Το Ακελικό τρενάκι της συγκίνησης

Αν έχετε δώσει το παρόν σας στην αντικατοχική εκδήλωση για την καταδίκη των Μαύρων Επετείων του πραξικοπήματος και της εισβολής χθες Τετάρτη στο Αμφιθέατρο στο Σκαλί Αγλαντζιάς με ομιλητή τον Γ.Γ. της Κ.Ε. του ΑΚΕΛ Άντρο Κυπριανού τότε θα έχετε διακρίνει κάποιες ιδιαιτερότητες και προβληματικά στοιχεία ως προς το περιεχόμενο της εκδήλωσης.

Θεωρώ λοιπόν ότι είναι σημαντικό να καταδειχθούν τα προβληματικά στοιχεία της εκδήλωσης.

Η εκδήλωση λοιπόν σε ένα γενικότερο πλαίσιο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένα κοκτέιλ άκρατου συναισθηματισμού. Ο συναισθηματισμός της εκδήλωσης ήταν ένας πυρήνας ακράτειας.

Ας το πάρουμε από την αρχή:

Ο Γ.Γ. της Κ.Ε. του ΑΚΕΛ Άντρος Κυπριανού έχει συντάξει μια ομιλία στην οποία οι λέξεις καπιταλισμός και κεφάλαιο ήταν απούσες. Είναι πραγματικά περίεργο όταν μιλάς για φασισμό να μην αναφέρεις και να εξηγείς αυτό που το παράγει. Επίσης ο ιμπεριαλισμός είχε αναφερθεί μια δυο φορές αλλά μέσα σε ένα πλαίσιο κατακτητικού μοντέλου που θα μπορούσε να μην έχει σχέση με το κεφάλαιο και το καπιταλιστικό σύστημα. Ο ιμπεριαλισμός στην ομιλία του κ. Κυπριανού χαρακτηριζόταν από μια υπαρξιακή ατομικίστικη προσέγγιση λόγω της επίκλησης στο προσωπικό συναίσθημα παρά να είχε αναλυθεί σε ένα πολιτικό πλαίσιο. Η ομιλία και η κριτική στον ιμπεριαλισμό εστιάστηκε σε μια μασκαρεμένη συναισθηματική ρητορική ενάντια στη δεξιά για να αποφευχθεί όποια ανάλυση στο φαινόμενο του ιμπεριαλισμου.

Η ομιλία χθες ήταν ένα συγκινησιακό roller coaster που οδηγούσε σε συναισθηματικά αδιέξοδα στο ζενίθ και σε έστελνε αδιάβαστο στο ναδίρ. Η νεολαία της ΕΔΟΝ ήταν οι κομπάρσοι του συνθήματος, με άλλα λόγια, παρέμβαιναν ακριβώς όπου χρειαζόταν κατά τη διάρκεια της ομιλίας. Ήμουν σίγουρος ότι έκαναν πρόβες. Από την μια διέκρινα δηλαδή μια συναισθηματική βόμβα λόγου στην ομιλία αλλά ταυτόχρονα μια πυροτεχνική παρέμβαση συνθημάτων από την νεολαία.

Μετά ακολούθησε μια θεατρική παράσταση. Η χθεσινή θεατρική παράσταση ήταν η αισθητική μορφή της ομιλίας. Η συναισθηματική πανδαισία εκφράστηκε για όσο κράτησε η παράσταση. Με άλλα λόγια η θεατρική παράσταση ήταν μια δεσμευτική τελετουργία στο συναίσθημα. Δεν υπήρχε άλλος χώρος εκτός από το συναίσθημα. Η αποκλειστικότητα του άκρατου συναισθηματισμού απέκλεισε με βίαιο τρόπο κάθε μορφή σκέψης. Η χθεσινή αυξομείωση των συναισθημάτων και η συνεχής αναπαραγωγή του δεν παραχωρούσε κυριολεκτικώς ούτε χρόνο αλλά ούτε χώρο για σκέψη. Η σκέψη χθες ήταν μια απαγορευμένη λειτουργία μέχρι μεταφραζόταν σαν μια απειλή.

Advertisements

4 thoughts on “Το Ακελικό τρενάκι της συγκίνησης

    1. fristuti Post author

      φίλε άνεφ, το να βρίζεις αδικεί αρχικά μονάχα εσένα. Θα σε παρακαλούσα να τεκμηριώνεις την διαφωνία σου. Τελευταία φορά αποδέχομαι το συγκεκριμένο λόγο. Ευχαριστώ.

      Like

      Reply
  1. AnefOriwn

    Fristuti,

    Αν δεν το κατάλαβες, παροιμία έγραψα κι όχι βρισιά, αν και αυτή περιέχει και κακές λεξούλες. ΔΕΝ σε νόμιζα και για τόσο πουριτανό!

    Και μια κουβέντα επί της ουσίας: Όταν κι εφόσον επεξηγήσεις τι εννοείς,
    – με τον υβριστικό τίτλο της ανάρτησης ΣΟΥ [γιατί είναι ΟΝΤΩΣ υβριστικός και ΚΑΘΟΛΟΥ πολιτικός˙ κι αναλόγως συμπεριφέρθηκα κι ΕΓΩ με τη παράθεση της συγκεκριμένης παροιμίας, γι’ αυτό να ΜΗΝ παραπονιέσαι!], ως επίσης και,
    – για το τι εστί «Ακελικό τρενάκι»,
    – τις ειρωνικές κι απαξιωτικές αγγλικούρες περί «συγκινησιακού roller coaster»
    – και τον ατυχέστατο [για να μην πω χυδαίο] χλευασμό των συναισθημάτων που μπορεί να φορτίζουν τον κόσμο και δη τους μεγαλύτερους σε τέτοιες εκδηλώσεις [“απ’ ον αππ’έξω του χορού πολλά τραούθκια ξέρει”],
    τότε κι ΕΓΩ θα ΣΟΥ κάνω την τιμή και τη χάρη «να τεκμηριώσω την διαφωνία μου»… Μέχρι τότε δυστυχώς ΔΕΝ μπορώ να ΣΕ πάρω στα σοβαρά.

    Να σημειώσω [για να ΣΕ προλάβω] ότι την ομιλία του Άντρου Κυπριανού θα μπορούσες να την (επι)κρίνεις και χωρίς να εμποτίσεις τον λόγο ΣΟΥ μ’ αυτό το (πλέον γνώριμο για ΜΕΝΑ) υπεροπτικό, απαξιωτικό, χλευαστικό και υβριστικό υφάκι με το οποίο αντιμετωπίζεις Ό,ΤΙ έχει σχέση με το ΑΚΕΛ.
    Α, και ΚΑΠΟΙΟΝ, ο οποίος θεωρεί κι ονομάζει τον Εαυτό ΤΟΥ κομμουνιστή, αλλά μέσα ΤΟΥ δεν έχει ΚΑΘΟΛΟΥ συναισθηματισμό, [παρά μόνο μια ξερή, κρύα κι ασυγκίνητη καρδιά και ψυχή], να ΤΟΝ βράσω για κομμουνιστής που είναι! Και «δεν φακκώ πενιάν» αν θεωρήσεις ότι και τώρα (ΣΕ) βρίζω!!! Όποιος έχει μούγιαν, μουγιάζεται!

    Like

    Reply
    1. fristuti Post author

      Ανεφ:
      Έστω παροιμία.
      Δεν έχω τίποτα τα προσθέσω και δεν εναντιώνομαι για ότι έχει σχέση με το ΑΚΕΛ παρά μόνο εάν αυτό που βλέπω, ακούω, διαβάζω δεν υπερασπίζεται, διαπαιδαγωγεί και συντηρεί τον εργαζόμενο λαό. Σεβαστή η γνώμη σου, ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.

      Like

      Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s