Αναπνέω την ασφυξία

Η κάθε ιστορική εποχή, όπως και αυτή που βιώνουμε, συνίσταται κάθε φορά από τις τρεις παρακάτω υλικές συνθήκες:

1. Την ασφυξία
2. Την πραγματικότητα
3. Την αναπνοή

Η ασφυξία είναι η πραγματικότητα που γίνεται αναπόσπαστο μέρος μιας υποκειμενικότητας που απορροφά μόνο το ατομικό θρόισμα των ψευδοσκέψεων. Από μια τέτοια ασφυξία απορρέει μόνο η ανάγκη να διατηρηθεί ως τέτοια γιατί επιθυμεί μόνο την επιθυμία.

Η πραγματικότητα κάτω από τέτοιες υλικές συνθήκες διαμαρτύρεται μια που το βάρος της ασφυκτικής ύπαρξης γίνεται η ανυπόφορη ζωή. Ως τέτοια η πραγματικότητα από την μια αδιαφορεί για την ανυπόφορη ζωή αλλά ταυτόχρονα δυσανασχετεί με την επιμέρους αποδιοργάνωση που δεν εκπληρώνεται η χειραφετητική της κοινωνικοπολιτική παρουσία.

Η αναπνοή επαναστατεί. Η αναπνοή αποκαθηλώνει ότι αδυνατεί να αναπνεύσει. Η πραγματικότητα εδώ άρει αυτό που την απειλεί. Με άλλα λόγια αρνείται αυτό που την καθορίζει να είναι αυτό που δεν είναι. Η πραγματικότητα αρνείται την ασφυξία και αναπνέει την πραγματικότητα που επιβάλλεται ως δικτατορία του προλεταριάτου.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s