Το πουλί

SONY DSC

 

 

Σιωπή αέρα, φωτός και ουρανού.

Μέσα στη διάφανη σιωπή

αναπαυότανε η μέρα:

η διαφάνεια του διαστήματος

ήτανε της σιωπής η διαφάνεια.

Το ακίνητο φως τ’ ουρανού καταπράυνε

την ορνή των χόρτων.

Τα ζωύφια της γής, ανάμεσα στις πέτρες,

κάτω από ένα φως απαράλλαχτο, ήτανε πέτρες.

Ο χρόνος χόρταινε μ’ ένα λεπτό.

Μες στην εκστατική γαλήνη

αναλωνότανε το μεσημέρι.

 

Κι ένα πουλί κελάηδησε, σβέλτη σαϊτα.

Ασημένιο στήθος πληγωμένο δονήθηκε ο ουρανός

κουνήθηκαν τα φύλλα,

ξυπνήσανε τα χόρτα…

Κι ένιωσα πως ήτανε σαϊτα ο θάνατος

από ‘να χέρι άγνωστο ριγμένη

και σ’ ένα τρεμοπαίξιμο ματιού πεθαίνουμε.

 

Octavio Paz

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s