Η έκθεση του Απόλυτου

  • Η απλή συμπαγής ταυτότητα του Απόλυτου είναι απροσδιόριστη, ή μάλλον μέσα σ’ αυτήν έχει καταλυθεί κάθε προσδιοριστικότητα της ουσίας και της Ύπαρξης, ή του Eίναι εν γένει όσο και της ανασκόπησης.
  • Στο βαθμό που το προσδιορίζειν αυτού που είναι το Απόλυτο αποβαίνει αρνητικό, και το ίδιο το Απόλυτο εμφανίζεται μόνο ως η άρνηση όλων των κατηγορημάτων και ως το κενό.
  • Το Απόλυτο δεν είναι μόνο το Είναι, ούτε ακόμη η ουσία.
  • Το ίδιο το Απόλυτο είναι η απόλυτη ενότητα αμφοτέρων, αυτό είναι εκείνο, το οποίο συνιστά εν γένει το θεμέλιο της ουσιώδους σχέσης· μια σχέση, η οποία απλώς ως τέτοια δεν έχει ακόμη επανακάμψει μέσα σε τούτη την ταυτότητά της και της οποίας το θεμέλιο δεν είναι ακόμη τεθειμένο.
  • ο προσδιορισμός του Απόλυτου έγκειται στο να είναι η απόλυτη μορφή· συνάμα όμως όχι ως η ταυτότητα, της οποίας τα στάδια είναι μόνο απλές προσδιοριστικότητες, αλλά ως η ταυτότητα της οποίας καθένα από τα στάδια είναι σ’ αυτό το ίδιο η ολότητα και έτσι, ως αδιάφορο για τη μορφή, είναι το ολοτελές περιεχόμενο του όλου.
  • το Απόλυτο είναι κατά τέτοιο τρόπο το απόλυτο περιε- χόμενο, ώστε το περιεχόμενο, το οποίο ως τέτοιο είναι αδιάφορη πολλαπλότητα, να έχει στους κόλπους του την αρνητική αναφορά της μορφής, δια της οποίας η πολλαπλότητά του είναι μόνο Μία συμπαγής ταυτότητα.
  • Η ταυτότητα του Απόλυτου είναι έτσι η απόλυτη ταυτότητα, επειδή το ίδιο το καθένα από τα μέρη του είναι το όλο…
  • το Απόλυτο, σε σχέση με αυτούς, είναι το θεμιέλιο, μέσα στο οποίο οι προσδιορισμοί (Ουσία, Ύπαρξη, κόσμος καθεαυτόν, Είναι, όλο, μέρη, δύναμη) έχουν καταβαραθρωθεί.
  • στο Απόλυτο η μορφή είναι μόνο η απλή ταυτότητα με τον εαυτό
  • το Απόλυτο δεν αυτοπροσδιορίζεται
  • το ίδιο το Απόλυτο είναι η απόλυτη ταυτότητα
  • Μέσα στο ίδιο το Απόλυτο δεν υπάρχει κανένα γίγνεσθαι, γιατί αυτό [το Απόλυτο] δεν είναι το Είναι, ούτε είναι το αυτο-ανασκοπούμενο προσδιορίζειν

Επομένως δεν είναι μόνο η έκθεση του Απόλυτου κάτι το ατελές, αλλά και το ίδιο το Απόλυτο, στο οποίο έχει κανείς μόνο την άφιξη του.

 

Hegel, Επιστήμη της Λογικής, Πρώτο κεφάλαιο, Το Απόλυτο, Δωδώνη, Αθήνα 1998, (σελ. 317-323)

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s