουσιαστικά. Ο αγώνας του κόμματος στερείται την σοσιαλιστική προοπτική επικεντρωνοντας τις ενεργειες του στη διατηρηση της πλειοψηφικής δύναμης.

H κατάκτηση της πολιτικής πλειοψηφίας θα πραγματοποιηθεί μέσον της συνεργασίας και συμμαχίας όλων εκείνων των πολιτικών δυνάμεων, οι οποίες στον ένα ή στον άλλο βαθμό θα ενδιαφέρονται για την υλοποίηση του κοινωνικού μετασχηματισμού.” (…) Συστατικό των κινητήριων δυνάμεων από άποψης εθνικής προέλευσης αποτελούν τόσο οι δυό κοινότητες της Kύπρου, E/K και T/K οσον και οι Aρμένηδες, Λατίνοι και Mαρωνίτες. Eίναι κι’ αυτός ενας επιπρόσθετος λόγος που επιβάλλει την ορθή επίλυση του εθνικού ζητήματος που προβάλλει σαν προϋπόθεση τόσο για το κοινωνικό μετασχηματισμό οσο και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού.” – Όπως προκύπτει το συστατικό των κινητήριων δυνάμεων είναι τύπου εκλογικής/πλειοψηφικής δυναμικής και όχι ταξικής βάσης. “Το πέρασμα προς το σοσιαλισμό θα γίνει με δημοκρατικές ειρηνικές μορφές στη βάση της πολιτικής κατάκτησης της πλειοψηφίας του λαού”. Δηλαδή το ότι επιβάλλεται πρώτα η “επίλυση του εθνικού ζητήματος” ως προϋπόθεση της οικοδόμησης του σοσιαλισμού μοιαζει σαν να επιβαλλεται μια ορθη λυση που στοχο έχει την διασφαλιση της πλειοψηφικής νίκης στα εκλογικά κέντρα ούτως ώστε να γίνεται αυτό η βασική προϋπόθεση για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού. Ως εκ τούτου το ΑΚΕΛ δηλώνει κατηγορηματικά ότι “η λύση του Kυπριακού τίθεται σε πρώτο πλάνο και υπερέχει του αγώνα για σοσιαλισμό.” – Με άλλα λόγια δεν διασαφηνίζεται η πολιτική φύση της προσπάθειας επίλυσης. Πως διακαιλογείται αλήθεια και τι είδους πολιτική ασκεί το ΑΚΕΛ για την επίλυση του προβλήματος εάν η προοπτική του σοσιαλισμού έρχεται σε δεύτερη μοίρα;

Tο σοσιαλιστικό μέλλον των δύο κοινοτήτων δεν συνάδει με την ένωση, απόσχιση ή διπλή ένωση, αλλά είναι συνυφασμένο με μια ενωμένη Kύπρο. H σοσιαλιστική ομοσπονδία πρέπει να βασίζεται στον αυστηρό σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών, καθώς και των δικαιωμάτων των δύο κοινοτήτων στα πλαίσια της πολιτικής τους ισότητας. Mέσα στο σοσιαλιστικό κράτος θα επιδιωχθεί η δημιουργία συνθηκών, όπου οι χωριστικές επιδιώξεις θα αντικρύζονται από τον κυπριακό λαό σαν αναχρονισμός και όπου αναζητούνται λύσεις για τις εκκρεμότητες στις σχέσεις των δυο κοινοτήτων.” – Το ΑΚΕΛ μιλάει για ένα ομοσπονδιακό κράτος, για μια ενωμένη Κύπρο και αμέσως μετά για μια σοσιαλιστική ομοσπονδία. Σε αυτό το σημείο διακρίνεται ένα μπέρδεμα όσον αφορά την ενωμένη Κύπρο και την σοσιαλιστική ομοσπονδία. Για το ΑΚΕΛ μάλλον η μη σοσιαλιστική επίλυση του κυπριακού είναι μια καλύτερη σοσιαλιστική επίλυση που θα μας οδηγήσει σε ομοσπονδιακό σοσιαλιστικό κράτος αλλά χωρίς να μας προσδιορίζει το πως παρά να μας προσφέρει ένα φαντασιακό άλμα της οικοδόμησης του σοσιαλισμού.

Εάν η εργατική τάξη δεν διαπαιδαγωγήθηκε τόσα χρόνια για μια σοσιαλιστική προοπτική, εάν δεν έχει μπει στην ημερήσια διάταξη η σοσιαλιστική προοπτική και οικοδόμηση, εάν δεν έγινε για το λαό μια καθημερινή απαίτηση που να εκφράζεται συλλογικά στους χώρους εργασίας τότε πως και γιατί να γίνει αυτόματα η στροφή από το κόμμα του εργαζόμενου λαού και από τον ίδιο τον λαό για μια σοσιαλιστική οικοδόμηση; Όταν δεν έχει συζητηθεί η αναγκαιότητα του σοσιαλισμού στο κομματικό μηχανισμό του ΑΚΕΛ πως είναι δυνατόν να διαπεράσει η ιδέα στα λαϊκά στρώματα της κοινωνίας όσο και η εφικτότητα ενός τέτοιου πολιτικού αιτήματος. Εάν δεν έχει δημιουργηθεί από το 1974 καμιά ουσιαστική ταξικά κινηματική εναντίωση στην αστική τάξη η οποία διέλυσε τις εργατικές και λαϊκές αντιστάσεις τότε πως θα ανασυγκροτηθεί η λαϊκή αντίσταση όταν η επίλυση του προβλήματος επισκιάζει τις προϋποθέσεις που θα έπρεπε να διαφωτίσει; Ένα τέτοιο δόγμα του πρώτου πλάνου επίλυσης και μετά σοσιαλισμού γίνεται αναπόφευκτος και ο συμβιβασμός με το κεφάλαιο και η αδιαμφισβήτητη εξάρτηση από αυτό. 

Για το AKEΛ μοναδική πηγή εξουσίας είναι η κυρίαρχη θέληση του λαού. Tο σοσιαλιστικό κράτος δικαίου στο οποίο προσβλέπουμε είναι ασυμβίβαστο με τη δικτατορία οποιασδήποτε τάξης.” – Δεν είναι λοιπόν τόσο περίεργο που το ΑΚΕΛ επιδιώκει πρώτα την επίλυση του προβλήματος και μετά τις προϋποθέσεις για τον αγώνα για σοσιαλισμό. Ο σοσιαλισμός για το ΑΚΕΛ είναι θέμα πλειοψηφικό, εκλογικό δηλαδή, και όχι ταξικά προσδιορισμένο. Η δικτατορία του προλεταριάτου δεν είναι σοσιαλισμός για το ΑΚΕΛ αλλά το ασυμβίβαστο του ολοκληρωτισμού.

Η πολιτική λογική “πρώτα εθνική ανεξαρτησία και μετά σοσιαλισμός” πρέπει σίγουρα και αρχικά να εξηγηθεί από το ΑΚΕΛ έτσι ώστε να γίνει κατανοητό και να μην παραμένει απλό αξίωμα. Επίσης πρέπει να εξηγηθεί πως βαση αυτής της συλλογιστικής τα εργατικά-λαϊκά στρώματα δεν έχουν απομακρυνθει από την ταξική οργάνωση και την πάλη.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s